1778617748
„მითხრა, ინსტრუმენტთან რომ ვჯდები, სიცხე მიწევს 40 გრადუსამდეო“... - პატრიარქი შიოს აქამდე უცნობი ამბავი, რომელიც ბერად აღკვეცის ამბავს უკავშირდება
საქართველოს
მართლმადიდებელი ეკლესიის
ისტორიაში ახალი ეტაპი
დაიწყო. შიო III საქართველოს
142-ე კათოლიკოს-პატრიარქად
აღსაყდრდა.საზეიმო
ლიტურგიის დროს ახალ
პატრიარქს ეკლესიის
უმნიშვნელოვანესი
სიმბოლოები საპატრიარქო
მიტრა, კუნკულ-ბარტყული,
ჯვარ-პანაღია და კვერთხი
გადასცეს.ამ მნიშვნელოვან
მოვლენას საზოგადოების
განსაკუთრებული ინტერესი
მოჰყვა, რის ფონზეც მეუფე
შიოს ბავშვობის,
ახალგაზრდობისა და პირადი
ცხოვრების შესახებ
არაერთი მოგონება
გავრცელდა.გთავაზობთ
ამონარიდს გიო მგელაძის
ჟურნალ „სარკისთვის“
მიცემული ინტერვიუდან,
სადაც მეუფე შიო ბერად
აღკვეცის ამბავს
უკავშირდება:„მეუფე შიო
ჩემი კლასელი და ნათლიაა.
მამაჩემი მამამისის
მეჯვარეა. მას
ფანტასტიკური, მანათობელი
მშობლები ჰყავდა. მამა, ძია
თეიმურაზი, არქეოლოგი იყო,
დედა, ნანა ქურდიანი,
ფილოლოგიის დოქტორი
გახლდათ. ბებია, ნინა
ჟვანია, ცნობილი ექიმი იყო.
პაპამისი, ელიზბარ
ქურდიანიც ექიმი იყო. ერთს
მოსკოვში ჰქონდა
განათლება მიღებული,
მეორეს —
ლენინგრადში.მეუფე შიო კი
ძალიან თბილი ადამიანი იყო
და არის. ნამდვილი
არისტოკრატია — ზრდილი,
ჭკვიანი, განათლებული...
წარმოიდგინეთ, მაშინ 53-ე
სკოლაში სწავლობდა, ვერაზე
ცხოვრობდა და შეეძლო ისე
ევლო ჩელოთი ხელში, რომ
ამის გამო ხმა არავის
გაეცა. მუსიკა ძალიან
უყვარდა. კონსერვატორიაში
რომ ჩააბარა, კონკურსებს
იგებდა და ა.შ. მერე კი
მიატოვა კონსერვატორია, არ
დაუმთავრებია.ერთ
მშვენიერ დღეს მოვიდა
ჩემთან და მითხრა,
ინსტრუმენტთან რომ ვჯდები,
სიცხე მიწევს 40
გრადუსამდეო. არადა, კარგმა
მუსიკოსმა დღეში 10 საათი
მაინც უნდა გაატაროს
ინსტრუმენტთან. ვურჩიე,
დაენებებინა თავი და
დაესვენა. რამდენიმე თვის
მერე მისთვის უჩვეულო რამ
მითხრა — მინდა, სასულიერო
სემინარიაში ჩავაბაროო.
ძალიან გამიკვირდა. მითხრა,
მინდა თეოლოგია ვისწავლო
და მერე სხვებს ვასწავლოო.
მაშინ მე ახალი ჩამოსული
ვიყავი შიომღვიმის
მონასტრიდან — იქ ცოტა ხანს
ვიმყოფებოდი. შევთავაზე,
ჩემს მეგობრებს ვეტყვი,
აგიყვანენ შიომღვიმეში,
ცოტა ხანს დარჩი, რომ
მიხვდე იქ რა ხდება,
აღსარება თქვი-მეთქი და
ა.შ.მეორე დღესვე, ორმა
ჩემმა მეგობარმა წაიყვანა
შიომღვიმის მონასტერში. 5
წელი თბილისში არ ჩამოსულა.
დედაქალაქში, 5 წლის შემდეგ,
უკვე ბერად აღკვეცილი
დაბრუნდა. 1991 წელს წავიდა
შიომღვიმეში და 3 წელიწადში
ბერად აღიკვეცა.ძალიან
წარმოსადეგი იყო — მაღალი,
ახოვანი, ქერა თმებითა და
ცისფერი თვალებით. ასაკში
კი გამუქდა და გაჭაღარავდა.
პირველ კლასში ერთ მერხზე
აღმოვჩნდით. ისეთი მაღალი
და დიდი იყო ჩემზე, მეგონა,
გვერდით მეხუთეკლასელი
მეჯდა. მისი სიმაღლე ახლა,
მგონი, 190 სანტიმეტრია.მამა
შიო უთბილესი ადამიანია.
ბოლომდე არისტოკრატად
დარჩა. ნამდვილი
ქრისტიანია. დარწმუნებული
ვარ, რომ მისი გული
ეკუთვნის სამშობლოს, სული —
ღმერთს და ხორცი ღმერთმა
დიდხანს შეუნარჩუნოს!“