1771623936

სიდედრისთვის ქუსლზე კბენის გამო 39 წლის სიძე სასამართლოს წინაშე წარდგა

ორენბურგის სასამართლომ უჩვეულო ოჯახური საქმე განიხილა: 39 წლის ადგილობრივი მცხოვრები სიდედრის თავდასხმაში დამნაშავედ ცნეს. ადმინისტრაციული საქმის მასალების თანახმად, საქმე 65 წლის პენსიონერის ქუსლზე კბენამ გამოიწვია.კონფლიქტი მას შემდეგ მოხდა, რაც დამნაშავე და მისი მეუღლე წვეულებიდან სახლში დაბრუნდნენ და შვილების წამოსაყვანად სიდედრის ბინაში მივიდნენ. იქ, სიძის თქმით, სრულმასშტაბიანი ჩხუბი დაიწყო. ის ამტკიცებს, რომ სიდედრი თავს დაესხა და მან მხოლოდ ყურადღების გადასატანად უკბინა.„ის აღიარებს, რომ შესაძლოა შემთხვევით სიდედრს დაარტყა, რადგან ჩხუბი იყო. მან დაზარალებულს ბოდიში მოუხადა“, - იტყობინება პრესსამსახური.თუმცა, დაშავებულმა პენსიონერმა მომხდარის შესახებ განსხვავებული ვერსია გააჟღერა. მისი თქმით, მისი ქალიშვილი ბოროტად იყენებს ალკოჰოლს, ამიტომ ბებია იძულებულია მუდმივად გაზარდოს შვილიშვილები. კონფლიქტის დღეს, მისი ქალიშვილი და სიძე ბინაში შეიჭრნენ და მუშტებით დაესხნენ თავს, თავში და სახეში ურტყამდნენ. დამატებით დეტალად, ქალმა ქუსლზე ნაკბენიც ახსენა. შედეგად, პენსიონერს სხეულზე დაჟეჟილობები და ნაკაწრები აღენიშნებოდა.„დამნაშავის დანაშაული დადასტურებულია და მას 5000 რუბლის ოდენობის ადმინისტრაციული ჯარიმა დაეკისრა“, - იტყობინება სასამართლოს პრესსამსახური.

1771437759

მილიონერმა დედამ ვაჟი ცოლის ღალატის გამო, მემკვიდრეობის გარეშე დატოვა

ბრიტანეთში 70 წლის გერი მაკდუგალი სასამართლოში ცდილობს დედის, ჯინ მაკდუგალის ანდერძის გასაჩივრებას, რომელმაც იგი მრავალმილიონიანი მემკვიდრეობის გარეშე დატოვა. ამის შესახებ გამოცემა Daily Mail იუწყება.ჯინი 2020 წლის აპრილში გარდაიცვალა. მისი ვაჟი ელოდებოდა, რომ დაახლოებით ხუთ მილიონ ფუნტ სტერლინგს მიიღებდა, თუმცა 2011 წელს შედგენილი საბოლოო ანდერძით იგი ქონების განაწილებიდან სრულად ამოირიცხა. ოჯახის წევრები ვარაუდობენ, რომ ეს გადაწყვეტილება ჯინმა შვილის დასასჯელად მიიღო — გერის 2008 წელს ცოლის ღალატში ამხილეს და დედა ამ ფაქტს ვერ პატიობდა.გერი ადასტურებს, რომ მეუღლეს უღალატა, თუმცა აცხადებს, რომ იმავე წელს შედგენილი სხვა ანდერძით დედამ ქონება მას, მის დას — სანდრა ტომასსა და მის მეუღლეს — ლლოიდ ტომასს თანაბრად გაუნაწილა. მისი თქმით, თუ დედა მასზე განაწყენებული იქნებოდა, ამას პირდაპირ ეტყოდა. გერი ვარაუდობს, რომ საბოლოო გადაწყვეტილებაზე გავლენა მისმა დამ მოახდინა.სანდრასა და ლლოიდ ტომასის ადვოკატები კი ამტკიცებენ, რომ დროთა განმავლობაში ჯინის დამოკიდებულება შვილთან შეიცვალა. მათი განცხადებით, დედა განსაკუთრებულად ახლოს იყო ქალიშვილთან, მაშინ როცა გერისთან ურთიერთობა დაძაბული ჰქონდა. ამასთან, 2011 წლისთვის გერი უკვე ფლობდა ოჯახურ ბიზნესსა და რამდენიმე უძრავ ქონებას.საქმეში ფიგურირებს კიდევ ერთი ბრალდება: გერი ამტკიცებს, რომ დამ და მისმა მეუღლემ ჯინის სიცოცხლეში პირადი საჭიროებებისთვის დაახლოებით 1,6 მილიონი ფუნტი დახარჯეს. სანდრამ და ლლოიდმა თანხის გამოყენება აღიარეს, თუმცა აცხადებენ, რომ ეს უკანონო არ ყოფილა და აღნიშნული თანხა საბოლოოდ მათ ეკუთვნოდათ.

1771429676

ბავშვი, რომელიც აბორტის შედეგად დაიბადა - უიშვიათესი შემთხვევა მედიცინაში

ირლანდიაში, დუბლინის ერთ-ერთ კლინიკაში მომხდარი შემთხვევა ექიმებისთვის ნამდვილ სენსაციად იქცა.31 წლის ქალს მედიკოსებმა შეწყვეტილი ორსულობის დიაგნოზი დაუსვეს და ნაყოფის გარდაცვალება ხუთგზის გადამოწმების შემდეგ დაადასტურეს. პაციენტს დაუნიშნეს ორი პრეპარატი, რომლებიც ე.წ. მედიკამენტოზური აბორტისთვის გამოიყენება და საშვილოსნოს მკვდარი ნაყოფისგან გათავისუფლებას უზრუნველყოფს.პრეპარატებმა შესაბამისი რეაქცია გამოიწვია. მოგვიანებით ქალმა ორსულობის ტესტი ხელახლა ჩაიტარა, რომელმაც დადებითი პასუხი აჩვენა. ეს ნიშნავდა, რომ საშვილოსნოში შესაძლოა ნაყოფის ნარჩენები დარჩენილიყო და საჭირო გამხდარიყო ქირურგიული ჩარევა — ე.წ. „გამოფხეკა“.საბედნიეროდ, პროცედურამდე ჩატარებულმა ულტრასონოგრაფიულმა კვლევამ მოულოდნელი შედეგი აჩვენა — ექიმებმა საშვილოსნოში ცოცხალი ნაყოფი აღმოაჩინეს. აღმოჩნდა, რომ ქალი ტყუპზე იყო ორსულად და თავდაპირველი კვლევისას მეორე ნაყოფი შეუმჩნეველი დარჩა.მიუხედავად იმისა, რომ გამოყენებულ პრეპარატებს მაღალი, დაახლოებით 97%-იანი ეფექტურობა ახასიათებთ და იშვიათ შემთხვევებში გადარჩენილ ნაყოფს ჯანმრთელობის პრობლემები აღენიშნება, დაბადებული გოგონა სრულიად ჯანმრთელი აღმოჩნდა. ექიმებმა მომხდარს გამონაკლისი და უჩვეულო შემთხვევა უწოდეს.დღეს მიშელი სამი შვილის დედაა და ამბობს, რომ ბავშვის გულისცემის პირველად მოსმენის მომენტს ვერასდროს დაივიწყებს.

