ისტორიები

1774209813

ჩემი მესამე შვილის ნათლიაა... ჯერ შოკში ვარ, ვერ ვაცნობიერებ რა ხდება - ინტერვიუ პატრიარქის ერთ-ერთ მესაფლავესთან

1774198078

უწმინდესმა საუბარი შეწყვიტა, ბიჭს მიუბრუნდა და უთხრა: - რა იყო, ერთი წვეთი სისხლი დაგენანაო? - რა ისტორიას იხსენებს ეპისკოპოსი თეოდორე ილია მეორეზე

საქართველო და სრულიად მართლმადიდებლური სამყარო, უწმინდესსა და უნეტარესს, ილია მეორეს დაემშვიდობა. თითქმის ნახევარსაუკუნოვანი მოღვაწეობის შემდეგ, ქვეყნის სულიერმა მამამ, უკანასკნელი განსასვენებელი, მისივე სურვილისამებრ, სიონის საკათედრო ტაძარში, ერის უდიდესი სიწმინდეების გვერდით ჰპოვა.პატრიარქის გარდაცვალებამ საზოგადოებაში კიდევ ერთხელ გააცოცხლა ის უმნიშვნელოვანესი გზა, რომელიც მან 1977 წლიდან დღემდე, ეკლესიისა და ერის გამთლიანებისთვის განვლო.დღეს, როდესაც სამგლოვიარო ზარების ფონზე ქვეყანა მის ღვაწლს აჯამებს, განსაკუთრებულ დატვირთვას იძენს წლების წინანდელი ჩანაწერები. ჯერ კიდევ ორი ათეული წლის წინ, აღსაყდრების საიუბილეო თარიღთან დაკავშირებით, ეკლესიის საჭეთმპყრობელმა მეუფეებმა უწმინდესთან დაკავშირებული პირადი და ისტორიული მოგონებები გაიხსენეს. ეს ის პერიოდია, როდესაც ილია II-ის წინამძღოლობით დანგრეული ტაძრები შენდებოდა, ხოლო ათეისტური ეპოქის შემდეგ ეკლესიაში "ქართული გენი" და საგალობლები ბრუნდებოდა.მღვდელმთავრების მონათხრობი დღეს უკვე ისტორიულ დოკუმენტად იქცა, რომელიც ქართველი ერის სულიერ გამოფხიზლებაში პატრიარქის როლს ნათლად აჩვენებს. მათი მოგონებები სცდება ჩვეულებრივ იერარქიულ ურთიერთობებს. მეუფეების მოგონებები პატრიარქის გარდაცვალების შემდეგ კიდევ უფრო დიდ დატვირთვას იძენს.ახალციხის, ტაო-კლარჯეთისა და ლაზეთის ეპისკოპოსი თეოდორე (ჭუაძე)"საპატრიარქოში ჩემს ყურადღებას ყოველთვის იპყრობდა და მომწონდა წმიდა მეფე ვახტანგ გორგასლის მონუმენტური ფრესკული ხატი. რატომღაც არასდროს მიკითხავს, ვისი შესრულებულია-მეთქი. ერთხელ გავიგე, რომ იგი უწმინდესს დაუხატავს. მოულოდნელობისგან გაოცებულმა დაუფიქრებლად ვკითხე: - თქვენო უწმინდესობავ, მართლა თქვენი დახატულია ეს ხატი-მეთქი? მიპასუხა: - ასე ამბობენო!..აბეზარი კოღობერდიაკნობის შემდეგ მეუფე დანიელმა მღვდელმონაზვნად დამახსა ხელი მცხეთის წმინდა ოლღას სახელობის დედათა მონასტერში და უწმინდესის ლოცვა-კურთხევით დავინიშნე მარტყოფის მამათა მონასტრის წინამძღვრად. გამოუცდელობით დამოუკიდებლად წირვის ჩატარება რომ არ გამჭირვებოდა, მეუფემ უწმინდესს სთხოვა, რამდენიმე ხანი მემსახურა სიონის საკათედრო ტაძარში, რაზეც უწმინდესს უბრძანებია, მონასტერში ისწავლოსო!მონასტერში ჩემს მიერ ჩატარებულ პირველ წირვას მარტყოფის დედათა მონასტრის დედებიც დაესწრნენ. რომ არაფერი შემშლოდა, წირვა ძალიან ნელა შევასრულე, მაგრამ ხანგრძლივი პაუზების მიუხედავად, მაინც გამიჭირდა გამერკვია, როდის გამეღო ან დამეკეტა აღსავლის კარი, ან საკურთხევლიდან როდის გამოვსულიყავი. დედებს ამაზე ეღიმებოდათ, მაგრამ წირვით მაინც კმაყოფილნი დარჩნენ. ჩვენი მონასტრის წევრებსაც უხაროდათ, რადგანაც ამიერიდან დამოუკიდებლად შეგვეძლო წირვის აღვლენა. მეც, მიუხედავად ასეთი ვაი-ვაგლახისა, გულში თავისებური სიხარული ვიგრძენი...რამდენიმე ხანში უწმინდესი ამობრძანდა მონასტერში. გავიხარეთ, დავრეკეთ სამეუფო ზარები. მივირბინე ღვთაების ტაძარში, გულმა ვეღარ მომითმინა, კიბე ჩავირბინე და უწმინდესს მონასტრის კარიბჭესთან შევხვდი. კურთხევა ავიღე, დაველოცვინე და შენდობა ვთხოვე, არ ვიცი, როგორ უნდა დაგხვდეთ და თუ რამე შემეშალა, შემინდეთ-მეთქი. დახვედრის წესში ალბათ რაღაც კიდევ შემცდა, მაგრამ უწმინდესს, ეტყობოდა, შეხვედრის წესზე უფრო ჩვენი გულწრფელი სიხარული ახარებდა.ტაძარში, პარაკლისის შემდეგ, უწმინდესმა თავისთან გვიხმო, დაჯდომა გვითხრა. ზოგი სკამების ნაკლებობის გამო ფეხზე დავრჩით. უწმინდესმა მანიშნა, დაჯექიო. მიმოვიხედე, სკამი ხომ არ იყო. იატაკზე დაჯექიო, მანიშნა. მე და სხვებიც ხალიჩაზე მოვკალათდით. უწმინდესი სულიერ საკითხებზე გვესაუბრებოდა. ყურადღებით ვისმენდით მის ყოველ სიტყვას. ისეთი სიჩუმე იყო, რომ კოღო წუილით როგორ დააჯდა ერთ იქ მყოფთაგანს, ისიც გავიგეთ. ბიჭმა ხელი მოუქნია კოღოს. კოღომ იმარჯვა და უვნებელი გაფრინდა, მაგრამ ცოტა ხანში ისევ იმავე ადგილზე დაასკუპდა. მან ისევ მოუქნია ხელი, კოღო ისევ უვნებელი გაფრინდა. კოღო მესამედაც ზუსტად იმ ადგილზე დააჯდა. ხელი მოსაკლავად რომ მოუქნიეს, სხარტად გაფრინდა. უწმინდესმა საუბარი შეწყვიტა, ბიჭს მიუბრუნდა და უთხრა: - რა იყო, ერთი წვეთი სისხლი დაგენანაო? ეს ისე წარმოთქვა, რომ ყველას გაგვეცინა...თითქოს მაშინ აღმოვაჩინეთ, რომ კოღოს, დიდი-დიდი, ერთი წვეთი სისხლი წაერთმია იმ ბიჭისთვის!..

