ისტორიები

1775679463

რას ხედავენ და ვის ესაუბრებიან ადამიანები სიცოცხლის ბოლო წუთებში - მეცნიერების დაკვირვებები

ადამიანის სიცოცხლის ბოლო მომენტები ერთ-ერთ ყველაზე იდუმალ თემად რჩება. სიკვდილის პირას მყოფი ადამიანები ხშირად იხსენებენ უცნაურ ხილვებს. ასეთ მომენტებს ხშირად ახსენებენ მომაკვდავებთან ერთად მყოფი ადამიანებიც, ვინც ბოლო საათებსა და დღეებს პაციენტებთან ატარებენ და უჩვეულო ფენომენებს ხედავენ, რომელთა ახსნა მხოლოდ სამედიცინო თვალსაზრისით რთულია. მათი თქმით, ბევრი ადამიანი იწყებს ისე მოქცევას, თითქოს სიკვდილამდე უხილავ ადამიანს ხედავს. ზოგი იღიმის, სივრცეს უყურებს, ზოგი კი ხელებს სწევს, თითქოს სტუმრებს ესალმება. ზოგჯერ ადამიანი მოულოდნელად წარმოთქვამს დიდი ხნის წინ გარდაცვლილი ნათესავების ან მეგობრების სახელებს. ეს ისტორიები იმდენად გავრცელებულია, რომ სპეციალისტებმა განსაკუთრებული ყურადღება მიაქციეს მათ.ვის ელაპარაკებიან მომაკვდავები ყველაზე ხშირად?ერთ-ერთი ყველაზე გავრცელებული ფენომენი გარდაცვლილი ნათესავების გამოჩენაა. ექსპერტების თქმით, სიკვდილის წინ თითქმის ყველა მეორე პაციენტი იწყებს საუბარს მრავალი წლის წინ გარდაცვლილ საყვარელ ადამიანებზე.გამოცდილმა მედდამ ისაუბრა პაციენტებზე, რომლებმაც მოულოდნელად დაიწყეს საუბარი დიდი ხნის წინ დაკრძალულ საყვარელ ადამიანებზე. ერთმა კაცმა ბალიშის ქვეშ ხელი შეყო და გარკვევით წარმოთქვა თავისი ბიძის სახელი, რომელიც რამდენიმე ათწლეულის წინ ომში დაიღუპა. მეორემ დედის ძახილი დაიწყო, მიუხედავად იმისა, რომ დედა მაშინ გარდაიცვალა, როდესაც ის მხოლოდ ოცი წლის იყო.საინტერესოა, რომ ასეთ მომენტებში ადამიანები იშვიათად განიცდიან შიშს. პირიქით, მათი სახეები მშვიდი და სიხარულით სავსეც კი ხდება. ბევრი იღიმის, თითქოს ძვირფას სტუმრებს ესალმება.მედიკოსები აღნიშნავენ, რომ მომაკვდავებისთვის ეს სურათები აბსოლუტურად რეალურია. ადამიანმა შეიძლება არა მხოლოდ ნაცნობი სახეები დაინახოს, არამედ მათი ყოფნაც იგრძნოს. ასეთი გამოცდილება ყველაზე ხშირად სიკვდილამდე რამდენიმე დღით ადრე ხდება, თუმცა ზოგჯერ ეს უკანასკნელი ამოსუნთქვის წინ რამდენიმე საათით ადრე ხდება.შეხება მათთან, ვინც ახლოს არ არისზოგჯერ ადამიანები არა მხოლოდ ვიზუალურ სურათებს, არამედ შეხებასაც განიცდიან. მედიკოსები ხშირად ჰყვებიან შემთხვევებს, როდესაც პაციენტები თავს ისე გრძნობენ, თითქოს უხილავ ადამიანს ართმევენ ხელს.ჩიკაგოში მომუშავე ერთმა სპეციალისტმა გაიხსენა ხანდაზმული ქალის ისტორია, რომელიც თითქმის აღარ რეაგირებდა მის გარშემო არსებულ სამყაროზე. უეცრად მან ხელი ასწია და გაიყინა, თითქოს ვიღაცამ ხელი მის ხელში ჩაუდო. ქალმა ნაზად მოუჭირა ხელი, გაუღიმა და ჩუმად ჩურჩულით თქვა: „შენ ჩემთვის მოხვედი“. რამდენიმე წუთის შემდეგ მისი გული გაჩერდა.ზოგიერთი სპეციალისტი თვლის, რომ ასეთი შეგრძნებები მეხსიერების მუშაობას უკავშირდება. სიცოცხლის ბოლო სტადიაზე ტვინს შეუძლია მოგონებებსა და რეალობას შორის საზღვრების წაშლა, რაც ადამიანს საშუალებას აძლევს, ხელახლა განიცადოს მნიშვნელოვანი შეხვედრები.