1771355580

ჭუბერის უღელტეხილზე 1993 წელს გადაღებული ერთი ფოტო სამი ადამიანური ისტორიით - შეხვედრა 33 წლის შემდეგ

აფხაზეთის ომის ფოტო, რომელიც 1993 წელს ჭუბერის უღელტეხილზეა გადაღებული. ერთი ფოტო და ისტორია, რომელსაც სამი გმირი ჰყავს - ჯარისკაცი, რომელმაც ერთი წლის გოგონა გადაარჩინა, თავად ეს ბავშვი და ფოტოგრაფი, რომელმაც ეს სცენა ფირზე აღბეჭდა. ამ ადამიანებმა ერთმანეთი 33 წლის შემდეგ იპოვეს. მათთან ინტერვიუ "კურიერი P.S."-მა ჩაწერა."ამ სურათის შესახებ ბავშვობიდან მიყვებოდნენ. პატარა რომ ვიყავი, უკვე ვიცოდი, რომ ამ ფოტოზე მე ვიყავი ჯარისკაცთან ერთად - იმ დღეს სოხუმიდან გავიქეცით".ისტორიას შემონახულმა ამ ერთმა წამმა, ფოტოზე აღბეჭდილი ადამიანების ცხოვრება, ალბათ, სამუდამოდ შეცვალა. ერთმანეთისთვის სრულიად უცხო ბავშვი და ჯარისკაცი - ომმა წამიერად შეახვედრა და მერე სამუდამოდ დააშორა კიდეც. მათი გზები იმ გზაზე გადაიკვეთა და თან გაიყო, სადაც ადამიანები სიცოცხლის გადარჩენისთვის იბრძოდნენ.მაშინ, როცა ათასობით ქალი, ბავშვი, კაცი - პატარა თუ დიდი კოდორის ხეობის გავლით მოდიოდა ჭუბერის უღელტეხილზე: ფეხით, სიცივეში, თოვლსა და წვიმაში, დიდ გაჭირვებაში. ომს გადარჩენილების ნაწილმა ამ გზას ვერ გაუძლო და დაიღუპა. უღელტეხილი იმდენად რთული გადასასვლელი იყო, რომ ადამიანები შიმშილითა და სიცივით იხოცებოდნენ. მოდიოდნენ დაკარგული იმედებით და შეშინებული თვალებით, ყველაფერდაკარგულები - მხოლოდ მოგონებებით.ამ გზაზე დედას მოჰყავდა გაგრაში დაბადებული პატარა გოგოც, მაშინ ერთი წლისაც რომ არ იყო. როცა მათ ქალაქში ომი დაიწყო, ოჯახი მთაში გაიხიზნა. იმ ღამეს კოცონთან ისხდნენ და თბებოდნენ, როცა მათთან ერთი ჯარისკაცი მივიდა და უთხრა, რომ მეორე დღეს ვერტმფრენი მიფრინავდა. იქამდე მისასვლელი გზა შორი და რთული იყო, ბავშვის დედას ფეხით სიარული აღარ შეეძლო, ქართველმა სამხედრომ კი პატარა გოგონა სამშვიდობოს უსაფრთხოდ გაიყვანა.მას შემდეგ ბევრი წელი გავიდა. ფოტოზე გამოსახული მებრძოლი სულხან წურწუმიაა, გოგონა კი - ნინა ჯალიაშვილი. ის ახლა ემიგრაციაშია, ამერიკაში ცხოვრობს. გოგონას ბებია ბავშვობიდან უყვებოდა კაცზე, რომელმაც 33 წლის წინ, აფხაზეთის ომის დროს გადაარჩინა, მაგრამ მხოლოდ წლების შემდეგ გაიგო მისი ვინაობა. ნინას დიდი ხნის განმავლობაში ეძებდა სულხანიც, თუმცა მისი გაცნობა ვეღარ მოასწრო - ჯარისკაცი გარდაიცვალა.ნინოს ოჯახი ომის დაწყებამდე გაგრაში ცხოვრობდა. როცა ომი დაიწყო, მალევე გაიხიზნენ. ნინა ყვება, როგორი ემოციური იყო ის წუთები, როცა ჯარისკაცის ვინაობის შესახებ შეიტყო. ახლა ფლორიდაში ცხოვრობს, ისევ სანაპიროზე. ეფიქრება აფხაზეთზე, სადაც ცხოვრება ვერ მოასწრო, მაგრამ იცის მშობლებისა და ბებიის მონათხრობიდან.ეს ქალი ჟურნალისტი თამარ მოლაშვილი იყო, რომელმაც ისტორიად ქცეულ ფოტოზე აღბეჭდილი ადამიანები იპოვა. მათ დიდი ხნის განმავლობაში ეძებდა. პატარა ბავშვისა და ჯარისკაცის ისტორიით თავდაპირველად თავად დაინტერესდა. ომიც საკუთარი თვალით ნახა - აფხაზეთში სამხედრო მოქმედებების დროს ომის ისტორიებს აშუქებდა. რა აღარ უნახავს და გადახდენია, თუმცა ეს ფოტო მისთვის მაინც ყველასგან გამორჩეული და ემოციური აღმოჩნდა.ეს შეჩერებული კადრი ჭუბერის გზაზე ფოტოგრაფმა გოგა შარაშენიძემ გადაიღო. ჩვენი ქვეყნის ისტორიის ერთ-ერთი ყველაზე ტრაგიკული წუთები მან ფოტოკადრებად აქცია. ჩაფიქრებული კაცი სვანური ქუდით, ცეცხლთან მჯდარი ქალი, უიმედო და შეშინებული მზერით ქალი ბავშვთან ერთად დაბომბილი ქალაქიდან - ომზე ამეტყველებული, ამ დრომდე გამოუქვეყნებელი ფოტოსურათების ავტორი ახლა ვანში ცხოვრობს და წლების შემდეგაც ომის ამბებს ემოციების გარეშე ვერ იხსენებს.ომის დროს გოგა შარაშენიძე და თამარ მოლაშვილი ერთად მუშაობდნენ. ჯარისკაცისა და გოგონას ფოტო ფოტოგრაფმა ჟურნალისტს აჩვენა, რომელმაც ის სოციალურ ქსელებში გამოაქვეყნა. პოსტს დიდი გამოხმაურება მოჰყვა. შემთხვევით ნახა ჯარისკაცის მეგობარმა, ემზარ ხვიჩიამ, და ამ ამბის შესახებ სულხანს უამბო.სულხან წურწუმიას ბიძაშვილი გვიყვება ჯარისკაცის გმირობის ამბებს.მართალია, ჯარისკაცმა და გოგონამ ერთმანეთის გაცნობა ვეღარ მოასწრეს, მაგრამ წლების შემდეგაც ეს ფოტო, ალბათ, გულგრილს ვერავის დატოვებს. უცვლელია ომის ამ ადამიანური ისტორიის მთავარი გმირების ემოციებიც - დრომ და წლებმა რომ ვერაფერი დააკლო.ამ ერთმა ომგამოვლილმა ფოტოკადრმა იმაზე მეტი თქვა ომგამოვლილებზე, მათ ემოციებზე, პიროვნულ ღირსებაზე, ადამიანურ სიკეთეზე, ვიდრე რომელიმე სიტყვა დაიტევდა. ამ ერთი კაცის მიერ ერთი გადარჩენილი ბავშვის ისტორია კეთილ ზღაპარს ჰგავს - ჩვენი ქვეყნის ყველაზე მძიმე წუთებში რომ იწერებოდა, იმედით და თან სევდიანად. ზღაპარს, რომელსაც მაინც კეთილი დასასრული აქვს.