1774043132

„ექიმმა მითხრა, აღარ არის შენი შვილი, გარდაიცვალა...“ - სასწაული, რომელიც მამა გაბრიელს უკავშირდება

მამა გაბრიელის სახელს უამრავი სასწაული უკავშირდება, ის ჩვენს გაოცებას დღემდე არ წყვეტს.2014 წელს, მაშინ როცა სამთავროს დედათა მონასტერში დასაფლავებული მამა გაბრიელის საფლავი გაიხსნა, მისი წმინდა ნაწილები უხრწნელი იყო.ჭილობი და მანტია, რაშიც მამა გაბრიელი იყო გახვეული, უხრწნელი იყო, ასევე დაუზიანებელი იყო მისი ფეხსაცმელიც.ფერიცვალების დედათა მონასტრის მონაზონმა ალისიამ, რომელიც საფლავის გახსნას ესწრებოდა, მამა გაბრიელის უხრწნელი სხეული მუხლამდე დაინახა, რომლის ფერიც ყავისფერი იყო, ხოლო ხორცი კი ისევ ჩვეულებრივი ჰქონდა.მორწმუნეები სვეტიცხოვლის საკათედრო ტაძარში, სადაც მამა გაბრიელის წმინდა ნაწილებია დასვენებული, დღემდე სასწაულის მოხდენის იმედით მიდიან.გადაცემა „ღამის პრაიმტაიმში“ მოქალაქემ საკუთარი ისტორია გაიხსენა, რომელიც მამა გაბრიელს უკავშირდება.მისი თქმით, სალოსმა მას შვილი გაუცოცხლა.„ექიმმა მითხრა- აღარ არის შენი შვილი, გარდაიცვალა... ეს იყო საშინელება, მაგრამ მე არ მჯეროდა. იქ იყო მარტყოფის მონასტრიდან ჩამობრძანებული მოძღვარი. პირველად ცხოვრებაში, შემეშინდა მოძღვრის დანახვის. მე ვიცოდი რისთვისაც ემზადებოდა ეს მამაო...მამა გაბრიელს ძალიან შევთხოვე - „გამიცოცხლე შვილი“ჩემი მეუღლე მომიტრიალდა და მითხრა - ხუთ დღეში მარიამი გეყოლება გვერდით. შევიდა ბავშვთან მამაო, შევიდა ჩემი მეუღლე. არ ვიცი იქ რა ჩაატარეს, ბავშვი გაცოცხლდა. მანამდე არც გული, არცერთი ორგანო არ მუშაობდა.გაოცებულმა მამაომ თქვა: მე პირველად ვნახე მსგავსი სასწაული.

1774041297

„ყინულის ქვეშ მოქცეული, განწირული ვფართხალებდი... ჩემმა მფარველმა ანგელოზმა დახრჩობას გადამარჩინა“ - კიდევ ერთი სასწაულის ამბავი

"უფალი და მფარველი ანგელოზი რომ მართლაც არსებობენ, ბევრ ჩემს სეხნიას დაუჯერებლად ეჩვენებოდა, რადგან ყველანი კომუნისტურ ეპოქაში გავიზარდეთო, - ამბობდა ხოლმე თევდორე პაპა, ახოვანი, ჭაღარა და ძალზე კეთილი მოხუცებული, - იმ დროს, ხომ იცით, სკოლებსა და უმაღლეს სასწავლებლებში ჩაგვჩიჩინებდნენ, არც ღმერთი არსებობს და არც არავითარი ანგელოზიო. თუ ვინმეს ყოყმანს შეატყობდნენ, გონებასუსტად ან ხალხის მტრად ნათლავდნენ და ხშირად სიცოცხლით აზღვევინებდნენ.თავად თქვენი მონა-მორჩილი მფარველი ანგელოზის არსებობაში მაშინ დავრწმუნდი, როცა მან ყინულიან წყალში დახრჩობას გადამარჩინა...ერთხელ, ძალიან ცივ ზამთარს, გზის შესამოკლებლად ჩვენი სოფლის პატარა, გაყინული ტბის ფეხით გადავლა მოვინდომე. გვიანი საღამო იყო, უკვე ბინდდებოდა. ცოტა ხანში ისე ჩამობნელდა, აღარც ჩანდა, საით მივდიოდი... ტბის შუაგულს რომ მივაღწიე, ყინული გაირღვა და წყალში აღმოვჩნდი... გამწარებული ვებრძოდი ცალკე წყალს, ცალკე სიცივეს და ცალკე ბნელეთს... ის ადგილი, ტბის სიმცირის მიუხედავად, ისეთი ღრმა იყო, მყვინთავები ზაფხულშიც კი ერიდებოდნენ...ყინულქვეშეთში უკუნეთი იდგა... განწირული ვფართხალებდი, ძალა ნელ-ნელა მელეოდა, ამაოდ ვცდილობდი, ტბის ზედაპირზე ამომეყვინთა... ბოლოს, როგორც იქნა, მოვახერხე, მაგრამ ყინულჭრილში ვერ მოვხვდი და ყინულს თავით დავეჯახე... სასოწარკვეთილმა აღარ ვიცოდი, საით გამეცურა. ვიგრძენი, ვიძირებოდი...სანამ ფსკერამდე დავეშვებოდი, მფარველ ანგელოზს მთელი ძალით შევღაღადე: - თუ არსებობ, მიხსენი-მეთქი. სიტყვით ვერა, რადგან ჰაერი აღარ მყოფნიდა, მხოლოდ გონებით შევთხოვდი შველას, მთელი არსებით ზედაპირისკენ მივიწევდი...უეცრად ყინულქვეშეთი უცნაური შუქით განათდა... შუქის გარდა ვერაფერს ვხედავდი... ეს ნათელი ნელ-ნელა მომიახლოვდა, არ ვიცი, ვინ ან როგორ, მაგრამ ვიღაცამ თითქოს თმაში ჩამავლო ხელი და ზუსტად ყინულჭრილის კიდეზე ამომაგდო... გული გრძნობდა, ვინც იყო ჩემი მხსნელი, მაგრამ ამის გარდა აღარაფერი მინახავს... როგორც ჩანს, შეისმინა ღმერთმა ჩემი ლოცვა.ყინულზე ძლივს გავხოხდი, შემდეგ როგორღაც ფეხზეც წამოვდექი და შინისკენ წავლასლასდი... ვიდრე საბოლოოდ გავითოშებოდი, ღვთის შეწევნით, შინ მისვლა მოვასწარი.ასევე ნახეთ:„ეს ისეთი საშინელება იყო, გახსენებაც კი მზარავს... დასუსტებული ქალი ცხრა კაცმა ძლივს მიმიყვანა წმინდა ბარძიმთან...“- დაუჯერებელი სასწაული„პიროტექნიკა არ აქვს აფეთქებული პირში! არასწორი ინფორმაცია აღარ გაავრცელოთ! ძაღლი არის ნაცემი“ - ტასო ლოსაბერიძე მიმართვას ავრცელებს

1773786296

„პატრიარქის მომავალ სამყოფელში ოდნავ ბჟუტავდა სინათლე. კართან მოხუცი მონაზონი შეეგება... დეკემბრის ბოლო იყო, გარეთაც ციოდა და შიგნითაც...“ - უწმინდესის აღსაყდრების დღე