სიკვდილის წინ მოულოდნელი სიცხადეკიდევ ერთ ფენომენს, რომელსაც ხშირად აკვირდებიან ჰოსპისის თანამშრომლები, ეწოდება „სიკვდილის გამოღვიძება“. ზოგჯერ, ადამიანი, რომელიც დიდი ხნის განმავლობაში ძალიან სუსტი ან თუნდაც უგონო მდგომარეობაში იყო, მოულოდნელად მოდის აზრზე. მათ შეიძლება თვალები გაახილონ, საწოლში წამოსხდნენ, დაიწყონ საუბარი და ფხიზლადაც კი გამოიყურებოდნენ. ჰოსპისის თანამშრომელი ბებიის ისტორიას მოჰყვა. ქალი ორი კვირის განმავლობაში საწოლს იყო მიჯაჭვული, მაგრამ სიკვდილამდე ერთი საათით ადრე, ის მოულოდნელად წამოჯდა და კარისკენ გაიხედა. მან თქვა: „მამა აქ არის. გამარჯობა, მამა“. რამდენიმე წუთის განმავლობაში, ის თითქოს უხილავ ადამიანთან საუბრობდა, რის შემდეგაც მშვიდად დაწვა და მალევე გარდაიცვალა.სინათლე, გვირაბი და სიმშვიდის განცდაადამიანები, რომლებმაც გულის შეტევა გადაიტანეს და სიცოცხლეს დაუბრუნდნენ, საინტერესო დეტალებს ამატებენ. მათი ისტორიები ძირითადად მსგავსია.ბევრს ახსოვს გრძელი გვირაბის გავლით გადაადგილების შეგრძნება, რომლის ბოლოსაც შუქი ჩანს. ისინი განიცდიან არაჩვეულებრივ სიმშვიდესა და სიმსუბუქეს. ზოგი ამბობს, რომ იქ მათ ნაცნობი სახეები დახვდათ - ნათესავები ან მეგობრული პიროვნებები, თითქოს მათ მოსვლას ელოდებოდნენ.სიცოცხლის ბოლო მომენტებში პაციენტები ხშირად რეაგირებენ სინათლეზე ან სიბნელეზე, რომელსაც სხვები ვერ ხედავენ. ზოგი ითხოვს ფანჯრის გაღებას ან ფარდების გადაწევას, რადგან „დაღამდა“. სხვები, პირიქით, თვალებს ხუჭავენ, თითქოს კაშკაშა შუქზე იყვნენ.ჰალუცინაციები ან რაღაც სხვაექსპერტებს ჯერ არ მიუღწევიათ კონსენსუსისთვის იმის შესახებ, თუ რა ხდება ადამიანის ცნობიერებაში სიკვდილის მომენტში. სკეპტიკოსები ასეთ მოვლენებს ტვინის ფუნქციის თავისებურებებს მიაწერენ. ისინი თვლიან, რომ სხეული გამოყოფს სპეციალურ ქიმიკატებს, რომლებიც ნათელ სურათებსა და მოგონებებს იწვევს.თუმცა, ექიმები აღნიშნავენ ერთ დეტალს: ადამიანები ხშირად ხედავენ ადამიანებს, რომლებზეც წლების განმავლობაში არ უფიქრიათ. ისინი ასახელებენ კონკრეტულ სახელებს და აღწერენ ნაცნობ ნაკვთებს და ასეთი შეხვედრების შემდეგ, ისინი საოცრად მშვიდდებიან.ამიტომ, ბევრი ექსპერტი მიიჩნევს, რომ ამ მომენტში ყველაზე მნიშვნელოვანი საყვარელი ადამიანების მხარდაჭერაა. თუ ადამიანი ამბობს, რომ საყვარელ ადამიანს ხედავს, უმჯობესია არ ეკამათოთ ან არ სცადოთ მისი საპირისპიროში დარწმუნება. მათთვის ეს შეხვედრა სრულიად რეალურია და შეიძლება ნუგეში მოიტანოს.რატომ არ აფიქსირებენ მოწყობილობები ასეთ მოვლენებს?ზოგი ფიქრობს: რეალურია თუ არა ასეთი ხილვები?პასუხი საკმაოდ მარტივია. აპარატურას მხოლოდ ფიზიკური ტვინის აქტივობის — ელექტრული იმპულსების ან გულისცემის ცვლილებების აღმოჩენა შეუძლია. თუმცა, ადამიანის შინაგანი გამოცდილება ტექნოლოგიებისთვის მიუწვდომელი რჩება.ხშირად ადარებენ ამას რადიოს. ჯანმრთელი ადამიანი რეალობის ერთ სიხშირეზეა „მორგებული“, ხოლო სიკვდილის ზღვარზე მყოფი ადამიანი, როგორც ჩანს, აღქმის სხვა სიხშირეზე გადადის.წლების განმავლობაში, ბევრმა სპეციალისტმა აღნიშნა ერთი მნიშვნელოვანი დეტალი: თითქმის არცერთი პაციენტი არ კვდება სრულიად მარტო. თითქმის ყოველთვის, ადამიანი უხილავი ფიგურისკენ იყურება, ხელებს იწვდის ან ჩუმად საუბრობს. შიში კი იშვიათად ჩანს მათ სახეზე — უფრო ხშირად, ეს არის სიმშვიდე, გაოცება და დიდი ხნის ნანატრი შეხვედრის განცდა.