1771355480

კაცი, რომელმაც 20 წელი გაატარა ციხეში, უდანაშაულოდ ცნეს - ემოციური ამბავი

დანიელ ვილიეგასი 16 წლის იყო, როდესაც მკვლელობის ბრალდებით დააკავეს. მან ციხეში 25 წელი გაატარა, ვიდრე სასამართლომ საბოლოოდ არ აღიარა, რომ იგი უდანაშაულო იყო. დღეს მისი საქმე სასამართლო შეცდომებისა და იძულებითი აღიარებების პრაქტიკის ერთ-ერთ ყველაზე მკაფიო მაგალითად მიიჩნევა.საქმე 1993 წლის 10 აპრილს, ტეხასის შტატის ქალაქ ელ პასოში მომხდარ ტრაგედიას უკავშირდება. ოთხ ახალგაზრდას, რომლებიც წვეულებიდან ბრუნდებოდნენ, ავტომობილიდან ცეცხლი გაუხსნეს. სროლის შედეგად ორი მათგანი - 18 წლის რობერტ „ბობი“ ინგლენდი და 17 წლის არმანდო ლაზო - დაიღუპა, ორი კი გადარჩა. შემთხვევის ადგილზე პოლიციამ 22-კალიბრიანი იარაღის მასრები აღმოაჩინა.გამოძიებას დეტექტივი ალფონსო მარკესი ხელმძღვანელობდა. მოგვიანებით გამოიკვეთა, რომ დაკითხვებისას მოზარდებზე ზეწოლა და მუქარა ხორციელდებოდა. რამდენიმე მოწმე აცხადებდა, რომ აღიარებითი ჩვენებები მუქარისა და ფსიქოლოგიური ზეწოლის შედეგად იყო მიღებული. ერთ-ერთი არასრულწლოვანი 8 საათის განმავლობაში ბორკილებით დაკითხეს და სიკვდილით დასჯით დაემუქრნენ.გამოძიების ფარგლებში საბოლოოდ დააკავეს 16 წლის დანიელ ვილიეგასი. მისი თქმით, პოლიციის მხრიდან მუქარისა და ფიზიკური ზეწოლის შედეგად მან დაწერა აღიარებითი ჩვენება, თუმცა მალევე უარყო იგი. მიუხედავად ამისა, ვილიეგასს მკვლელობის ბრალდება წარუდგინეს.პირველი სასამართლო პროცესი 1994 წელს გაიმართა. დაცვის მხარე ამტკიცებდა, რომ აღიარება იძულებით იყო მიღებული, ხოლო თავად ბრალდებული — განათლების დაბალი დონითა და ემოციური პრობლემებით — მარტივად ექცეოდა ზეწოლის ქვეშ. მიუხედავად ამისა, 1995 წელს ვილიეგასი დამნაშავედ ცნეს და სამუდამო პატიმრობა მიუსაჯეს.მრავალი წარუმატებელი აპელაციის შემდეგ, 2013 წელს ტეხასის სასამართლომ მისი თავდაპირველი აღიარება არასათანადოდ მიიჩნია და გამამტყუნებელი განაჩენი გააუქმა. ვილიეგასი 20-წლიანი პატიმრობის შემდეგ პირობით გაათავისუფლეს.2018 წლის 5 ოქტომბერს, ხელახალი სასამართლო განხილვის შედეგად, უკვე 41 წლის დანიელ ვილიეგასი სრულად უდანაშაულოდ ცნეს. განაჩენის გამოცხადებისას მან ემოციების შეკავება ვერ შეძლო.დღეს ვილიეგასს მეუღლე და შვილები ჰყავს. მიღებული კომპენსაციით მან მეურნეობა და მცირე ბიზნესი შექმნა. ასევე აქტიურად მონაწილეობს საზოგადოებრივ საქმიანობაში, ატარებს საჯარო ლექციებს და ეხმარება იმ ადამიანებს, რომლებიც მართლმსაჯულების სისტემასთან დაკავშირებულ პრობლემებს აწყდებიან.მისი საქმე კიდევ ერთხელ აჩენს კითხვებს იძულებითი აღიარებების, არასრულწლოვანთა დაკითხვის პრაქტიკისა და სასამართლო შეცდომების შესახებ, რომელთა შედეგიც ადამიანებისთვის ხშირად ცხოვრების დაკარგული წლები და მძიმე ტრავმაა.

1771355340

"გარდაცვალების სავარაუდო მიზეზი მარტოობა იყო..." – რატომ არ შეასრულეს ვიაჩესლავ ტიხონოვის უკანასკნელი სურვილი