სრულიად საქართველოს კათოლიკოს-პატრიარქი ილია მეორე საქართველოს კათოლიკოს-პატრიარქად 44 წლის ასაკში, 1977 წელს გამართულ მე-12 საეკლესიო კრებაზე აირჩიეს.ფეისბუქ გვერდი "თბილისური ამარკორდი" პატრიარქის აღსაყდრების ეპიზოდს (წყარო ჟურნალი "ეპიზოდი") იხსენებს. საზეიმო აღსაყდრების გამო ბანკეტი სასტუმრო „ივერიაში“ გაიმართა. შემდეგ კი მოტოციკლეტისტების ესკორტმა სიონის გვერდით, საპატრიარქო რეზიდენციამდე მიაცილა. რამდენიმე ნათესავიც მიჰყვა.პატრიარქის მომავალ სამყოფელში ოდნავ ბჟუტავდა სინათლე. კართან სოხუმიდან ჩამოყოლილი მოხუცი მონაზონი, მატუშკა მანიფა შეეგება, მუხლებში ჩაუვარდა, პატრიარქობა მიულოცა. მოხუცი წამოაყენა, თავზე ხელი გადაუსვა, დალოცა და ცარიელ შენობაში შევიდა.დეკემბრის ბოლო იყო, გარეთაც ციოდა და შიგნითაც. საგანგებოდ მორეცხილი იატაკს შავ ლაქებად აჩნდა სისველე. ოთახის კედლებზე წინამორბედ პატრიარქთა სურათები ეკიდა, ყველასთან მივიდა, გაჩერდა, პირჯვარი გადაიწერა და ქართული ეკლესიის წინაშე გაწეული ღვაწლისათვის მადლობა მოახსენა. შემდეგ ისევ გამოვიდა, ნათესავებს დაემშვიდობა.გულდამძიმებული წამოვიდა ნელი შიოლაშვილი, ბოლოს ნანახმა იმ დღის სიხარული ჩაუმწარა. შინდაბრუნებულმა დედას უამბო, როგორ ჩატარდა აღსაყდრება, როგორ მიაცილეს საპატრიარქომდე მათი საამაყო ბიძაშვილი და სრულიად მარტო, ერთი სუსტი, გაცრეცილი მოხუცის ანაბარად დატოვეს.- "როგორ, ჯალაბობიდან არავინ დარჩა?" - იკითხა დედამ.- "დედა, დღეიდან მისი ჯალაბობა მთელი საქართველოა და ის უნდა იყოს ყველას პატრონი." - უპასუხა ნელიმ.იმ საზეიმო დღეს ერთმა სასულიერო პირმა დანანებით თქვა: "პატრიარქმა ჩაიბარა სუდარაგადაფარებული ეკლესიაო."ეკლესიას მრევლი არ ჰყავდა, ქრისტიანობის მაღალი იდეალები ყოფით ჩვევებს შეეცვალა. არავინ იცავდა მარხვას, არ იღებდა ზიარებას. ცხვრის შეწირვა ღვთიურ ცხოვრებად მიიჩნეოდა. მოქმედებდა მხოლოდ 34 ეკლესია, 4 მონასტერი, იყო სულ 80 სასულიერო პირი, 7 მღვდელმთავარი. ეკლესიებში მოწყობილი იყო ბიბლიოთეკა, თეატრი, საწყობი, აბანოც კი. ისტორიული საპატრიარქო შენობა მილიციის მთავარ სამმართველოს ეჭირა. არსებობდა მხოლოდ ერთი სასულიერო სემინარია, არ იბეჭდებოდა არანაირი რელიგიური ლიტერატურა. გალობას და ხატწერას არავინ აქცევდა ყურადღებას. ახალ პატრიარქს არ ჰქონდა არავითარი დასაყრდენი, გარდა რწმენისა, რომ არ არსებობს გამოუვალი მდგომარეობა, ჩიხი, კედელი, მთავარია, რა ნაბიჯს გადადგამ.1989 წელს თავფარავნის ტბისა და ფოკას მონახულება გადაწყვიტა. საბჭოთა კავშირს იქ სასაზღვრო პუნქტი ჰქონდა გახსნილი და საგანგებო საბუთის გარეშე არავის უშვებდნენ. პატრიარქს თან პასპორტი არ აღმოაჩნდა და მესაზღვრეებმა უარი უთხრეს, ვერ გაგატარებთო. მოხერხდა და შეუშვეს იმ ადგილების მოსანახულებლად, საიდანაც წმინდა ნინო საქართველოში შემოვიდა. დახვდა სრულიად დარღვეული ეკლესია და ხალხი, რომელთაც ქართულად ერთი სიტყვის წარმოთქმა არ შეეძლო.გადაწყვეტილება მაშინვე მიიღო: - "მე ვიქნები პირველი ქართველი, ვინც აქ ფუძეს გაიჩენს." ეკლესიის ახლოს მდგარი სახლი შეისყიდა და იქ ჩაეწერა. საქართველოს კათოლიკოს-პატრიარქის ოფიციალური მისამართი გახდა - ბოგდანოვკის რაიონი, სოფელი ფოკა.საქართველოს ეკლესიამ ისტორიულად კუთვნილი ადგილი და აღიარება უნდა დაიბრუნოს - ეს გახდა ერთ-ერთი უმნიშვნელოვანესი საკითხი. 10 წელი, 1979 წლის მაისიდან 1990 წლის 4 მარტამდე, განუწყვეტელი მოლაპარაკება მიმდინარეობდა, არაერთი დაძაბული შეხვედრა გაიმართა სტამბოლსა და თბილისში. მართლაც რომ, თითოეულ სიტყვაზე იყო დავა. ქართული მხარე მოითხოვდა ჩაწერილიყო არა „ვამტკიცებ“ ან „ვადასტურებ“, არამედ „ვცნობ უძველეს ავტოკეფალიას“ და მიაღწიეს ამას. რჩებოდა მირონის დამზადების უფლება. სრული ავტოკეფალიისათვის კი ეს უფლებაც აუცილებელია. ბერძენმა მღვდელმთავარმა განაცხადა: წმინდა მირონს ჩვენი ხარჯით გამოვგზავნით ხოლმეო.ილია მეორე წამოდგა, სახეზე შეუვალობა გამოესახა: - "ქართველი ხალხი ასეთ აღიარებას არ მიიღებს. ვერავინ იკისრებს ისტორიის წინაშე პასუხისმგებლობას, რომ ავტოკეფალიურმა ეკლესიამ მირონი კონსტანტინეპოლიდან მიიღოს!" - პატრიარქმა მოლაპარაკება შეწყვიტა და სტუმრებს დაემშვიდობა.მსოფლიო საპატრიარქო იძულებული გახდა, დაეთმო და მიეღო საქართველოს ეკლესიის პირობები. მირონის შესახებ ჩაიწერა: „გადაწყდეს ტრადიციის მიხედვით“. ტრადიციულად კი მირონი საქართველოში იხარშებოდა.წყარო: თბილისური ამარკორდი, ჟურნალი „ეპიზოდი“ ასევე დაგაინტერესებთ: "პატრიარქს დაუნახავს ბადეში დამწყვდეული მგელი. გვიყვება - მივედი ახლოს და დაუფიქრებლად შევყავი თითები ბადეშიო..." - საოცარი ისტორია, თუ როგორ იცნო მგელმა უწმინდესი„შეეძლო ტანსაცმელი სხვისთვის მიეცა, თვითონ კი დაგლეჯილით ევლო; არავის ჰგავდა“ - 2 ოქტომბერი გოდერძი ჩოხელის დაბადების დღეა„გოგონას ძვრა ვერ უყვეს, იდგა ოთხი თვე გაქვავებული, გულში ჩაკრული წმინდა ნიკოლოზის ხატით“ - გაშეშებული ზოიას ისტორია, რომელმაც ყველა შეძრა

1773775962

„პატრიარქს დაუნახავს ბადეში დამწყვდეული მგელი... მივედა ახლოს და დაუფიქრებლად შეყო თითები ბადეში..." - საოცარი ისტორია, თუ როგორ იცნო მგელმა უწმინდესი