1775629980

„ხემაც კი ვერ იტვირთა ამხელა ცოდვა და ჩამოტყდა...“- მეუფე ნიკოლოზი იუდას აღსასრულზე

იცით, როგორ აღესრულა იუდა ისკარიოტელი იესოს გაცემის შემდეგ? გადმოცემის თანახმად, მაცხოვრის გაცემისა და 30 ვერცხლად გაყიდვის შემდეგ, იუდა აივსო სინანულით და არა მონანიებით. მათე ამბობს, რომ იუდამ თავი ჩამოიხრჩო. ლეგენდის თანახმად, ის ვერხვის ხეზე ჩამოეკიდა. და თითქოს მას შემდეგ თრთის ამ ხის ფოთლები. ერთი ვერსიის თანახმად, უფალმა უკანასკნელი შანსი მისცა, რომ სული მომაკვდინებელი ცოდვით არ დაემძიმებინა იუდას და ამ ხის ტოტები ხან დაიხარა, ხან - ჩამოტყდა. ჩამოკიდებას ვერ ახერხებდა."მაშინ, რა იხილა იუდამ, მისმა გამცემმა, რომ მსჯავრი დასდეს, შეინანა და დაუბრუნა ოცდაათი ვერცხლი მღვდელმთავრებსა და უხუცესთ, და თქვა: შევცოდე, რომ მოგეცით მართალი სისხლი. ხოლო მათ უთხრეს: ჩვენ რა? შენ იკითხე. დაყარა ვერცნლი ტაძარში და იქაურობას გაეცალა: წავიდა და თავი ჩამოიხრჩო. ხოლო მღვდელმთავრებმა აკრიფეს ვერცხლი და თქვეს: არ ეგება ტაძრის საგანძურში ამის დადება, ვინაიდან სისხლის საფასურია. ბჭობა გამართეს და, უცხოთა სასაფლაოდ, იყიდეს იმით მეთუნის მიწა. ამიტომაც ეწოდება ამ მიწას სისხლის მიწა დღევანდელ დღემდე".ლუკას წყაროებით, იუდა ჩავარდა და გასკდა... "მაგრამ მან უსამართლობის სასყიდლით იყიდა მიწა, დაცემული შუაზე გასკდა და გადმოცვივდა მთელი მისი შიგანი. ეს ცნობილი გახდა იერუსალიმის ყველა მკვიდრისთვის, ასე რომ, ამ მიწას მათ საკუთარ ენაზე ეწოდება აკელდამა, ანუ სისხლის მიწა."მეუფე ნიკოლოზ ფაჩუაშვილი ჰყვება გარდამოცემის შესახებ, რომელიც მას იერუსალიმის შემოგარენში, მონასტერში მონაზონმა მოუთხრო."იმისთვის, რომ ცოდვა არ მოენანიებინა, იუდამ გადაწყვიტა ქრისტეს ჯვარცმამდე მოეკლა თავი. წავიდა უფსკრულის პირას, ხე შეარჩია და ამ ხეზე ჩამოეკიდა. თავს თუ მოიკლავდა, ცხადია, ჯოჯოხეთში მოხვდებოდა. ეს მან იცოდა. ისედაც ყველა ადამიანი, ქრისტეს აღდგომამდე, გარდაცვალებისას ჯოჯოხეთში მიდიოდა. იცოდა ისიც, რომ ქრისტე ჯვარცმიდან მესამე დღეს აღდგებოდა; აღდგომამდე, ორი დღით ჩავიდოდა ჯოჯოხეთში და იქიდან სულებს დაიხსნიდა. ანუ მოიფიქრა, რომ ჩავიდოდა ჯოჯოხეთში და ქრისტეს იქ დახვდებოდა. და ქრისტე იძულებული გახდებოდა, რომ იუდა, ყოველგვარი თხოვნისა და მონანიების გარეშე, ჯოჯოხეთიდან ამოეყვანა. და თავისი ბილწი განზრახვების აღსრულებას გააგრძელებდა (იუდა).და რა მოხდა? ხემაც კი ვერ იტვირთა ამხელა ცოდვა და ჩამოტყდა და იუდა ჩაიჩეხა, ოღონდ გადარჩა. რაღაც პერიოდი იცოცხლა. ცოდვის მოუნანიებლობის გამო, იცით, რა დაემართა? გასივდა, ისე გასივდა, რომ გზაზე ურემი რომ შეხვედროდა, გვერდს ვერ აუვლიდა. მხოლოდ ტანი კი არა, თავი ისე გაუსივდა, რომ თვალებს ვერ უპოვიდით. ბოლოს გასიებისგან გასკდა და მისი ნაწლავები მიმოიფანტა. ეს მოხდა იერუსალიმის გარეთ, ამ ადგილს, სადაც ნაგავსაყრელი იყო, ერქვა გეენია. იქ ისეთი სიმყრალე იყო, უცებ ნაგავს დაყრიდნენ და გაიქცეოდნენ ხოლმე. იუდას გასკდომის შემდეგ, ნაგავსაც კი ვერ ყრიდნენ, ისეთი სიმყრალე დადგა იქ.იერუსალიმში ყოფნისას მოვინახულე გეენიის ადგილი, ის ხე - იუდას ხე... ეს ამბავიც იქ მიამბო მონაზონმა."