როგორ ცხოვრობდა მარტოობისთვის განწირული ვიაჩესლავ ტიხონოვი და რატომ არ შესრულდა მსახიობის უკანასკნელი სურვილი.ვიაჩესლავ ტიხონოვი ბედნიერი იყო პირად ცხოვრებაში? ის მარტო არ იყო, მაგრამ მარტოობას ამჯობინებდა, რის გამოც ჟურნალისტებმა მას „განდეგილიც“ კი უწოდეს. შესაძლოა, მან პირადი ბედნიერება ვერასდროს იპოვა.მშვიდი და ინტელექტუალური ვიაჩესლავ ტიხონოვის პირველი ცოლი ნამდვილი კაზაკი იყო, ნათელი და ხმაურიანი ნონა მორდიუკოვა. ისინი სრულიად საპირისპიროები იყვნენ, მაგრამ დიდი ხნის განმავლობაში ერთად ცხოვრობდნენ. ოჯახს ჰყავდა ვაჟი, ვლადიმერი, რომელიც ასევე მსახიობი გახდა, მაგრამ ცუდი ჩვევების გამო დიდხანს არ უცოცხლია.ტიხონოვს არ უყვარდა ხმაურიანი წვეულებები და საზოგადოებრივი ცხოვრება, თავისუფალი დროის სახლში ან აგარაკზე გატარებას ამჯობინებდა. პირიქით, ნონას უყვარდა საზოგადოებაში ყოფნა, ცეკვა და აქტიური ცხოვრება. შედეგად, წყვილი დაშორდა. როდესაც ვლადიმერ ტიხონოვი 40 წლის ასაკში გარდაიცვალა, ვიაჩესლავ ვასილიევიჩმა თავი დაიდანაშაულა იმაში, რომ შვილს ბავშვობაში საკმარის ყურადღებას არ აქცევდა.1967 წელს, ფილმის „ორშაბათამდე ვიცხოვრებთ“ გადაღების დროს, მსახიობი შეხვდა თავის მეორე მეუღლეს, ფრანგული ენის მასწავლებელს, თამარა ივანოვნას, რომელთანაც 42 წელი იცხოვრა. ერთად გაზარდეს ქალიშვილი ანა, რომელიც მსახიობი და პროდიუსერი გახდა.ტიხონოვი დამყოლი ხასიათის კაცი იყო და ოჯახში ხშირად მისი ცოლი იკავებდა უპირატესობას, რომელთანაც ის კონსულტაციებს ატარებდა იმის შესახებ, თუ რა როლები უნდა შეესრულებინა. ის ცდილობდა, ოჯახში კონფლიქტები არ გამოეწვია და მათი თავიდან აცილება მისი გამძლეობის წყალობით ხერხდებოდა. ცოლი კატეგორიულად უკრძალავდა ინტიმურ სცენებში მონაწილაობას. ის კია არა, კოცნის სცენაც არ უნდა გადაეღო და უფრო მეტიც – რომანტიკული შეყვარებულის როლიც კი არ უნდა მოერგო.ოჯახური კონფლიქტების სერიის შემდეგ, მსახიობი აგარაკზე გადავიდა საცხოვრებლად, სადაც პენსიაზე გასვლის შემდეგ ცხოვრობდა. მას უყვარდა ეს განმარტოებული ადგილი, მდინარე მოსკოვის ნაპირზე. აქ ის დიდ დროს ატარებდა მარტო, თევზაობდა. მის გვერდით მხოლოდ მისი ერთგული ძაღლი, სტიოპა იყო.სიცოცხლის ბოლო წლებში მსახიობს ოჯახის მხრიდან მზრუნველობა და კომუნიკაცია აკლდა. ტიხონოვის მკურნალმა კარდიოლოგმა თქვა, რომ ის მარტოობისა და ოჯახის მხრიდან ყურადღებისა და მზრუნველობის ნაკლებობის შედეგად გარდაიცვალა.მსახიობის უკანასკნელი ანდერძიც არ შესრულებულა: მან ითხოვა, რომ კუნცევოს სასაფლაოზე შვილის გვერდით დაკრძალულიყო, მაგრამ ნოვოდევიჩის სასაფლაოზე მიუჩინეს ადგილი.ადამიანი, რომელსაც მილიონობით ადამიანი აღმერთებდა, მარტო დარჩა.

1771346600

კაცმა ბანკი გაძარცვა, რომ ციხეში ჩაესვათ და ცოლს გაქცეოდა... - სასამართლოს მოულოდნელი განაჩენი

2016 წელს აშშ-ში, კანზას სიტიში მომხდარი უჩვეულო შემთხვევა სოციალურ ქსელებში კვლავ აქტიურად განიხილება. საქმე 70 წლის ლოურენს ჯონ რიპლს ეხება, რომელმაც ბანკში ყაჩაღობის მცდელობა მხოლოდ იმისთვის მოაწყო, რომ დააკავებდნენ და ციხეში აღმოჩნდებოდა.ინციდენტი 2016 წლის სექტემბერში მოხდა. რიპლი ბანკში შევიდა და მოლარეს ბარათი გადასცა, რომელზეც ეწერა: „იარაღი მაქვს, მომეცი ფული“. რეალურად მას იარაღი არ ჰქონია. ბანკის თანამშრომელმა მას 2 924 დოლარი გადასცა. თუმცა მამაკაცს გაქცევა არც უცდია — პირიქით, ბანკის ფოიეში ჩამოჯდა და პოლიციის მოსვლას დაელოდა.გამოძიების მასალების მიხედვით, რიპლმა მოგვიანებით განაცხადა, რომ შინ დაბრუნება არ სურდა და დააკავებდნენ თუ არა, მისთვის მნიშვნელობა აღარ ჰქონდა. როგორც თავად ამბობდა, ციხეში ყოფნა მისთვის „უკეთესი იქნებოდა, ვიდრე სახლში დარჩენა ცოლთან მუდმივი კონფლიქტის პირობებში“.სასამართლო პროცესზე რიპლმა დანაშაული აღიარა. მან განმარტა, რომ მძიმე ემოციურ მდგომარეობაში იმყოფებოდა — 2015 წელს ჩატარებული გულის ოპერაციის შემდეგ დეპრესია განუვითარდა, რასაც ოჯახური დაძაბულობაც დაერთო. მისი თქმით, ანტიდეპრესანტების მიღების შემდეგ მდგომარეობა გაუმჯობესდა. რიპლმა ისიც აღნიშნა, რომ პატიმრობა სასჯელი იქნებოდა არა იმდენად მისთვის, რამდენადაც მისი მეუღლისთვის.მიუხედავად იმისა, რომ ბანკის ძარცვის ბრალდება კანონით მრავალწლიან პატიმრობას ითვალისწინებს, სასამართლომ ხანდაზმული მამაკაცის მიმართ შედარებით მსუბუქი გადაწყვეტილება მიიღო. მოსამართლემ რიპლს ექვსთვიანი შინაპატიმრობა, 50 საათი საზოგადოებრივი სამუშაო და სამწლიანი პირობითი მსჯავრი შეუფარდა. გარდა ამისა, მას დაეკისრა ბანკისთვის 227,27 დოლარის ანაზღაურება და 100 დოლარის გადარიცხვა დანაშაულის მსხვერპლთა ფონდში.საქმე იმ დროისთვის მსოფლიო მედიის ყურადღების ცენტრში აღმოჩნდა და დღემდე ხშირად მოჰყავთ მაგალითად, როგორც ერთ-ერთი ყველაზე პარადოქსული სასამართლო ისტორია — როდესაც ბრალდებულს ციხეში მოხვედრა სურდა, თუმცა მოსამართლემ იგი შინ დაბრუნება აიძულა.