ყველასთვის საყვარელი ფოლკლორისტი, ეთერ თათარაიძე პატრიარქზე გვიამბობს ისტორიას, თუ როგორ იცნო მგლის ლეკვმა ჩვენი სულიერი წინამძღვრის მომნუსხველი ხმა თვეების შემდეგ და მადლიან ხელებზე ლოკვა როგორ დაუწყო...ეთერი "პრაიმტაიმთან" იხსენებს;ეთერ თათარაიძე: ისეთი სიყვარული და იმდენი სითბო და სიტკბო მიგვიღია პატრიარქისგან, რომელსაც არც ვიმსახურებთ. ის მართლა სითბოსა და სიტკბოსთვის არის ამ ქვეყანაზე გაჩენილი. ვერც დავიჯერებ გაჯავრება, ან ხმამაღლა რამის თქმა თუ შეუძლია. ეს არ შემიძლია წარმოვიდგინო. რაც უფალს მასთან ყოფნის ბედნიერი საათები და წუთები მოუცია, მხოლოდ სიმშვიდის და იმედის მოცემი ყოფილა ჩემთვის. როგორც მთის ქალი, მე მასში ყველა იმ ღირსებას ვხედავ, რაც მთის კაცს შეიძლება ჰქონდეს.მაქვს მისადმი მიძღვნილი საკმაო რაოდენობის ლექსები. ერთადერთხელ გავბედე და ხმამაღლა წავუკითხე ერთი ლექსი, საპატრიარქოში ღამის ლოცვაზე მისულმა. რაღაც ჩანაწერი ვნახე. თორემ აღარც მახსოვდა, ასე რომ "ვითავხედე..." ტაში დაუკრა. გულში ჩაკონება იცის სხვანაირად.მართლა მამასავით მისანდობელი, სულისმიერი ადამიანია. ჩვენი ხალხის სიბრძნესთან ვათანაბრებ.საქართველოს არც ერთი პატრიარქი არ იყო თუშეთის და ხევსურეთის მიწაზე ნამყოფი. და უფალმა მოგვცა ამის წყალობა და როდესაც ჩვენმა სათაყვანებელმა პატრიარქმა პირველად დაადგა ფეხი იქ, ჩვენ ვახლდით. ვერტმფრენით ჩავფრინდით, სამი დღე იქ გავატარეთ.ომალოში რომ ჩავფრინდით, მოიტანეს ამბავი, რომ დილით ერთ-ერთ ოჯახში აფორიაქებული შველი შევარდნილა. მსგავსი რამ არასდროს მომხდარაო, გვიყვებოდნენ. და სწორედ იმ დღეს ჩაფრინდა იმ მიწაზე უწმინდესი.ეკლესიამდე მიმავალ გზაზე, მთელმა თუშეთმა მინდორში დაკრეფილი ალპური გვირილების და ყაყაჩოების ბილიკი დაუფინა პატრიარქს. მაშინ ბრძანა უწმინდესმა, მე რომ შემეძლოს ჩემს გულს თუშეთში დავტოვებდი, მაგრამ დანარჩენ საქართველოს რა ვუყოო?მე ვფიქრობ, რომ ის სულ ჯანმრთელად არის. არ შემიძლია ვიფიქრო, რომ მას რაიმე სტკივა. გონებაში ასეთ რამეს არ ვუშვებ. სულ რაღაც ღვთაებრივი სიბრძნით აღმოჩნდება ბოლოს, რომ რამე გადაწყვიტა. რომ გგონია, როგორი დაღლილიაო, ზუსტად მაშინ მიეცემა უდიდესი ღვთიური ძალა და მაშინ გადავრჩებით ხოლმე.მე მჯერა მისი ხილვების და სიზმრების. ვარ ძალიან მშვიდად, მყუდროდ ამ ქვეყნად იმიტომ, რომ ამდენი ტკივილისა და განცდის მიუხედავად მჯერა, რომ ის გამოსავალს ყოველთვის იპოვის. მისგან იმდენ რამეს ვარ მოსწრებული, რომ ამის მჯერა.ძალიან მადლიანია. მისგან ბევრს აქვს მადლი მიღებული.ერთხელ მე და ამირანს გვიამბო მგლის ამბავი (ალბათ, ბევრ სხვასაც).სნოდან მისმა დეიდაშვილმა, უკვე ცხონებულმა იორამ ღუდუშაურმა მგლის ლეკვი ჩამოუყვანა საჩუქრად და საპატრიარქოში დაუტოვა. პატრიარქი ჰყვება, ვერც ის ვუთხარი, რატომ ჩამომიყვანეო, რახან საჩუქარი იყოო. და მთელი ზამთარი ეფერებოდა თურმე, უვლიდა ამ მგლის ლეკვს. რაც მთავარია, ეს დატყვევებული მგლის ლეკვი ეცოდებოდა.გაზაფხულზე ახლობლებს თხოვა, მგელი უკან წაეყვანათ და დეიდაშვილთან დააბარა, სთხოვეთ იორამს ეს ლეკვი ბუნებაში გაუშვასო. ერთხელაც, როდესაც სნოში აბრძანდა პატრიარქი, იორამის სახლთან გაუვლია და დაუნახავს, ბადეში დამწყვდეული მგელი. გვიყვება - მივედი ბადესთან ახლოს და დაველაპარაკე: შენ ისევ აქ ჰყავხარ, ამდენი ხანი არ გაგიშვა, ისევ ტყვეობაში ხარ-მეთქი? და დაუფიქრებლად შევყავი თითები ბადეში; მომიახლოვდაო და თითებზე ლოკვა დამიწყოო. ეტყობა, ხმა და მადლი ჰქონდა ჩარჩენილი. მეტი რა ლეგენდა უნდა არსებობდეს, როდესაც მგლის ლეკვი ჩვენს პატრიარქს ხელებს ულოკავს...მე მინდა მის ღვაწლს სწორად ვხედავდეთ. რამდენი უნდა გამოგვასწოროს?! ერთ ადამიანს ვერ ზრდის მთელი ოჯახი და ახლა წარმოიდგინეთ, რამხელა ჯაფა, რამხელა სულიერი წონასწორობა, ძალისხმევა სჭირდება ქვეყნის სულიერ გამოსწორებას?!..მე ბედნიერი ვარ, რომ ამ დღეს ვესწრები, როდესაც უწმინდესი 90 წლისაა...მისი ლოცვითა და ვედრებით სულ მშვიდობა და ბედნიერება იყოს ჩვენს ქვეყანაში. ასევე დაგაინტერესებთ: "მხოლოდ თვალებით უნდა გამოეხატა ცოლისადმი უდიდესი სიყვარული და სევდაც, რომ დრო დაუნდობელია, მაგრამ სიყვარული მაინც რჩება... კახიმ მითხრა..." - პირველად გენიალურ არტისტზე შოთა კალანდაძე"ჩემი თავის ქალი ვარ, ვაფასებ სიცოცხლეს; ვცეკვავ, გურმანი ვარ; გადასარევი მეხსიერება მაქვს" - 90 წლის ლამარა ვაშაკიძე ასაკის საიდუმლოებაზე"მოქალაქე წმინდანი" - რა ხდება ფილმში, რომელიც "ოსკარზე" გაიგზავნა"ლატვიელი ბრეგვაძე" - "ლაიმაზე მართლა ასე დაწერეს? მე კიდევ ძალიან მომწონს ვაიკულეს გემოვნება, დახვეწილია" - ნანი ლაიმასთან დუეტზე

1773072240

ქალმა ქუჩაში კასეტა იპოვა, რომელიც 1968 წლის ჩანაწერს შეიცავდა... - ამბავს უცნაური გაგრძელება მოჰყვა