1775595259

მძიმე ოთხშაბათი - იუდასგან ქრისტეს გაცემის დღე

დიდი ოთხშაბათი - ეს იუდას მიერ, იესო ქრისტეს გაცემის დღეა. ამ დღეს იუდამ გასცა მოძღვარი და სინედრიონის წევრებს მის შეპყრობაში დახმარება აღუთქვა, რისთვისაც 30 ვერცხლი მოითხოვა.ოთხშაბათის ღამე, მაცხოვარმა ბეთანიაში გაატარა. იმ დროს, როცა მღვდელმთავრებს, მწიგნობრებსა და უხუცესებს იესო ქრისტეს მოტყუებით შეპყრობა და მოკვდინება ჰქონდათ გადაწყვეტილი, სიმონ კეთროვნის სახლში უცხო დედაკაცმა ძვირფასი ნელსაცხებელი მაცხოვარს უხვად დაასხა თავზე, რითაც, როგორც თავად მაცხოვარმა ბრძანა, იგი დასაფვლველად მოამზადა.აქვე, დედაკაცის უანგარო საქციელის საპირისპიროდ, იესო ქრისტეს თორმეტთაგან ერთ-ერთი მოწაფის, იუდა ისკარიოტელის უმადურ სულში ბოროტი აზრი ჩაისახა, რათა თავისი მასწავლებელი და უფალი იუდეველთა უკანონო საბჭოსთვის მიეცა.ამიტომ დიდი ოთხშაბათის საეკლესიო მსახურება განადიდებს იმ დედაკაცს, რომელმაც მაცხოვარს ნელსაცხებელი სცხო, იუდას ვერცხლისმოყვარეობას და გამცემლობას კი კიცხავს.იუდას ცოდვა იმდენად შემზარავია, რომ თვით მახარებლებიც კი ერიდებიან ამ თემის გააზრებას და მოკლედ მოგვითხრობენ ამ ამბავს.უფალი საქმით თუ სიტყვით ყოველდღე ახსენებდა იუდას, რომ გამყიდველი მას ვერ დაემალებოდა. უფალი არ დუმდა, რათა ისკარიოტელს არ ჰგონებოდა, რომ მისი განზრახვა დაფარული იყო უფლისაგან. თუმცა ყველას თანდასწრებით არ ამხელდა, რათა უფრო უსირცხვილო არ გამხდარიყო.ღმერთმა თავისუფალი არჩევანის მქონე არსებებად შექმნა ადამიანები და მათ კეთილსა და ბოროტს შორის არჩევანის უფლება დაუტოვა. ამდენად, იუდას შეეძლო, არ დამორჩილებოდა ვერცხლისმოყვარეობას. თუმცა თვითონვე არ ისურვა ცოდვისაგან განკურნება.მაცხოვრის გვერდით ყოფნის მიუხედავად, იუდამ სულიერი გაზრდა ვერ მოახერხა, თუმცა მაცხოვარი მისდამიც ისეთივე მზრუნველობას იჩენდა, როგორსაც სხვების მიმართ. მეტიც, როცა იუდას ვერცხლისმოყვარეობის ვნება შეამჩნია, მას მოციქულების საერთო ყულაბა ჩააბარა და ნება მისცა, საკუთარი შეხედულებებისამებრ ეხარჯა ფული _ თავის თავს ხომ ვეღარ მოჰპარავდა. იუდას სულში მაინც არაფერი შეცვლილა.„ხოლო იუდამ წაიყვანა რომაელთა რაზმი და მღვდელმთავართა და ფარისეველთაგან გამოგზავნილი მსახურნი", - მოგვითხრობს იოანე მახარებელი. "და მივიდნენ იქ ლამპრებით, ჩირაღდნებითა და იარაღით. იესო, რომელმაც იცოდა, რაც მოელოდა, გამოვიდა და უთხრა: ვის ეძებთ? მიუგეს მას: იესო ნაზარეველს. უთხრა მათ: მე ვარ... როდესაც უთხრა, მე ვარო, დაიხიეს უკან და მიწაზე დაემხნენ" (იოანე 17, 3-6).იესოს შეეძლო, თავი დაეხსნა, რადგან მის წინაშე ჯალათებიც კი მიწაზე ემხობოდნენ, მაგრამ მაინც ჩაჰბარდა. ამგვარად, მისი ჯვარცმის ტვირთი ნებაყოფლობითი აქტი იყო, კაცობრიობის გამოსახსნელად გაწეული.ამიტომაც უნდა შევწუხდეთ არა გაყიდული იესოს, არამედ იუდა ისკარიოტელის გამო, რადგან გაცემულმა მსოფლიო გამოიხსნა, ხოლო გამყიდველმა საკუთარი სულიც დაღუპა; გაცემული ცათა შინა მამის მარჯვნივ ზის, გამყიდველი კი ჯოჯოხეთშია.აღსანიშნავია, რომ დიდი ოთხშაბათის მწუხრიდან, აღარ იკითხება ეფრემ ასურის ლოცვა. ამ ლოცვას პარასკევამდე მხოლოდ მონაზვნები ასრულებენ სენაკებში.ეფრემ ასურის ლოცვა, ყველიერის კვირის ოთხშაბათს იწყება და ვნების კვირის ოთხშაბათს სრულდება.ტროპარი: აჰა ესე სიძე მოვალს შუარამესა და ნეტარ არს მონაი იგი, რომელი იპოვოს მღვიძარე, ხოლო ვაი არს მონისა მის, რომელი იპოვოს უდებებით; იხილე სულო ჩემო და ნუ გრულის ძილისათვის, რაითა არა გამოვარდე სასუფევლისაგან, არამედ აღისთუე სუაღამესა და ხმობდი: წმინდა ხარ, წმინდა ხარ, წმინდა ხარ შენ, რმერთო ჩუენო, ღვთისმშობელისა მიერ შეგვიწყალენ ჩუენ.კონდაკი: ვსცოდე უმეტეს მეძავისა მის, სახიერ, არა მაქუს ცრემლთა ნაკადული შეწირვად შენდა, არამედ დუმილით შეგივრდები და სურვილით ამბორს უყოფ ფერხთა შენთა, და გევედრები: მოტევებაი ცოდვათა მომანიჭე, ვითარცა მეუფემან, და ბიწთა საქმეთა ჩუენთაგან განმათავისუფლე, ვითარცა მაცხოვარმა

1775540520

დიდი სამშაბათი - რა უნდა იცოდეს მორწმუნემ ამ დღის შესახებ

ეკლესია იხსენებს მაცხოვრის ჯვარცმას და მგლოვიარე მოელის აღდგომის გამომხსნელ სიდიადეს.თავისი შინაარსისა და საიდუმლოთა აღსრულების გამო, ვნების შვიდეულის ყოველ დღეს მართლმადიდებელმა ეკლესიამ "დიდი" უწოდა.ვნების შვიდეულის ორშაბათს, სამშაბათსა და ოთხშაბათს ეკლესიაში აღესრულება პირველშეწირულის ლიტურგია. იკითხება ოთხივე სახარება. ეკლესია იხსენებს მაცხოვრის ჯვარცმას და მგლოვიარე მოელის აღდგომის გამომხსნელ სიდიადეს.დიდი სამშაბათიდიდი სამშაბათის მსახურებაზე ვიხსენებთ იგავს ათ ქალწულსა და ტალანტებზე და გრძელდება მათეს სახარების ორშაბათს დაწყებული საკითხავი იესო ქრისტეს მეორედ მოსვლის შესახებ. ამით წმინდა ეკლესია კიდევ ერთხელ და საგანგებოდ მოუწოდებს მოწმუნეებს სულიერი სიფხიზლისაკენ, ჩვენთვის ბოძებული ნიჭისა და ძალების მართებული გამოყენებისაკენ, განსაკუთრებით კი მოწყალებისაკენ, რასაც უფალი პირადად მის წინაშე ჩადენილ ღვაწლად გვითვლის, როცა გვეუბნება: "რაოდენი უყავთ ერთსა ამას მცირეთაგანსა ძმათა ჩემთასა, იგი მე მიყავთ" (მთ. 25,40).