1771249620

გამტაცებლებმა გოგონა ცოცხლად დამარხეს, რომელიც 83 საათის შემდეგ იპოვეს - FBI-ის წარმატებული საქმე, რომელმაც მსოფლიო აალაპარაკა

1968 წლის დეკემბერში აშშ-ში, ფლორიდასა და ჯორჯიაში, ერთ-ერთი ყველაზე გახმაურებულ გატაცების საქმეზე დაიწყო გამოძიება, რომელმაც მთელი მსოფლიო მედიის ყურადღება მიიპყრო. გაიტაცეს ამერიკელი მილიონერის ქალიშვილი ბარბარა მაკლი.გამტაცებელი კრისტი საკუთარ თავს კრიმინალური სამყაროს „აინშტაინად“ მიიჩნევდაგერი კრისტის დანაშაულებიგერი კრისტი პირველად ქურდობის ბრალდებით 9 წლის ასაკში დაიჭირეს. 14 წლის ასაკში იგი ციხეში აღმოჩნდა მანქანის ქურდობისთვის. მოზარდმა მალევე გაიქცა და კვლავ დაიჭირეს — მისი საქმე სწრაფად გავრცელდა როგორც ამერიკული კრიმინალური ისტორიების ნაწილი. 23 წლის ასაკში კრისტი ფიქრობდა, რომ მასშტაბური დანაშაული უნდა ჩაედინა, რათა ერთდროულად ბევრი ფული მოეპოვებინა და თავისუფალი ცხოვრება ეწარმოებინა.გატაცების გეგმა და განხორციელება1968 წლის 17 დეკემბერს კრისტი პოლიციის ფორმაში გამოწყობილი მივიდა ბარბარა მაკლის სასტუმროს კარზე. მასთან ერთად იყო თანამზრახველი, რუთ აიზემან-შირი, რომელიც მამაკაცის ტანსაცმელში იყო გადაცმული. ბარბარა მაკლი და მისი დედა სასტუმროს ოთახში იყვნენ. ბარბარა იარაღის მუქარით ჩააგდეს მანქანაში. გამტაცებლებმა სპეციალური კუბო მოამზადეს. კუბო სრულად დახურული არ იყო — მას ჰაერის მილები ჰქონდა, რომლებიც მიწის ზედაპირზე იყო ამოშვერილი და ბარბარას სუნთქვის საშუალებას აძლევდა. თუმცა, ნებისმიერი პატარა მოძრაობა, ქარის ან მტვრის შეხება, შესაძლოა მილები გაეფუჭებინა.გამტაცებლები მშობლებს ფოტო გაუგზავნეს და 500 000 დოლარის გამოსასყიდი მოითხოვეს. გოგონამ მიწის ქვეშ 83 საათი გაატარა. ამ დროის განმავლობაში იგი ცდილობდა, დრო გაეყვანა — მღეროდა და ყვიროდა, რათა თავგადასავალი უფრო შესამჩნევი ყოფილიყო.გამოხსნაFBI-ის ასობით აგენტი ტერიტორიას ათვალიერებდა. შემთხვევით, ერთ-ერთმა აგენტმა დაინახა ბორცვი, საიდანაც ჰაერის მილები ამოდიოდა. ბარბარა დაღლილი, მაგრამ უვნებელი იყო.რუთ აიზემან-შირი 4 წლის პატიმრობის შემდეგ ჰონდურასში დაბრუნდა. გერი კრისტიმ 10 წელი ციხეში გაატარა, გამოსვლის შემდეგ კი ექიმი გახდა. ბარბარა მაკლი დაოჯახდა, შეეძინა ოთხი შვილი და ფლორიდაში დასახლდა. გადატანილ ტრაგედიაზე მან წიგნიც დაწერა — „გათენებამდე 83 საათი“, სადაც იხსენებს ჯოჯოხეთს, რომლის მოწმეც გახდა.წყარო

1771188137

ლამპრობის ტრადიცია გურიაში - რა ამბავს იხსენებს ზურა შევარდნაძე

მებაღე ზურაბ შევარდნაძე სოციალურ ქსელში გურიაში ლამპრობის ტრადიციაზე წერს.„15 თებერვლის ღამეს ბავშვობაში ძალიან ველოდებოდით.ეს ღამე განსაკუთრებული ღამეა გურიაში, გურულები ლამპარს ანთებენ და ამ რიტუალს ჩვეულებრივად ლამპრობას ვეძახით.ბაბუა დილიდან ჩაალბობდა ნავთიან გობში საგანგებოდ ამ დღისთვის გადანახულ, მსხვილ ნაგულებს, აკაციის გრძელ ღჯას კანს გააცლიდა და ნავთით გაჟღენთილ ნაგულებს თავბოლოშექცევით , მჭიდროდ, რამდენიმე წყებად მიამაგრებდა სარზე.ძალიან ველოდით დაბნელებას, და თუ კი ფერდებზე შეფენილი ეზოებიდან, რომელიმე მეზობელი დაგვასწრებდა ანთებას, ბაბუას მოსვენებას არ ვაძლევდით. ბაბუა დინჯად გამოიტანდა ლამპარს აანთებდა, ეზოს გადაღმა გადმოგვიყვანდა და აგუზგუზებულ სარს თოვლში ჩაარჭობდა, საზღვარი არ ქონდა ჩვენს სიხარულს… ვიჭაჭებოდით და ბოლო ხმაზე ვყვიროდით, ლამპარი, ალური კუდიანებსა.. ლამპარიიიიიი..ოჯახი არ დარჩებოდა გურიაში, ვინც ლამპარს არ აანთებდა. ბავშვიანი ოჯახები განსაკუთრებით მოინდომებდნენ, მოხუცები მოკრძალებულ და მგლოვიარე ოჯახი არ შეიმჩნევდა და არ გამოიტანდა ლამპარს.ბებიას ჯეროდა, რომ ჭინკები, ეშმაკები და უჟმურები, რომლებიც ღელეებში და ღარდებში ცხოვრობდნენ ამ ღამეს სოფელ, სოფელ დადიან და “თუ დეინახეს, რომე არ ანთია ცეხლი, მეივლიენ და დაბუდდებიენ შინ. ჩვენი მტრისას და დამაწყევარისას დაბუდდა უხილავი. თუ დეინახავს ცეცხლს გეიარს და წავა ნენა, დაბრუნდება მის ღარდაში…”ზოგჯერ ბაბუა ზაფხულიდან გადანახულ შამბალას ქერხებს გაურევდა ნაგულებში, ასეთი ლამპარი ნაპერწკლებს ისვრის და ოიიიი ამ ნაპერწკლების საშინლად ეშინიათ თურმე ჭინკებს.თუ ვინმე ძველ რეზინის ჩექმას ან კალოშს დაწვავდა ჭინკების დასაფრთხობად ბრაზობდა ბაბუა ” ააქოთეს, წაპილწეს აქოურობაო”…მინელდებოდა ლამპარი და ჩვენ გულდაწყვეტილი ვბრუნდებოდით შინ, რომ ეს ნანატრი ამბავი ასე უცბად მორჩა.ბებია გახურებულ ბუხარს დაგვახვედრებდა, კეცს არეკავდა, მზისფერ ჭადს შქერის ფოთოლს გააცლიდა, დერგიდან აგვისტოს ყველს ამოიღებდა, კუხე პამიდორის თხილიან მჟავეს დიდი ჯამით დადგამდა და გვავახშმებდა.მერე ფეხებს დაგვითბილავდნენ, სველი პირსახოცით ლამპრობის მურს გაგვაცლიდნენ სახიდან და გახამებულ ლოგინებში ჩაგვაწვენდნენ. შუბლზე გვაკოცებდნენ და დაგლოცავდნენ. ” ვეფერი დაგაკლოს ეშმაკმა და უხილავმა ნენა, შუუმჩეველი დარჩით წრომანდელ წელს უჟმურიზა და ჭინკიზა, გამიხაროს და გამიძლიეროს თქვენი თავი გამჩენელმა…ალური კუდიანებს”ვიწექით და გვჯეროდა, რომ ვეფერი ვერ მოგერევა წელს…არვიცი, მართლა არვიცი მაგრამ ვიცი ერთი, რომ ლამპრობა სანამ ვარ სულ ასე ტბილად მემახსოვრება.ნეტა წელს თუ დაანთეს ლამპარი გურიაში..“ - წერს ზურა შევარდნაძე.

