გამოვლენილია კავშირი კუჭის მოქმედების სიხშირესა და ქრონიკული დაავადებების რისკს შორის

სისტემური ბიოლოგიის ინსტიტუტის მკვლევრებმა აღმოაჩინეს, რომ კუჭის მოქმედების სიხშირე ადამიანის ჯანმრთელობის შესახებ იმდენივეს ამბობს,

რამდენსაც სისხლის ანალიზი. კვლევა გამოქვეყნდა ჟურნალში Cell Reports Medicine (CRM).

მეცნიერებმა გააანალიზეს 1425 მოხალისის მონაცემები - მათი გენეტიკიდან და ნაწლავის მიკრობიოტას შემადგენლობიდან დაწყებული, დიეტისა და აქტივობის დონით დამთავრებული - და შეადარეს ისინი კუჭის მოქმედების სიხშირეს. კვლევაში მონაწილეობდნენ ადამიანები, რომლებსაც არ ჰქონდათ ნაწლავების ან თირკმლის დაავადება - ანუ ზოგადად ჯანმრთელი პოპულაცია. ყველა მონაწილემ თავად შეაფასა კუჭის მოქმედების სიხშირე.

ისინი, ვისაც კვირაში ერთხელ ან ორჯერ ჰქონდა კუჭის მოქმედება, კლასიფიცირდნენ, როგორც მძიმე ყაბზობის მქონე პირები, კვირაში სამიდან ექვსჯერ - როგორც ნორმიდან მცირე გადახრის მქონენი, დღეში ერთიდან სამჯერ კუჭის მოქმედების პირობებში - როგორც ოპტიმალური და დღეში ოთხი ან მეტი წყლიანი განავალი - როგორც დიარეა. შემდეგ მეცნიერებმა გააანალიზეს სისხლის და განავლის ნიმუშები, ასევე მონაცემები კვების რაციონის, აქტივობის, ასაკისა და სხეულის ჯანმრთელობის შესახებ. 

ქალებს და მონაწილეებს, რომლებსაც უფრო დაბალი BMI ჰქონდათ, უფრო ხშირად აღენიშნებოდათ კუჭის იშვიათი მოქმედების შემთხვევები. თუმცა, ამ ფაქტორების გათვალისწინებითაც კი, ყაბზობასა და დიარეას აშკარა ბიომარკერები აჩვენეს.

დიარეის მქონე პირებს უფრო მეტად ჰქონდათ კუჭ-ნაწლავის ტრაქტის ზედა ნაწილისთვის დამახასიათებელი ბაქტერიები - დაჩქარებული ტრანზიტის ნიშანი. მათ სისხლში ასევე აღენიშნებოდათ ღვიძლის დაზიანების მარკერები, რაც, ავტორების თქმით, ნაღვლის მჟავის რეაბსორბციის დარღვევასთან არის დაკავშირებული.

ყაბზობის მქონე მონაწილეებს განავალში ცილის დამშლელი ბაქტერიების გაზრდილი რაოდენობა აღენიშნებოდათ. როდესაც ნაწლავის შიგთავსი დიდი ხნის განმავლობაში რჩება ნაწლავებში, მიკრობებს აკლიათ ბოჭკოები და იწყებენ ცილების დუღილს - პროცესი, რომელიც წარმოქმნის ტოქსიკურ ნივთიერებებს. ერთ-ერთი მათგანი, ინდოქსილ სულფატი, მართლაც აღმოჩნდა ამ მონაწილეთა სისხლში. ეს ნაერთი ცნობილია, როგორც თირკმლის დაზიანების ფაქტორი. „თუ განავალი ძალიან დიდხანს რჩება ნაწლავებში, ბაქტერიები იწყებენ მის „განმეორებით გამოყენებას“ და პოტენციურად მავნე მეტაბოლიტების წარმოქმნას“, - განმარტა კვლევის წამყვანმა ავტორმა, ბიოინჟინერმა იოჰანეს ჯონსონ-მარტინესმა. განაგრძეთ კითხვა...