1775068860

მამა გაბრიელის კელიაში მომხდარი სასწაული - რას ჰყვება მისი სულიერი შვილი

მალხაზ ჯინორია მამა გაბრიელის სულიერი შვილია. ჩვენი დროების უდიდეს წმინდა მამასთან ურთიერთობაზე, როგორც სხვას, მასაც არა ერთხელ უამბია.აი, რას იხსენებს ის ერთ-ერთი ინტერვიუსას...მალხაზ ჯინორია: მისგან სასწაულს არ ველოდი, მის ქმედებებში თავმდაბლობა და სიყვარული ჩანდა სულ და სასწაულს ნამდვილად არ დავუწყებდი ძებნას.***ერთხელ, დილით, მასთან კელიაში სტუმრობისას შემწვარი კარტოფილი მომართვა დედა პარასკევამ და მივირთვი. დილის ათ საათზე. მერე მე და მამა გაბრიელმა ვილაპარაკეთ, გავიდა რამდენიმე საათი. დედა პარასკევა შემოდის - გადის, საქმიანობს. მერე მამა გაბრიელმა სთხოვა, მალხაზს შეუწვი კარტოფილიო. აღარ გვაქვს კარტოფილიო, დედა პარასკევა პასუხობს. როგორ, სტუმარი გვყავს და მზად არ უნდა იყოო? და გააგდო კელიიდან. მერე მე მეუბნება, მალხაზ, უფალმა ხუთი ათასი ადამიანი განაძღო და ეგ გაუჭირდება? ვთხოვოთ და გაგვიჩენსო. გავიფიქრე, ახლა აქ რაღაც რომ გაჩნდეს, ინფარქტი ზედვე მაქვს-მეთქი. და ხომ ვიცოდი, ფიქრებს რომ კითხულობდა და ხმამაღლაც ვუთხარი, არ მინდა-მეთქი. კარგი, კარგიო, მითხრა. მიხვდა რომ შემეშინდა. მერე მეუბნება, აბა, ნახე ვინ მოდისო და კარებისკენ მიმახედა. ორი მონაზონი მოვიდა-მეთქი, ვუთხარი. უი, მართალი ვყოფილვარო, თქვა. ვფიქრობდი, რაში სჭირდებოდა ახლა ეს რომ გააკეთა-მეთქი. კაი, ჭამე, ჭამეო, მითხრა. დავიწყე შემწვარი კარტოფილის ჭამა, ვჭამ, მაგრამ მერე გამახსენდა, კარტოფილი ხომ არ იყო! ახლა ურწმუნოება დამეწყო და ვფიქრობ, სადმე ხომ არ ჰქონდა ჩამალული ან კარისკენ რომ გავიხედე, იმ დროს ხომ არ დადო მაგიდაზე-მეთქი. მაგრამ ცხელი ტაფიდან ზეთის შხეფები ისხმებოდა, ვერსაიდან ასე უცებ ცხელ ტაფას ვერ გადმოდებდა, თან ხომ იწვა... ასე გადამატანინა მე ყურადღება კარისკენ და... ისე, სასწაულად გემრიელი კარტოფილი იყო.ერთხელ სიწმინდეები დავიკიდე გულზე, გავიკეთე ქამრები ფსალმუნების წარწერებით. აბა, ეშმაკი ვერ მომეკარება, დაცული ვარ-მეთქი. და მივედი მასთან კელიაში, არაფერი მითქვამს, შიგნით მიკეთია, არ მიჩანს. და ამბობს, ზოგს ქამრები უკეთია, წარწერებით, ეს ბერმონაზვნების საქმეა, მაგრამ ზოგ ერისკაცს რომ უკეთია, ამპარტავნებაშია ჩავარდნილიო. მეთქი, სად ვარ... მიმახვედრა, რომ ღვთისწყალობის გარეშე, არაფერია, ვერც დაცული იქნები. ვერაფერიც დაგიფარავს.ვერ იტანდა, ვინმე რომ ვინმეს განიკითხავდა. იქ მეორედ მისვლის შანსი აღარ გექნებოდათ. იცი, რატომ არ შეიძლება განკითხვაო? ადამიანი რომ ცოდვაშია დაცემული, უფალი უშვებს ამას, რომ მას უფრო მეტად მიეახლონ. შენ რომ დაცემულს განიკითხავ, ამით ღმერთს განიკითხავ, რატომ არის ეს კაცი ასეთ მდგომარეობაშიო. რამხელა სიბრძნეა!თავმდაბლობა და სიყვარული ერთად არისო. თუ თავმდაბლობა არ გაქვს, არაფერიც არ გაქვსო. გიხაროდა მისი მორჩილება. გიხაროდა, რის გაკეთებასაც გავალებდა.მამა გაბრიელ, მასწავლე როგორ ებრძვი ეშმაკებსო? - ჰკითხეს. მაგას 50 წელია ვსწავლობ და შენ ერთ დღეში გინდა გასწავლოო?გვიხსნიდა: ყველაფერი ღმერთის განგებითაა. მისი ნებაა, როდესაც ვთქვათ, სოდომ-გომორი დაანგრია, მისი ნება შემოვიდა, რათა ცოდვები აღმოეფხვრა. ღვთის დაშვებაა რასაც გინდა, იმას რომ გაკეთებინებს და ბოროტს რაც უნდა, იმას რომ აკეთებინებსო. ღვთის განგებითაა ხან ნებას რომ შემოუშვებს, ხან დაშვებას, ამას კიდე, ვერაკაცი ვერ ჩასწვდებაო...

1774728240

რა დანიშნულება აქვს ზებრის ზოლებს - ფაქტები, რომლებიც შეიძლება, არ იცოდეთ

ზებრა ყველასთვის ცნობილია, როგორც ზოლიანი, ვირის მსგავსი ცხოველი. თუმცა საინტერესოა, რამდენი რამ იცით მის შესახებ?წარმოგიდგენთ მოკლე და საინტერესო ფაქტებს ზებრებზე - მათი ცხოვრების წესიდან დაწყებული, ზოლების მნიშვნელობით დამთავრებული.ზოლები სხვადასხვა სახეობაში განსხვავდებაველის ზებრას ფართო ზოლები აქვს. მთის ზებრას ტანზე ვერტიკალური, ფეხებზე კი ჰორიზონტალური ზოლები. გრევის ზებრას ვიწრო და ერთმანეთთან ახლოს განლაგებული ზოლები აქვს.ზოლებს რამდენიმე დანიშნულება აქვსმეცნიერები მიიჩნევენ, რომ ზოლები ზებრებს იცავს მწერებისგან, ეხმარება სხეულის გაგრილებაში და გარემოში შენიღბვაში.ზებრებს შესანიშნავი მხედველობა აქვთმათ თითქმის 360 გრადუსიანი ხედვა აქვთ და ღამითაც კარგად ხედავენ. ფერებს კი ძირითადად ლურჯ და მწვანე ტონებში აღიქვამენ.ზებრები სოციალური ცხოველები არიანისინი ცხოვრობენ ჯგუფებად, რომელსაც ჯოგი ეწოდება. ჩვეულებრივ, ჯოგს დომინანტი მამრი ხელმძღვანელობს.მამრ ზებრას „სტალიონი“ ჰქვიაჯოგში მამრებს სტალიონებს ეძახიან, მდედრებს - დედლებს. განაგრძეთ კითხვა...