1770549000

დღეს უძღები შვილის კვირაა - იგავი ლუკას სახარებიდან, რომელიც მორწმუნემ უნდა იცოდეს

მართლმადიდებელი ეკლესია დღეს უძღები შვილის კვირას აღნიშნავს. დიდმარხვის მოსამზადებელ მეორე კვირას უძღები შვილის შვიდეული ეწოდება. ის დღეიდან დაიწყება.უძღები შვილის კვირადღეს ტაძრებში სახარებიდან ის ადგილი იკითხება, სადაც უფალი უძღები შვილის დაბრუნებაზე საუბრობს.წმინდა სახარების მიხედვით, უძღებმა შვილმა მამისგან საკუთარი წილი მოითხოვა და შემდეგ ქონება უცხო მხარეში გაფლანგა. ბოლოს ძალიან გაუჭირდა. ამჯობინა, სახლში, მამასთან დაბრუნებულიყო და მისთვის ყველაფერზე პატიება ეთხოვა. დაკარგული შვილის შინდაბრუნებით გახარებულმა მამამ ლხინი გამართა. მან მსახურებს უბრძანა, მიერთმიათ მისი ვაჟისთვის "სამოსელი პირველი" და ზვარაკები დაეკლათ.უძღები შვილის შვიდეულს სხვაგვარად ხორციელ კვირასაც უწოდებენ, რომლის დროსაც ოთხშაბათი და პარასკევი სამარხვო დღეები იქნება. ხორციელ შაბათს,  ტაძრებში მიცვალებულების მოსახსენიებელი მსახურება შესრულდება.უძღები შვილის იგავი - იესო ქრისტეს ცნობილი იგავი. ლუკას სახარებიდან თავი მე -15.« და თქვა: (იესო ქრისტემ) ვიღაც კაცს ჰყავდა ორი ძე. და უთხრა უმცროსმა თავის მამას: მამა, მომეცი მე კუთვნილი წილი ქონებისა. და გაუყო მათ საცხოვრებელი. არცთუ მრავალი დღის შემდეგ შეაგროვა ყველაფერი უმცროსმა ძემ და წავიდა შორეულ ქვეყანაში და იქ გაფლანგა თავისი ქონება, რადგან ცხოვრობდა უწესოდ. ხოლო როცა დახარჯა ყველაფერი, იყო ძლიერი შიმშილი იმ ქვეყანაში და შემოაკლდა მას. და მივიდა და შეეკრა იმ ქვეყნის ერთ მოქალაქეს, ხოლო მან გაუშვა იგი თავის მინდვრებში ღორების სამწყემსავად. და ეწადა გაეძღო მუცელი რკოთი, რომელსაც ჭამდნენ ღორები, და არავინ აძლევდა მას. და გონს მოეგო და თქვა: მამაჩემის რამდენ დაქირავებულს უხვად აქვს პური, ხოლო მე აქ შიმშილით ვკვდები; ავდგები და წავალ მამაჩემთან და ვეტყვი მას: მამაო, ვცოდე ცის მიმართ და შენ წინაშე და აღარა ვარ ღირსი, ვიწოდებოდე შენს ძედ, არამედ მამყოფე მე, როგორც ერთი დაქირავებულთაგანი. და ადგა და წამოვიდა თავის მამასთან.და როცა ჯერ კიდევ შორს იყო, დაინახა იგი თავისმა მამამ და შეებრალა და გაიქცა და დაემხო მას ქედზე და ეამბორა მას. და უთხრა მას ძემ: მამაო, ვცოდე ცის მიმართ და შენ წინაშე და აღარა ვარ ღირსი, ვიწოდებოდე შენს ძედ. და უთხრა მამამ თავის მონებს: გამოიტანეთ სამოსელი პირველი და შემოსეთ იგი და წამოაცვით მას ბეჭედი ხელზე და ხამლი – ფეხებზე. და მოიყვანეთ ნასუქი ხბო, დაკალით და ვჭამოთ და გავიხაროთ, რადგან ეს ჩემი ძე მკვდარი იყო და გაცოცხლდა, დაკარგული იყო და გამოჩნდა; – და დაიწყეს მხიარებულება.და იყო მისი უფროსი ძე ველად. და როგორც კი მოვიდა და მოუახლოვდა სახლს, გაიგონა ხმა სიმღერისა და ფერხულისა, და მოუხმო ერთ მსახურთაგანს და ეკითხებოდა: რა არის ეს? ხოლო მან უთხრა მას: შენი ძმა მოვიდა და დაკლა მამაშენმა ნასუქი ხბო, რადგან ჯანმრთელი დაბრუნდა იგი. და განრისხდა და არ მოისურვა შესვლა; ხოლო მამა მისი გამოვიდა და ევედრებოდა მას. და მან მიუგო და უთხრა თავის მამას: აჰა, ამდენი წელია გემსახურები შენ და არასდროს გადავსულვარ შენს მცნებას და ჩემთვის არასდროს მოგიცია თიკანი, რომ ჩემს მეგობრებთან ერთად გამეხარა; ხოლო როცა ეს შენი ძე მოვიდა, რომელმაც შეჭამა შენი საცხოვრებელი მეძავებთან, დაუკალი მას ნასუქი ხბო.და უთხრა მან მას: შვილო, შენ ყოველთვის ჩემთან ხარ და ჩემი ყველაფერი შენია; ხოლო ახლა მხიარულება და სიხარული გვმართებს, რადგან ეს შენი ძმა მკვდარი იყო და გაცოცხლდა, დაკარგული იყო და გამოჩნდა» (ლუკა, 15:11-32).