ძველ კასეტის პოვნას, რომელიც 1968 წლის ჩანაწერს შეიცავდა, სოციალური მედიის წყალობით ბედნიერი დასასრული ჰქონდა. ჩანაწერს მარტივი, მაგრამ შინაარსიანი აღწერა ჰქონდა: „ბებია ნატალინას და ბაბუა ბრანდოს ხმა“.ბევრს ეს ნივთი შეიძლება უმნიშვნელოდ მოგეჩვენოთ, მაგრამ მათთვის, ვინც იცნობდა და უყვარდა ეს ბებია-ბაბუა, ის ძვირფას ოჯახურ მოგონებას წარმოადგენს. სოციალური ქსელის წყალობით, ჩანაწერი საბოლოოდ მის მფლობელს დაუბრუნდა.ამბავი 4 მარტის დილით დაიწყო, როდესაც ქალმა რომის Facebook ჯგუფში შეტყობინება გამოაქვეყნა.წერილში, რომელსაც ფოტოც ახლავს თან, ქალმა განმარტა, რომ ჩანაწერი ვია დელე ვიგნე ნუოვეს ქუჩაზე, ვია ვილა დი ფაონტეს გზაჯვარედინზე იპოვა. ფიქრობდა, რომ შესაძლოა ვინმესთვის სენტიმენტალური ღირებულება ჰქონოდა, ამიტომ გადაწყვიტა, პოსტი დაედო. პოსტი ვირუსულად გავრცელდა და მფლობელიც გამოჩნდა.რამდენიმე საათში შეტყობინება სწრაფად გავრცელდა კომენტარებითა და რეპოსტებით, რამაც მრავალი მომხმარებლის ყურადღება მიიპყრო.ციფრული ინფორმაციის წყალობით, ფოტოსურათმა ნამდვილ მფლობელამდე - რომაელ არქიტექტორამდე მიაღწია, რომელიც ჟენევაში ცხოვრობს და მუშაობს. მან კომენტარებში პირდაპირ დაწერა, რომ კასეტას მნიშვნელოვან ოჯახურ რელიკვიად მიიჩნევს.ამ ამბავს უცნაური გაგრძელება მოჰყვა. მრავალრიცხოვან კომენტარებს შორის გამოჩნდა კიდევ ერთი მომხმარებელი, რომელიც თვლიდა, რომ ჩანაწერი მის ოჯახს ეკუთვნოდა.კაცმა თქვა, რომ მისი ბიძები სწორედ ამ რაიონში ცხოვრობდნენ და რომ მის დიდ ბაბუას ბრანდო და ბებიას ნატალინა ერქვათ. ნაპოვნმა კასეტამ მას იმედი მისცა, რომ დაკარგული მოგონება იპოვა.თუმცა, მალევე მოჰყვა სიურპრიზი: ორივე მომხმარებელმა აღმოაჩინა, რომ ისინი ნათესავები იყვნენ. ონლაინ საუბარმა დაადასტურა: „ჩვენ ბიძაშვილები ვართ. რა მშვენიერია, რომ შევძელით ერთმანეთის პოვნა“. - წერდნენ ისინი კომენტარებში.ეს ამბავი კიდევ ერთხელ აჩვენებს, თუ რამდენად ღირებული შეიძლება იყოს სოციალური მედია ადამიანების მოსაძებნად, მოგონებების შესანარჩუნებლად და ოჯახური კავშირების გასაძლიერებლად. - წერს იტალიური მედია.

1773044820

იტალიელმა 120 ათასი ევროს ღირებულების ოქროს ზოდები ნაგავში გადააგდო

იტალიის ქალაქ ტორე ლაპილოში, 57 წლის მამაკაცმა 20 ოქროს ზოდით სავსე ყუთი ნაგავში გადააგდო, იტყობინება RMF24 პორტალი. მათი ღირებულება 120 000 ევროა.მთელი ცხოვრების განმავლობაში მამაკაცი რეგულარულად ინვესტირებდა თავის ქონებას ოქროს ზოდებში. თუმცა, შეცდომით, მან გადააგდო თუნუქის ყუთი, რომელშიც მათ ინახავდა. ის მხოლოდ მეორე დღეს მიხვდა თავის შეცდომას და პოლიციას დაუკავშირდა.სამართალდამცველებმა ისტორიის ავთენტიკურობა ვიდეოთვალის კამერების გამოყენებით გადაამოწმეს. ჩანაწერებმა დაადასტურა მამაკაცის ისტორია. შემდეგ პოლიციამ აღმოაჩინა, რომ ნაგავი უკვე გადატანილი იყო მეზობელ ქალაქ უგენტოში მდებარე ნაგავსაყრელზე.ნაგავსაყრელზე აქტიური ძებნა დაიწყო. უსაფრთხოების სამსახურების წყალობით, ნაპოვნია ყუთი, რომელშიც ყველა ოქროს ზოდი იყო.

1773037827

სამი შვილის დედა, რომელიც 24 წლის წინ დაიკარგა, ცოცხალი იპოვეს

მიშელ ჰანდლი სმიტი 2001 წლის დეკემბერში, 38 წლის ასაკში გაუჩინარდა, მას შემდეგ, რაც ედენში მდებარე სახლიდან საშობაო საყიდლებზე გავიდა და სამი - 19, 14 და 7 წლის შვილი დატოვა.თუმცა, ორ ათწლეულზე მეტი ხნის ძებნის შემდეგ, სმიტი 20 თებერვალს როკინგჰემის ოლქის შერიფის ოფისმა „უვნებელი და ჯანმრთელი“ იპოვა, ნათქვამია პრესრელიზში.„უბრალოდ მინდა გარეთ გასვლა და ყვირილი: „ის ცოცხალია, ის ცოცხალია!““ - განუცხადა სმიტის ბიძაშვილმა, ბარბარა ბირდმა WFMYNews 2-ს.„წლების განმავლობაში არ ვიცოდით, ვგლოვობდით თუ ველოდებოდით... ჩემი მთავარი კითხვა მისთვის არის: „რა მოხდა ამდენი წლის წინ, დეკემბერში? რამ აიძულა წასვლა? რა მოხდა?“შერიფის დეპარტამენტის ცნობით, სმიტის საქმეს რამდენიმე სააგენტო იძიებდა, მათ შორის FBI.ანგარიშის თანახმად, გამომძიებლებმა მის საქმესთან დაკავშირებით ახალი ინფორმაცია 19 თებერვალს მიიღეს და მეორე დღეს დაუკავშირდნენ.თუმცა, შესაძლოა, სმიტის ხელახლა გამოჩენით ყველა კითხვაზე პასუხი არ გაირკვეს, რადგან შერიფის ოფისმა განაცხადა, რომ სმიტმა მოითხოვა, მისი ადგილსამყოფელი კონფიდენციალურად დარჩენილიყო.„მესმის და პატივს ვცემ მის სურვილს, რომ ჩვენგან არცერთს არ ჰქონდეს მასთან კონტაქტი“, - განუცხადა ბირდმა გამოცემას.„მე არ ვარ გაბრაზებული... დღეს მიღებული ყველაზე მნიშვნელოვანი პასუხი ის არის, რომ ის ცოცხალია. ამ ეტაპზე სხვა არაფერს აქვს მნიშვნელობა“.დედის პოვნის შესახებ ინფორმაციის გავრცელების შემდეგ, სმიტის ქალიშვილმა, ამანდამ, Facebook-ზე ვრცელი განცხადება გამოაქვეყნა.რაც შეეხება ჩემს გრძნობებსა და ემოციებს დედაჩემის მიმართ... აღფრთოვანებული ვარ, გაბრაზებული ვარ, გული მწყდება, სუნთქვა არ შემიძლია! ოდესმე აღდგება თუ არა ჩემი ურთიერთობა დედასთან? გულწრფელად რომ ვთქვა, ამ კითხვაზე პასუხის გაცემა არ შემიძლია, რადგან არც კი ვიცი, რა ვქნა. ვფიქრობ მთელ ტკივილზე... მაგრამ დედაჩემი მხოლოდ ადამიანია, როგორც ყველა ჩვენგანი“, - წერს ის.„როდესაც დედაჩემი ჩემი ყოველდღიური ცხოვრების ნაწილი იყო, ის მაძლევდა სიყვარულს და კავშირს, რომელიც არასდროს დამავიწყდება. რა თქმა უნდა, დედასა და ქალიშვილს შორის იყო კამათი, მაგრამ ახლა მხოლოდ ის ღიმილი მახსოვს, რაც ერთად გავატარეთ, ის ბედნიერი მომენტები და ის სიყვარული, რომელსაც ვგრძნობდი!“„მამაჩემიც და დედაჩემიც იმსახურებენ, რომ მათი არჩევანი და გრძნობები პატივისცემით იყოს აღსავსე.“სმიტის გაუჩინარება წლების განმავლობაში აწუხებდა მის ოჯახს და ბევრი პასუხგაუცემელი კითხვა დატოვა.„ზუსტად არ ვიცი, რა მოხდა. ჯერ კიდევ არ ვარ დარწმუნებული, ჯერ კიდევ ცოცხალი ხარ დედამიწაზე თუ წახვედი“, - დაწერა მისმა ქალიშვილმა Facebook-ზე 2024 წელს.დედის, მიშელ ჰანდლი სმიტისადმი მიძღვნილ Facebook გვერდზე, სახელწოდებით „მიშელ ჰანდლი სმიტი სახლში დააბრუნეთ“, ნათქვამია, რომ სმიტი გაუჩინარებისას თავის მუქ მწვანე ფერის 1995 წლის Pontiac Trans Sport ფურგონს მართავდა, რომელიც დღემდე არ უპოვიათ.„მიშელი შვილებს ნებით არასდროს მიატოვებდა“. ჩვენ გვჭირდება პასუხები და საზოგადოების მხარდაჭერასა და დახმარებას ვითხოვთ, რათა გავიგოთ სიმართლე იმის შესახებ, თუ რა დაემართა მიშელს და რატომ გააკეთა ეს. „დღემდე, თითქმის 20 წლის შემდეგ, მისი გაუჩინარების ფაქტზე რეალური გამოძიება არ ჩატარებულა... შევეცადოთ, დავასრულოთ ეს კოშმარი მიშელის ახლობლებისთვის და ის სახლში დავაბრუნოთ“.