1774472905

NOS: ლეგენდარული მუშკეტერის, დ’არტანიანის ნეშტი 350 წლის შემდეგ იპოვეს

ნიდერლანდების ქალაქ მაასტრიხტში არქეოლოგებმა სენსაციური აღმოჩენა გააკეთეს. მათ, დიდი ალბათობით, აღმოაჩინეს მეფის მუშკეტერების ცნობილი მეთაურის, შარლ დე ბაც დე კასტელმორის, რომელიც მსოფლიოში დ’არტანიანის სახელით არის ცნობილი, ჩონჩხი. ამის შესახებ NOS ტელეარხმა განაცხადა.ნეშტი შემთხვევით აღმოაჩინეს თებერვალში, ადგილობრივ ეკლესიაში ჩაძირული იატაკის შეკეთების დროს. ჩონჩხი საკურთხევლის ქვეშ იყო დასვენებული - ადგილი, რომელიც მე-17 საუკუნეში დიდგვაროვნებისა და მაღალი თანამდებობის პირების დასაკრძალავად იყო განკუთვნილი.ძირითადი მინიშნება ორი არტეფაქტი გახდა: მუშკეტის ბურთი, რომელიც გულმკერდის არეში იყო ჩარჩენილი და ფრანგული მონეტა, რომელიც ცხედრის გვერდით იდო. ეს ემთხვევა ისტორიულ ჩანაწერებს - ცნობილი მუშკეტერი 1673 წელს მაასტრიხტის ალყის დროს გარდაიცვალა, გულმკერდში ან ყელში დაჭრილი.აქამდე დიუმას გმირის ზუსტი განსასვენებელი საიდუმლოდ რჩებოდა. ითვლებოდა, რომ მუდმივი ბრძოლების გამო, ის პირდაპირ ბრძოლის ველზე დაკრძალეს, მაგრამ ახლა მკვლევარები სრული დაკრძალვისკენ არიან მიდრეკილნი.დარჩენილი ეჭვების გასაფანტად, დნმ-ის ნიმუში მიუნხენის ლაბორატორიაში გაიგზავნა. მეცნიერები მას დე ბაცების ოჯახის სავარაუდო შთამომავლების გენეტიკურ მასალას შეადარებენ.„ჩვენ ველოდებით ანალიზის შედეგებს, მაგრამ ამ ეტაპზე არაფერია ისეთი, რაც ეწინააღმდეგება იმ ფაქტს, რომ ეს დ’არტანიანის ნეშტია“, - განუცხადა ჟურნალისტებს არქეოლოგმა ვიმ დიჯმანმა, რომელიც გათხრებში მონაწილეობდა.გენეტიკური ანალიზის შედეგები მალე გამოქვეყნდება.დ’არტანიანი ალექსანდრე დიუმას რომანის „სამი მუშკეტერი“ და მისი გაგრძელებების მთავარი გმირია, რომლებიც რეალურ გასკონელ დიდგვაროვან შარლ დე ბაც დე კასტელმორზეა დაფუძნებული. წიგნში ის მამაცი, ცბიერი და კეთილშობილი გასკონელია, რომელიც პარიზში მიემგზავრება მუშკეტერი რომ გახდეს და მალე მეფის სამი ცნობილი მუშკეტერის - ათოსის, პორთოსის და არამისის - განუყრელი მეგობარი ხდება. ისინი ერთად ემსახურებიან მეფე ლუი XIII-ს, ებრძვიან კარდინალ რიშელიეს ინტრიგებს და ადიდებენ დევიზს „ერთი ყველასთვის და ყველა ერთისთვის“. მუშკეტერების თავგადასავლები რამდენჯერმე იქნა ადაპტირებული ფილმებისთვის. რუსი მაყურებლისთვის დ’არტანიანის იმიჯი განუყოფლად არის დაკავშირებული მიხეილ ბოიარსკისთანნიდერლანდების ქალაქ მაასტრიხტში არქეოლოგებმა სენსაციური აღმოჩენა გააკეთეს. მათ, დიდი ალბათობით, აღმოაჩინეს მეფის მუშკეტერების ცნობილი მეთაურის, შარლ დე ბაც დე კასტელმორის, რომელიც მსოფლიოში დ’არტანიანის სახელით არის ცნობილი, ჩონჩხი. ამის შესახებ NOS ტელეარხმა განაცხადა.ნეშტი შემთხვევით აღმოაჩინეს თებერვალში, ადგილობრივ ეკლესიაში ჩავარდნილი იატაკის შეკეთების დროს. ჩონჩხი საკურთხევლის ქვეშ იყო დასვენებული - ადგილი, რომელიც მე-17 საუკუნეში დიდგვაროვნებისა და მაღალი თანამდებობის პირების დასაკრძალავად იყო განკუთვნილი.ძირითადი მინიშნება ორი არტეფაქტი გახდა: მუშკეტის ბურთი, რომელიც გულმკერდის არეში იყო ჩარჩენილი და ფრანგული მონეტა, რომელიც ცხედრის გვერდით იდო. ეს ემთხვევა ისტორიულ ჩანაწერებს - ცნობილი მუშკეტერი 1673 წელს მაასტრიხტის ალყის დროს გარდაიცვალა, გულმკერდში ან ყელში დაჭრილი.აქამდე დიუმას გმირის ზუსტი განსასვენებელი საიდუმლოდ რჩებოდა. ითვლებოდა, რომ მუდმივი ბრძოლების გამო, ის პირდაპირ ბრძოლის ველზე დაკრძალეს, მაგრამ ახლა მკვლევრები სხვა ვერსიისკენ არიან მიდრეკილნი.დარჩენილი ეჭვების გასაფანტად, დნმ-ის ნიმუში მიუნხენის ლაბორატორიაში გაიგზავნა. მეცნიერები მას დე ბაცების ოჯახის სავარაუდო შთამომავლების გენეტიკურ მასალას შეადარებენ.„ჩვენ ველოდებით ანალიზის შედეგებს, მაგრამ ამ ეტაპზე არაფერია ისეთი, რაც ეწინააღმდეგება იმ ფაქტს, რომ ეს დ’არტანიანის ნეშტია“, - განუცხადა ჟურნალისტებს არქეოლოგმა ვიმ დიჯმანმა, რომელიც გათხრებში მონაწილეობდა.გენეტიკური ანალიზის შედეგები მალე გამოქვეყნდება.დ’არტანიანი ალექსანდრე დიუმას რომანის „სამი მუშკეტერი“ და მისი გაგრძელებების მთავარი გმირია, რომლებიც რეალურ გასკონელ დიდგვაროვან შარლ დე ბაც დე კასტელმორზეა დაფუძნებული. წიგნში ის მამაცი, ცბიერი და კეთილშობილი გასკონელია, რომელიც პარიზში მიემგზავრება მუშკეტერი რომ გახდეს და მალე მეფის სამი ცნობილი მუშკეტერის - ათოსის, პორთოსის და არამისის - განუყრელი მეგობარი ხდება. ისინი ერთად ემსახურებიან მეფე ლუი XIII-ს, ებრძვიან კარდინალ რიშელიეს ინტრიგებს და ადიდებენ დევიზს „ერთი ყველასთვის და ყველა ერთისთვის“. მუშკეტერების თავგადასავლები რამდენჯერმე იქნა ადაპტირებული ფილმებისთვის.