1770401252

„საქონლის შარდს დასაბანად იყენებენ“ - მუნდარის ტომის უჩვეულო ცხოვრება

აფრიკის კონტინენტი არის მრავალფეროვანი ტომების სამშობლო. ერთ-ერთ მათგანს ამ სტატიაში გაგაცნობთ. მუნდარის ტომი, რომელიც სუდანის სამხრეთით მდებარეობს, გამოირჩევა უცნაური წესებით... ამ ტომის ხალხს ძალიან უყვართ ცხოველები, განსაკუთრებით უპირატესობას ანიჭებენ ძროხებს და მათ უსაფრთხოებისთვის მაქსიმალურ ზომებს იღებენ, მათ იცავენ ცეცხლსასროლი იარაღებით...ცნობილ ფოტოგრაფებმა, ტარიკ ზაიდიმ და გორან ტომასევიჩმა ერთობლივად გადაწყვიტეს სამხრეთ სუდანში მოგზაურობა. მათი უპირველესი მიზანი იყო ამ ტომთან საერთო ენის გამონახვა და მათ რამოდენიმე დღის გატარება. მკაცრი შეხედულებებისდა მიუხედავად, ადგილობრივებმა ფოტოგრაფები თბილად მიიღეს... მათ პირველ რიგში ასწავლეს თავიანთ წესები, რომელიც მათთან ყოფნის დროს არასოდეს არ უნდა დაევიწყებინათ.ფოტოგრაფი გორან ტომასევიჩი: "თავდაპირველად ვიფიქრე ნატურალურ რძეს დამალევინებდნენ...(იცინის)... თუმცა შევცდი, რადგან ამ ძროხის რძე თურმე ადამიანისთვის შესაძლოა მომწამლავი აღმოჩნდეს. ძროხის შარდს ისინი ანტისეპტიკურსაშუალებად იყენებენ, შარდი შეიცავს დიდი რაოდენობით ამიაკს, რაც განაპირობებს ადგილობრივების ნარინჯისფერ თმებს..."მუნდარის ტომი ცხოვრობს სუდანის სამხრეთით, დედაქალაქ ჯუბადან რამოდენიმე საათის მოშორებით, მდინარე ნილოსის სანაპიროზე.მუნდარის ტომის ხალხის ცხოვრება მთლიანად ამ ცხოველებზეა დამოკიდებული. მათ ასევე საქონლების მეფეებს უწოდებენ...ისინი ზრდიან Ankol to-Watusi -ის სახელწოდების ძროხებს, რომელიც მსოფლიოში იშვიათად არის გავრცელებული...პირუტყვების სიმაღლე 2, 5 მეტრამდე აღწევს, საერთაშორისო ბაზარზე 500 დოლარად არიან შეფასებულნი.როგორც ზემოთ ავღნიშნეთ, ამ ტომის საარსებო წყაროს ცხოველები წარმოადგენენ. მათ იმდენად უფრთხილდებიან, რომ ყოველდღიურად, მორიგეობით ავტომატებით იცავენ...

1770023460

ეს კვირა მსგეფსია - რა უნდა იცოდეს მორწმუნემ მეზვერისა და ფარისევლის კვირის შესახებ