1772654480

მილიონერი, რომელიც მოსკოვის კომერციული უძრავი ქონების ნახევარს ფლობდა, თავის სახლში მოკლული იპოვეს

2 მარტის ღამეს, ჩეჩენმა ბიზნესმენმა და ფედერაციის საბჭოს ყოფილმა წევრმა, უმარ ჯაბრაილოვმა, თავი მოიკლა. ის მოსკოვის ცენტრში, ვესპერ ტვერსკაიას საცხოვრებელ კომპლექსში იპოვეს და საავადმყოფოში გადაიყვანეს, თუმცა მისი სიცოცხლის გადარჩენა ვერ მოხერხდა. ჯაბრაილოვის ბიოგრაფია შეიძლება რამდენიმე სათავგადასავლო რომანს ეყოს, რომელიც იდეალურად ასახავს რუსეთის ისტორიას სსრკ-ს დაშლიდან მის ბოლო წლებამდე. Forbes იხსენებს ამ სოციალური და კრიმინალური მიმომხილველის, პრეზიდენტობის კანდიდატის, საპარლამენტო ასამბლეის წევრისა და თანამედროვე ხელოვნების კოლექციონერის ცხოვრების მნიშვნელოვან პერიოდებს. ჩეჩნეთიდან ჩამოსული ახალგაზრდა კაცი მოსკოვის სახელმწიფო უნივერსიტეტის უნივერსიტეტში შედის და მილიარდერი ხდება, კანში ჰოლივუდის მსახიობებთან ერთად წვეულებებს ატარებს - ეს დეტალურად არის აღწერილი იმდროინდელ გაზეთებსა და ჟურნალებში. ხოლო სიტყვასიტყვით შემდეგ გვერდზე ის აღწერილია, როგორც რამდენიმე მკვლელობის ორგანიზატორი, თუმცა მისი მონაწილეობა მათში არასოდეს დადასტურებულა.უმარ ჯაბრაილოვის „პლაზა ჯგუფი“ მართავდა ასობით მილიონი დოლარის ღირებულების აქტივებს, მაგრამ მან ეს აქტივები ხელიდან გაუშვა. პოლიტიკაში მოსვლის შემდეგ, ბიზნესმენმა ვერ შეძლო წინა პლანზე წამოწევა.უმარ ჯაბრაილოვი დაიბადა გროზნოში, 1958 წლის 28 ივნისს. მან წარჩინებით დაამთავრა მოსკოვის სახელმწიფო უნივერსიტეტის სახელმწიფო უნივერსიტეტი 1985 წელს. მისი პირველი ცნობილი ბიზნესი იყო კომპანია „დანაკო“, რომელიც დაარსდა 1992 წელს. ის ნავთობპროდუქტების მიწოდებით იყო დაკავებული და ფლობდა ბენზინგასამართი სადგურების ქსელს მოსკოვში.„ის, რასაც ადრე შავ ბაზარს და კონტრაბანდას უწოდებდნენ, მაშინ ბიზნესს ეძახდნენ“, - თქვა ჯაბრაილოვმა 2023 წელს ქსენია სობჩაკთან ინტერვიუში, სადაც აღწერდა თავის საქმიანობას იმ პერიოდში.1994 წელს, ნიკოლაი გუსკოვთან ნაცნობობის წყალობით, რომელიც 1993 წლიდან 1994 წლამდე მოსკოვის ქონების მართვის კომიტეტის თავმჯდომარის მოადგილე იყო, ჯაბრაილოვმა იმავე ინტერვიუში გაიხსენა, რომ სასტუმროების ბიზნესში ჩაერთო. ის ასევე შეხვდა ამერიკელ ბიზნესმენ პოლ ტატუმს, „ინტურისტ-რედამერის“ ერთობლივი საწარმოს ხელმძღვანელს და მისი პირველი მოადგილე გახდა.1996 წლის ნოემბერში ტატუმმა განაცხადა, რომ ჯაბრაილოვი მოკვლით დაემუქრა და მალევე, ამერიკელი ბიზნესმენი კიევის სადგურთან ახლოს მდებარე მიწისქვეშა გადასასვლელში მოკლეს. ჯაბრაილოვის მონაწილეობა ამ მკვლელობაში არ დადასტურდა.1997 წელს ჯაბრაილოვი გახდა „რედისონ სლავიანსკაიას“ სასტუმრო კომპლექსის გენერალური დირექტორის მრჩეველი, შემდეგ კი „პლაზა ჯგუფის“ პრეზიდენტი, რომელიც მართავდა „ოხოტი რიადისა“ და „სმოლენსკი პასაჟის“ სავაჭრო ცენტრებს, სასტუმრო „როსიას“ და სხვა სავაჭრო ცენტრებს.სასტუმროების ბიზნესი ჯაბრაილოვის ერთადერთი ინტერესი არ იყო. „პლაზას“ შვილობილი კომპანია, სარეკლამო ასოციაცია „ტიხაია გავანი“, მოსკოვის გარე რეკლამის აქტივების თითქმის 20%-ს ფლობდა. 2000-იანი წლების დასაწყისში ჯაბრაილოვი „როსიისკი კაპიტალ ბანკის“ დირექტორთა საბჭოს წევრი იყო, ხოლო 2001 წლის აპრილში, დიდი წილის შეძენის შემდეგ, „პერვოე ოვკ ბანკის“ დირექტორთა საბჭოს თავმჯდომარედ აირჩიეს.2004 წლის დასაწყისისთვის „პლაზას ჯგუფმა“ თავისი ძირითადი აქტივები დაკარგა. პრობლემები 2002 წლის ივნისში ვიცე-პრემიერ იოსებ ორჯონიკიძის მკვლელობის მცდელობის შემდეგ დაიწყო. თავად ვიცე-პრემიერი უვნებელი დარჩა, თუმცა ერთ-ერთი თავდამსხმელი, სალმან ჯაბრაილოვი, „პლაზას“ სასტუმროს მფლობელის ბიძაშვილი, მოკლეს. ამრიგად, უმარ ჯაბრაილოვმა დაკარგა ერთ-ერთი ყველაზე მოგებიანი აქტივი. სასტუმრო „რედისონ სლავიანსკაია“ ამჟამად „კიევის პლოშჩადის“ ჯგუფის საკუთრებაა, რომელიც ზარახ ილიევისა და გოდ ნისანოვის კომპანიებს ეკუთვნის, „ოხოტნი რიადი“ ბიზნესმენ ალექსანდრე ზანადვოროვის კომპანიებს ეკუთვნის, ხოლო „სმოლენსკი პასაჟი“ მიხაილ გუცერიევის ოჯახს ეკუთვნის.2004 წლის იანვარში ჯაბრაილოვმა „პლაზა ჯგუფის“ პრეზიდენტის თანამდებობა დატოვა და პოლიტიკაში ჩაერთო. ჯაბრაილოვმა რუსეთის პრეზიდენტობის კანდიდატად იყარა კენჭი, მე-11 ადგილზე გავიდა და ხმების 0.08% მიიღო. თუმცა, ის ერთ-ერთი ყველაზე მდიდარი კანდიდატი იყო.2004 წლიდან 2009 წლამდე ჯაბრაილოვი იყო ჩეჩნეთის სენატორი, ფედერაციის საბჭოს საერთაშორისო საქმეთა კომიტეტის თავმჯდომარის მოადგილე და ევროპის საბჭოს საპარლამენტო ასამბლეაში რუსეთის დელეგაციის წევრი. 2009 წლის ოქტომბერში ფედერაციის საბჭომ უმარ ჯაბრაილოვს ვადაზე ადრე შეუწყვიტა უფლებამოსილება, მისივე მოთხოვნით.2009 წლიდან 2013 წლამდე ჯაბრაილოვი იყო რუსეთის პრეზიდენტის საერთაშორისო საქმეთა თანაშემწის, სერგეი პრიხოდკოს მრჩეველი. 2015 წელს ის ხელმძღვანელობდა მეწარმეთა ასოციაციას.2017 წელს უმარ ჯაბრაილოვმა ცეცხლი გახსნა მოსკოვში, სასტუმრო „Four Seasons“-ში. ის განაწყენებული იყო, რომ მის ოთახში სადილი მიმტანის ნაცვლად მოახლემ მიიტანა და ჭერში სროლა დაიწყო. პოლიციამ ჯაბრაილოვს იარაღის ჩაბარება მოსთხოვა, თუმცა მან განაცხადა, რომ ბრძოლის გარეშე არ დანებდებოდა. მოგვიანებით გაირკვა, რომ დაკავების დროს ის ნარკოტიკების ზემოქმედების ქვეშ იმყოფებოდა. ჯაბრაილოვმა ინციდენტისთვის ბოდიში მოიხადა და 500 000 რუბლის ჯარიმა დააკისრეს. თუმცა, ამ ინციდენტის გამო ის პარტია „ერთიანი რუსეთიდან“ გარიცხეს.ცხოვრება ხელოვნებაშიუმარ ჯაბრაილოვი გაცილებით უფრო მეტად სოციალური ცხოვრებით იყო ცნობილი, ვიდრე ბიზნესითა და პოლიტიკური საქმიანობით. მისი ნახვა სხვადასხვა ღონისძიებაზე შეიძლებოდა, კენტის პრინცესასთან ვახშმიდან დაწყებული, საცვლების მოდის ჩვენებით დამთავრებული. 2005 წელს, კანის კინოფესტივალის დროს, ჩეჩენი სენატორი სუპერმოდელ ნაომი კემპბელთან ერთად სასტუმრო „დუ კაპში“ საიუველირო სახლის „დე გრისოგონოს“ მიღებაზე გამოჩნდა. ჭორების თანახმად, ჯაბრაილოვს ურთიერთობა ჰქონდა მსახიობ შერონ სტოუნთან და ასევე რომანი ჰქონდა ქსენია სობჩაკთან.2014 წელს ჯაბრაილოვმა მოსკოვის თანამედროვე ხელოვნების მუზეუმს რუსი მხატვრების 168 ნამუშევარი შესწირა. 2017 წელს სასტუმროში მომხდარი სროლის შემდეგ, ჯაბრაილოვის შესახებ თითქმის არავინ სმენია.2018 წლის მარტში, ჯაბრაილოვის პრესსამსახურმა განაცხადა, რომ ის 10-დან 20 მილიონ დოლარამდე ინვესტიციას ახორციელებდა იუჟნი სევასტოპოლის გემთსარემონტო ქარხანაში. „ამ ცნობილი საწარმოს თანამშრომლებმა დახმარებისთვის პირადად მიმართეს ავანტის და უმარ ჯაბრაილოვებს ჯერ კიდევ 2017 წელს“, - განუცხადეს მეწარმის პრესსამსახურმა RBC-ს. პროექტი არ განხორციელებულა. 2020 წელს ჯაბრაილოვი იზმაილოვსკის გზატკეცილზე მდებარე სასტუმროდან ხელის ჭრილობებით სკლიფოსოვსკის სახელობის სასწრაფო დახმარების კვლევით ინსტიტუტში გადაიყვანეს. სასწრაფო დახმარების მისვლისას მან ჭრილობები თავად შეხვია და ინციდენტი „შოკს“ მიაწერა.ჟურნალ „ვოგის“ ყოფილი მთავარი რედაქტორი, ქსენია სოლოვიევა, თავის Telegram არხზე იხსენებს 2021 წელს ჯაბრაილოვთან შეხვედრას. „Four Seasons-ის ფოიეში (სადაც მან ერთხელ ისროლა) ჩვენ უმარს შევხვდით. ის ძალიან ჩუმად, ქაოტურად და გაუგებრად საუბრობდა. მან თქვა, რომ ფიზიკურად არ შეეძლო ერთიანად გრძელი ინტერვიუს მიცემა - რამდენჯერმე უნდა შევხვედროდით 30-წუთიან სესიებზე. მე ჩემი ვარიანტები ავწონ-დავწონე: მისი სიტყვის ჩაწერა შეუძლებელი იყო. სილამაზის სალონში, სადაც თმის გასაკეთებლად წავედი, მითხრეს, რომ უმარი პერიოდულად მანიკურისთვის სესხს ითხოვდა“.