1774273020

რატომ არის წვიმის წყლის შეგროვება აკრძალული აშშ–სა და კანადაში?

წვიმის წყალი შესანიშნავი საშუალებაა მცენარეების მორწყვისთვის თქვენს ბაღში და ბოსტანში, მაგრამ ასეთი წყლის შეგროვება ყველგან ნებადართული არ არის. ამერიკასა და კანადაში წვიმის წყლის შეგროვებამდე კარგად უნდა დაფიქრდეთ.ამის გაკეთება შეიძლება, თუმცა უნდა აკონტროლოთ მასშტაბები.ეს ქვეყნები მკაცრად არეგულირებენ მოსახლეობის მიერ წყლის მოხმარებას. თუ ვინმეს კერძო ტერიტორიაზე ნაკადული მიედინება, მაშინ ადამიანს მისი გადაკეტვის უფლება არ აქვს. წინააღმდეგ შემთხვევაში, სხვა მოქალაქეების უფლებები ირღვევა.ანალოგიურად, ადამიანს უნებართვოდ ჭის ამოთხრის უფლება არ აქვს. თუ ტერიტორიაზე ჭა საჭიროა, მფლობელი წინასწარ უნდა დაუკავშირდეს ადგილობრივ ხელისუფლებას შესაბამისი ნებართვის ასაღებად. ჯერ სპეციალისტები ზომებს იღებენ და კვლევას ატარებენ. საქმე იმაშია, რომ ჭაბურღილების არსებობამ მთლიან ეკოსისტემას დიდი ზიანი შეიძლება მიაყენოს.რაც შეეხება წვიმის წყლის ჩამონადენს, ეს არის ზედაპირული დინების კომპონენტი, რომელიც ჩაედინება სხვადასხვა რეზერვუარში. სამართლებრივი თვალსაზრისით, ამ წყლის შესაგროვებლად მოქალაქეს ნებართვის აღება სჭირდება. ბუნებრივია, თუ პატარა კონტეინერია, რომელშიც წვიმის წყალი სახლის სახურავიდან ჩადის, ნაკლებად სავარაუდოა, ვინმემ ყურადღება მიაქციოს. თუ წყალი გროვდება დიდი აუზისთვის ან დეკორატიული გუბისთვის, 90% შემთხვევაში პრობლემებს თავიდან ვერ აიცილებთ.ჩრდილოეთ ამერიკის კონტინენტის დასავლეთში კლიმატი მშრალია, ამიტომ წყლის უფლებები საკმაოდ პრობლემური საკითხია. ამერიკის დასავლეთ ნაწილში, ორეგონის შტატში, აშშ–სა და კანადის საზღვართან, რამდენიმე წლის წინ მოხდა შემთხვევა, როდესაც ამერიკელს დაეკისრა 1000 დოლარი ჯარიმა და 30 დღიანი პატიმრობა.მიზეზი გახდა საკმაოდ დიდი სამი რეზერვუარი, საკუთარ მიწაზე ამოთხრილი, რომელიც ნელ–ნელა წვიმის წყლით ივსებოდა. არა ერთი გაფრთხილების მიუხედავად არაფერი შეცვალა და ირწმუნებოდა, რომ მისი პირადი საკუთრებაა და კონსტიტუციით მისი უფლებაა.რეგულირდება არა მხოლოდ წვიმის წყლის შეგროვება, არამედ მისი გამოყენების ფარგლებიც. კანადის სხვადასხვა პროვინციას განსხვავებული კანონები აქვს. ზოგიერთში წვიმის წყალი შეიძლება გამოყენებულ იქნას მხოლოდ სარწყავად ან გასარეცხად.წყარო

1774209813

ჩემი მესამე შვილის ნათლიაა... ჯერ შოკში ვარ, ვერ ვაცნობიერებ რა ხდება - ინტერვიუ პატრიარქის ერთ-ერთ მესაფლავესთან

1774198078

უწმინდესმა საუბარი შეწყვიტა, ბიჭს მიუბრუნდა და უთხრა: - რა იყო, ერთი წვეთი სისხლი დაგენანაო? - რა ისტორიას იხსენებს ეპისკოპოსი თეოდორე ილია მეორეზე