ეს კვირა მსგეფსია (ოთხშაბათი და პარასკევი – ხსნილი). შვიდეულის დასაწყისში საკვირაო წირვაზე ეკლესია იხსენებს იგავს სახარებიდან მეზვერისა და ფარისევლის შესახებ (ლუკა 14.12-14); თუ როგორ ისმინა ღმერთმა ლოცვა ყოვლად უღირსი ადამიანის – მეზვერისა, შეიწყალა იგი და სინანულის გამო, დააყენა უფრო წინ, ვიდრე ფარისეველი, რომელიც ღმერთის კანონებს გარეგნულად კი ასრულებდა, მაგრამ არ ჰქონდა სინანული, ამ იგავის გახსენებით ეკლესია მოგვიწოდებს სინანულისაკენ.მოძღვრება კვირიაკესა მეზვერისა და ფარისეველისასააწინდელსა კვირიაკესა წმიდამან ეკკლესიამან დააწესა წაკითხვა სახარებაში მეზვერისა და ფარისეველის იგავისა, მისთვის, რათა ჩვენ, მსმენელნი იგავისა ამის, ვეკრძალებოდეთ ფარისევლურს ცოდვასა და ვბაძვიდეთ მეზვერის სიმართლესა და მონანებასა.ფარისევლობა, ძმანო ჩემნო საყვარელნო, არის ერთი უსაშინლესთა და უმძიმესთა ცოდვათაგანი, რომელნი ჰბუდობენ გულსა შინა კაცისასა. იგი მით უმეტესად არის მძიმე და მავნებელ, რომელ თითქმის ძვირად მოიპოვება ქვეყანაზედ კაცი რომლითამე სახითა, ანუ რომელთამე შემთხვევათა შინა არა მოზიარე ამ ცოდვისა. რასა შინა მდგომარეობს ფარისევლობა? იგი მდგომარეობს მას შინა, ოდესაც კაცი გარეგანითა თვისითა, ვითომც წესიერითა და მოსაწონითა ყოფაქცევითა, მხოლოდ დაჰფარავს შინაგანთა თვისთა უმსგავსთა და უშვერთა თვისებათა; ოდეს იგი მოაჩვენებს თავსა თვისსა, ვითარცა კეთილსა და მართალსა, გარნა თვით კი არ არის ესრეთი და მით ატყუებს ქვეყანასა; ერთი სიტყვით, ოდეს იგი მიითვისებს სახესა სათნოებისასა, მაშინ ოდეს ძალი სათნოებისა შორს არს გულისა მისისაგან. გარნა რისთვის ვცდილობთ ჩვენ ფარისევლობის აღწერასა სუსტითა ენითა ჩვენითა? თვით მაცხოვარმან ვრცლად აღწერა შესაძრწუნებელთა სიტყვათა შინა ფარისევლობა და მოქმედება მისი. ფარისეველნი, სიტყვისამებრ მაცხოვრისა, ყოველთა საქმეთა მათთა იქმან საჩვენებლად კაცთა (მათ. 23, 5.); იგინი შესჭამენ სახლთა ქვრივთასა და მერმე გრძლად ილოცვენ (მუხ. 13.); აღასრულებენ მხოლოდ მცირეთა და გარეგანთა მცნებათა და დაუტევებენ უმძიმესსა სჯულისასა, სამართალსა და სიყვარულსა; განსწმედენ გარეგანსა ჭურჭლისასა, ხოლო შინაგანი მისი სავსე არის ნატაცებითა და არა-წმიდებითა. იგინი ემსგავსებიან საფლავთა განგოზილთა, რომელი სჩანედ გარეშე მშვენიერ, ხოლო შინაგან სავსე არიედ ძვალებითა მკვდართათა. ვაი თქვენდა, მწიგნობარნო და ფარისეველნო ორგულნო, რამეთუ მიიღებთ უმეტესსა სასჯელსა; ცოფნო და ბრმანო, გველნო, ნაშობნო იქედნეთანო, ვითარ-მე განერნეთ სასჯელსა მას გეენისასა? აჰა, ვითართა საშინელთა სიტყვათა შინა აყვედრებდა მაცხოვარი ფარისეველთა! რას ნიშნავს ეს, ძმანო ჩემნო? როგორ მოხდა, რომელ ყოვლად მშვიდი იგი და ყოვლად მოწყალე, განხორციელებული ცოდვილთათვის უფალი თითქმის დაივიწყებდა მოთმინებასა და შებრალებასა, ოდეს უბნობდა ფარისეველთა ზედა? ღვთაებრივითა სიბრალულითა აღვსებული იგი, რომელმან შეიწყნარა ცოდვილი ქალი, ღირსი სიკვდილისა, რისთვის აღწერდა ესრეთთა ფიცხელთა და მრისხანეთა სიტყვათა შინა ბოროტებასა ფარისეველთასა? სჩანს, ძმანო ჩემნო საყვარელნო, რომელ საშინელ არს ცოდვა ფარისევლობისა! რისათვის? მისთვის, რომელ ფარისეველი ცხოვრებითა თვისითა თითქმის შეაგინებს თვით სათნოებასა; იგი ზოგჯერ სხვათა კაცთაცა შეაძულებს ღვთისმსახურებასა; იგი განაუქმებს ღვთისმოყვარებასა და მრავალთა კაცთა დაუბრკოლებს სულის ცხონებასა. ვაი თქვენდა, მწიგნობარნო და ფარისეველნო ორგულნო, რამეთუ დაჰხშავთ სასუფეველსა ცათასა წინაშე კაცთა, თქვენ შეარახვალთ და შემავალთა არა უტევებთ შესვლად (მთ. 23. 14). რა სახით? ესრეთ, რომელ კაცი გულწრფელი, მხედველი ფარისევლობითის ყოფაქცევისა, ხშირად უკუნიქცევა ღვთის მსახურებისაგან.ჩვენ ვსთქვით, რომელ თითქმის არ მოიპოვება კაცი, სრულიად უცხო ამ ცოდვისა. ჭეშმარიტად, ძმაო ჩემო! ყოველთვის, ოდესცა შენ ნაცვლად გულის გაწმედისა და ცუდთა ჩვეულებათაგან განშორებისა, ჰმალავ ცოდვასა სიღრმესა შინა გულისა შენისასა და მიიღებ კეთილსა გარეგანსა სახესა, ფარისევლობასა შინა შთავარდები. ფარისევლობ, ოდეს შენ პირისპირ კაცს აქებ და ეფერები და პირიქით ცუდათ ახსენებ მას; ფარისეველი ხარ, ოდეს ელაპარაკები რა შენზედ უფროსს კაცსა, ამბობ არა იმას, რასაც გული გეტყვის, არამედ რაც იამება იმ კაცს; არა სიმართლეს იტყვი, არამედ რასაც მოითხოვს შენი საკუთარი სარგებლობა. ფარისეველი ხარ, ოდეს შენ ერთს კაცს აქებ, არა მისთვის, რომელ იგი ღირსი არის ქებისა, არამედ მისთვის, რომ იგი არს მოყვარე და მეგობარი შენი, ხოლო მეორეს განკითხავ მისთვის, რომელ იმას აქვს შენთან მცირეოდენი უკმაყოფილება; ოდეს ენითა შენითა ამტკიცებ დიდსა სიყვარულსა სიმართლისა და სათნოებისასა, ხოლო საქმით კი უმართლო ხარ. რა არის, თუ არა ფარისევლობა, ოდეს სინიდისი გამხილებს შენ რომელთამე ცოდვათათვის და შენ კი პირმოთნედ იტყვი: ღმერთი მოწყალე არისო, რა ვქმნაო, კაცი სუსტი არისო, სხვანიც ესრეთ სცხოვრობენ, ვინ არის უცოდველი ქვეყანაზედაო, თავის დროზედ მოვინანებო; ყოველთა შინა ესევითართა შემთხვევათა კაცი ცხადად ეზიარება ფარისევლობის ცოდვასა.გარნა აქ, ძმანო ჩემნო საყვარელნო, მე გამოვითხოვ ნებასა, ვითარცა სულიერი თქვენი მოძღვარი და მზრუნველი, გადავსდგა კიდევ ერთი ნაბიჯი და ვაახლო სიტყვა ჩემი თქვენდამი. ვინაიდან სიტყვა ჩვენი არის ფარისევლობასა ზედა, მაშასადამე იგი უნდა იყოს პირუთვნელი და განშორებული ფარისევლობისაგან. და ესრეთ, ვიტყვი პირ-უთვნელად, ჩვენ მცხოვრებთა ამ ქვეყანისათა გვაქვს საკუთარი მიდრეკილება ფარისევლობისადმი. ეს გამოჩნდება უმეტესად მით, რომელ ხშირად სიტყვანი ჩვენნი არიან წინააღმდეგნი საქმეთა ჩვენთა, და გარეშეობა ჩვენი არ ეთანხმება შინაგანსა ჩვენსა. ის მართალია, რომელ ყოველთა მცხოვრებთა ჩვენის ქვეყნისათა, ვიწყოთ დაბალის ხალხისაგან ვიდრე აზნაურთ და თავადთადმდე, აქვსთ და იციან უმეტესი ზრდილობა და თავაზობა, ვიდრე სხვათა კავკასიის მცხოვრებთა, გარნა ისიც უნდა აღვიაროთ, რომელ ამ ზრდილობას და თავაზობასა ხშირად გაერევა ფარისევლობა. ვგონებ, რომ უმჯობესი და ყოვლად საქები ზრდილობა ის არის, როდესაც კაცი იქცევა გულწრფელად.ვიცნოთ, ძმანო, თავნი ჩვენნი; ნუ ვიქნებით პირმოთნენი ნურასოდეს, ნურცა თავთა წინაშე ჩვენთა, ნურცა წინაშე სხვათა, არამედ გულწრფელად აღუაროთ ღმერთსა ნაკლულევანებანი ჩვენნი. ვევედროთ ღმერთსა, რათა მადლითა თვისითა განაქარვოს და აღმოფხვრას ყოველი ფარისევლობა გულთა შინა ჩვენთა და მოგვცეს სული წრფელი და მართალი. ამინ.