1772642064

ირკუტსკელი ქალი, რომელიც შვილს ადამიანის ხორცით კვებავდა, ვადაზე ადრე გაათავისუფლეს - ვაჟის ტრაგიკული დასასრული და ციხეში გაჩენილი ქალიშვილი

ირკუტსკელი კანიბალი ოლესია მოსტოვშჩიკოვა, რომელიც შვილს ადამიანის ხორცს აჭმევდა, პირობით ვადაზე ადრე გაათავისუფლეს და სკოლის მზარეულად მუშაობა სცადა, თუმცა საბოლოოდ მანიკიურის სპეციალისტად მუშაობა დაიწყო. SHOT კანიბალ-მკვლელის ისტორიას ჰყვება.2009 წელს მან მეგობარი მოკლა, მისი სხეული დაანაწევრა და ერთი კვირის განმავლობაში საკუთარ შვილს მისი ხორცით კვებავდა. 2015 წელს კანიბალი სამი წლით ადრე გაათავისუფლეს. ციხეში გათხოვდა, ქალიშვილი გააჩინა და წარსულის დასამალავად ქმრის გვარი, იანჩენკო, მიიღო. გათავისუფლების შემდეგ, მან სკოლის მზარეულად და ბავშვთა ბანაკში მოახლედ მუშაობა სცადა, მაგრამ ნასამართლობის გამო უარი მიიღო. ახლა 43 წლის ქალი ირკუტსკის მახლობლად, სოფელ ბოლშოი ლუგში ცხოვრობს და მანიკიურს უკეთებს კლიენტებს, რომლებმაც არ იციან, ვინ უწმენდს მათ ფრჩხილებს. ის ძლივს შოულობს საკმარის ფულს - ის და მისი 11 წლის ქალიშვილი ალიმენტით ცხოვრობენ.ოლესიას ვაჟმა, ილიამ, რომელიც ბავშვობაში ადამიანის ხორცს ჭამდა, ასევე ქურდობისთვის მოიხადა სასჯელი. 2024 წელს მან სპეციალური დანიშნულების სამხედრო ძალებთან კონტრაქტი გააფორმა და ერთი თვის შემდეგ გარდაიცვალა. კანიბალმა საბრძოლო ანაზღაურების მიღება სცადა, მაგრამ სასამართლომ უარი უთხრა - ფული გარდაცვლილის ყოფილ ცოლსა და ორ ქალიშვილს გადაეცა.

1772484396

იშვიათი ხატი ღვთისმშობელი „ძლევაშემოსილი“ - ლოცვა, რომელიც ამ ხატის წინაშე იკითხება

ყოვლადწმიდა ღმრთისმშობლის სასწაულთმოქმედი ხატი „ძლევაშემოსილი“ - ევედრებიან სიმართლის, გულითადი სიხარულის, ურთიერთისადმი გულწრფელი სიყვარულის მოსაპოვებლად, მამულის მშვიდობისა და დაცვისათვისხატი 1917 წლის 2 მარტს გამოჩნდა, მოწამე მეფის ნიკოლოზ II ტახტიდან გადმოგდების დღეს. ამის გამო მისი ყველა ასლი იდევნებოდა ეკლესიებიდან. დედნის ადგილსამყოფელი დღემდე უცნობია. ტროპარი, ხმა 4ანგელოსნი კრძალვითა გმსახურებენ შენ და ყოველნი ზეციურნი ძალნი დაუდუმებელად გაქებენ შენ, ღვთისმშობელო ქალწულო, და მხურვალე ვხმობთ შენდა მომართ, დედუფალო, რაჲთა მადლმან ღუთისამან დაივანოს წმიდასა ძლევაშემოსილსა ხატსა შენსა ზედა და ნათელი დიდებისა სხივბრწყინუალეჲ გარდამოივლინოს ყოველთა სარწმუნოებით შენდა მომართ მლოცუელთა და მხმობელთა ღუთისა მიმართ: ალილუია. ლოცვა1ჰოი, დედუფალო ძლევაშემოსილო, ყოვლადწმიდაო ღვთისმშობელო, შენ შორის მტვირთუელო ყოვლისა სოფლისა მტვირთუელისა ზეცათა მეუფისაო! გმადლობთ შენ გამოუეთქმელთა მოწყალებათა შენთათვის, რომელთა ჩუენებაჲ კეთილად ინებე შენ ჩუენ ცოდუილთა და უღირსთა ზედა, წმიდითა და სასწაულთმოქმედითა ხატითა ამით შენითა დღეთა მათ შინა მწარეთა და სასტიკთა, რაჟამს ქარიშხალი, ვითარცა გრიგალი სულიერი აღიძვროდა ერსა ჩუენსა ზედა ჟამსა მას ჩუენისა მოსვრისა და აღმოფხურისასა, ჟამსა მას განკრახუისა და შეურაცხებისასა სიწმიდეთა ჩუენთა კაცთაგან უგუნურთა, რომელნი არა ოდენ გულითა, არამედ ბაგითა იკადრებდნენ თქუმად: არა არს ღმერთი და საქმითაცა უჩუენებდნენ სისაძაგლესა ამას.გმადლობთ შენ მეოხო ჩუენო, რამეთუ სიმაღლთგან შენით გარდამოიხილე მწუხარებათა ჩუენთა ზედა და ჭირთა ზედა მართლმადიდებელთასა და ვითარცა მზემან მანათობელმან განამხიარულენ ჭირთაგან მოუძლურებულნი თუალნი ჩუენნი ხილვითა ყოვლადტკბილისა ძლევაშემოსილისა ხატისა შენისათა, ჰოი, უფროსადკურთხეულო ღმრთისა დედაო, ძლევაშემოსილო შემწეო, მტკიცეო შუამდგომელო. შიშითა და ძრწოლითა გმადლობთ შენ, ვითარცა მონანი უხმარნი ლმობიერებითა შევრდომილ ვართ შენდა, გულითა შემუსვრილითა და ცრემლითა და გევედრებით შენ სულთქმისა გალობითა: გვიხსნენ, გვიხსნენ ჩუენ. შეგვეწიენ, შეგვეწიენ ჩუენ! შეგვიწყალენ, დავინთქმებით ჩუენ, ცხოვრებაჲ ეს ჩუენი ჯოჯოხეთამდე მიწევნულ არს: დღითი დღეთ ცოდუანი ჩუენნი დამძიმებულ არნ, ჭირნი მრავალ, მტერნიცა მრავალ, ჰოი დედუფალო ზეცისაო, განდევნე კუერთხითა საღმრთოჲსა ძლიერებისა შენისაჲთა უპატიოებაჲ სასჯელისა მტრისა, ხილულისა და უხილავისა, ვითარცა მტუერი და ვითარცა ნისლი. შემუსრე დიდადმეტყუელებაჲ განსჯისა მათისა და აღხოცენ იგინი: და ვითარცა დედამან ყოველთამან გზასა ზედა სიმართლისასა და კეთილწიაღობრივსა დაადგინენ იგინი. შთანერგე გულთა შინა ჩუენ ყოველთასა სიმართლეჲ, მშვიდობაჲ და სიხარული სულითა წმიდითა. განფინენ გულთა შინა ჩუენთა მყუდროებაჲ, კეთილდღეობაჲ, უშფოთველობაჲ, ურთიერთსიყუარული შეუორგებელი, კუერთხითა და ყოვლადძლიერითა შენითა, ყოვლადწმიდაო, დააყენე ღუარი უსჯულოებათა, რომელი ესწრაფის დანთქმასა ქუეყანისა ამის ჩუენისასა საშიენელსა უფსკრულსა თვისსა. შეგვეწიე ჩუენ უმწეოთა, სულმოკლეთა ულძლურთა და უსასოთა, განგვამტკიცენ, აღგვადგინენ და გვაცხოვნენ: რაჲთა შენითა ძლიერებითა მარადის დაცულნი ვუგალობდეთ და ვადიდებდეთ ყოვლადპატიოსანსა და დიდადშუენიერსა სახელსა შენსა, აწ და მარადის და უკუნითი უკუნისამდე. ამინ. ლოცვა 2ჰოი, ყოვლისა ქუეყანასა შუამდგომელო, ყოვლადსაგალობელო დედაო, შიშითა, სარწმუნოებითა და სიყუარულითა შევრდომილვართ ძლევაშემოსილსა ხატსა შენსა და ყოვლითა გულითა გიხმობთ შენ! ნუ გარემიიქცევი შენდა მოლტოლვილთაგან, ევედრე, მოწყალეო დედაო ნათლისაო, ძესა შენსა და ღმერთსა ჩუენსა, ტკბილსა უფალსა იესო ქრისტესა, რაჲთა მშვიდობით დაიცვეს მამული ჩუენი, განამტკიცოს კეთილდღეობაჲ ჩუენი, გვიხსნას ჩუენ ძმათამკულელთა ომთაგან და განამტკიცოს წმიდა მართლმადიდებელი ეკლესიაჲ ჩუენი, შეურყეველად დაიცვეს იგი ურწმუნოებისაგან, განწუალებისა და ერესისა, არა არს ჩუენდა მწე, არა არს ჩუენდა სასო, თვინიერ შენსა, ყოვლადწმიდაო ქალწულო, შენ ხარ ყოვლადძლიერი მეოხი წინაშე ღუთისა ყოველთა ქრისტიანეთა, სამართლად ჩუენ ზედა მოწევნულისა რისხუისა მისისა მომალბობელი. გვიხსნენ ჩუენ შენდა მომართ სარწმუნოებით მლოცუელნი ზედამოსულისაგან ცოდუათასა, ცილისწამებისაგან კაცთასა, სიყმილისაგან, მწუხარებისა და სნეულებისა. მოგუმადლენ ჩუენ სული სინანულისაჲ, მორჩილებაჲ გულისა, სიწრფელე ზრახუათა, რაჲთა განვერნეთ ცოდუილსა ცხორებასა ამას ზედა და დაუტევნეთ ცოდუანი ჩუენნი. რაჲთა ყოველი, რომელი მადლობით განადიდებს სახელსა შენსა, ღირს იქმნეს ზეცისა სასუფეველსა და მუნცა ყოველთა წმიდათა თანა ადიდებდეს ყოვლადწმიდასა და ყოვლადბრწყინუალესა სახელსა სამსახოვანისა ღუთისასა, მამისა და ძისა და წმიდისა სულისა, ამინ.