საქართველო და სრულიად მართლმადიდებლური სამყარო, უწმინდესსა და უნეტარესს, ილია მეორეს დაემშვიდობა. თითქმის ნახევარსაუკუნოვანი მოღვაწეობის შემდეგ, ქვეყნის სულიერმა მამამ, უკანასკნელი განსასვენებელი, მისივე სურვილისამებრ, სიონის საკათედრო ტაძარში, ერის უდიდესი სიწმინდეების გვერდით ჰპოვა.პატრიარქის გარდაცვალებამ საზოგადოებაში კიდევ ერთხელ გააცოცხლა ის უმნიშვნელოვანესი გზა, რომელიც მან 1977 წლიდან დღემდე, ეკლესიისა და ერის გამთლიანებისთვის განვლო.დღეს, როდესაც სამგლოვიარო ზარების ფონზე ქვეყანა მის ღვაწლს აჯამებს, განსაკუთრებულ დატვირთვას იძენს წლების წინანდელი ჩანაწერები. ჯერ კიდევ ორი ათეული წლის წინ, აღსაყდრების საიუბილეო თარიღთან დაკავშირებით, ეკლესიის საჭეთმპყრობელმა მეუფეებმა უწმინდესთან დაკავშირებული პირადი და ისტორიული მოგონებები გაიხსენეს. ეს ის პერიოდია, როდესაც ილია II-ის წინამძღოლობით დანგრეული ტაძრები შენდებოდა, ხოლო ათეისტური ეპოქის შემდეგ ეკლესიაში "ქართული გენი" და საგალობლები ბრუნდებოდა.მღვდელმთავრების მონათხრობი დღეს უკვე ისტორიულ დოკუმენტად იქცა, რომელიც ქართველი ერის სულიერ გამოფხიზლებაში პატრიარქის როლს ნათლად აჩვენებს. მათი მოგონებები სცდება ჩვეულებრივ იერარქიულ ურთიერთობებს. მეუფეების მოგონებები პატრიარქის გარდაცვალების შემდეგ კიდევ უფრო დიდ დატვირთვას იძენს.ახალციხის, ტაო-კლარჯეთისა და ლაზეთის ეპისკოპოსი თეოდორე (ჭუაძე)"საპატრიარქოში ჩემს ყურადღებას ყოველთვის იპყრობდა და მომწონდა წმიდა მეფე ვახტანგ გორგასლის მონუმენტური ფრესკული ხატი. რატომღაც არასდროს მიკითხავს, ვისი შესრულებულია-მეთქი. ერთხელ გავიგე, რომ იგი უწმინდესს დაუხატავს. მოულოდნელობისგან გაოცებულმა დაუფიქრებლად ვკითხე: - თქვენო უწმინდესობავ, მართლა თქვენი დახატულია ეს ხატი-მეთქი? მიპასუხა: - ასე ამბობენო!..აბეზარი კოღობერდიაკნობის შემდეგ მეუფე დანიელმა მღვდელმონაზვნად დამახსა ხელი მცხეთის წმინდა ოლღას სახელობის დედათა მონასტერში და უწმინდესის ლოცვა-კურთხევით დავინიშნე მარტყოფის მამათა მონასტრის წინამძღვრად. გამოუცდელობით დამოუკიდებლად წირვის ჩატარება რომ არ გამჭირვებოდა, მეუფემ უწმინდესს სთხოვა, რამდენიმე ხანი მემსახურა სიონის საკათედრო ტაძარში, რაზეც უწმინდესს უბრძანებია, მონასტერში ისწავლოსო!მონასტერში ჩემს მიერ ჩატარებულ პირველ წირვას მარტყოფის დედათა მონასტრის დედებიც დაესწრნენ. რომ არაფერი შემშლოდა, წირვა ძალიან ნელა შევასრულე, მაგრამ ხანგრძლივი პაუზების მიუხედავად, მაინც გამიჭირდა გამერკვია, როდის გამეღო ან დამეკეტა აღსავლის კარი, ან საკურთხევლიდან როდის გამოვსულიყავი. დედებს ამაზე ეღიმებოდათ, მაგრამ წირვით მაინც კმაყოფილნი დარჩნენ. ჩვენი მონასტრის წევრებსაც უხაროდათ, რადგანაც ამიერიდან დამოუკიდებლად შეგვეძლო წირვის აღვლენა. მეც, მიუხედავად ასეთი ვაი-ვაგლახისა, გულში თავისებური სიხარული ვიგრძენი...რამდენიმე ხანში უწმინდესი ამობრძანდა მონასტერში. გავიხარეთ, დავრეკეთ სამეუფო ზარები. მივირბინე ღვთაების ტაძარში, გულმა ვეღარ მომითმინა, კიბე ჩავირბინე და უწმინდესს მონასტრის კარიბჭესთან შევხვდი. კურთხევა ავიღე, დაველოცვინე და შენდობა ვთხოვე, არ ვიცი, როგორ უნდა დაგხვდეთ და თუ რამე შემეშალა, შემინდეთ-მეთქი. დახვედრის წესში ალბათ რაღაც კიდევ შემცდა, მაგრამ უწმინდესს, ეტყობოდა, შეხვედრის წესზე უფრო ჩვენი გულწრფელი სიხარული ახარებდა.ტაძარში, პარაკლისის შემდეგ, უწმინდესმა თავისთან გვიხმო, დაჯდომა გვითხრა. ზოგი სკამების ნაკლებობის გამო ფეხზე დავრჩით. უწმინდესმა მანიშნა, დაჯექიო. მიმოვიხედე, სკამი ხომ არ იყო. იატაკზე დაჯექიო, მანიშნა. მე და სხვებიც ხალიჩაზე მოვკალათდით. უწმინდესი სულიერ საკითხებზე გვესაუბრებოდა. ყურადღებით ვისმენდით მის ყოველ სიტყვას. ისეთი სიჩუმე იყო, რომ კოღო წუილით როგორ დააჯდა ერთ იქ მყოფთაგანს, ისიც გავიგეთ. ბიჭმა ხელი მოუქნია კოღოს. კოღომ იმარჯვა და უვნებელი გაფრინდა, მაგრამ ცოტა ხანში ისევ იმავე ადგილზე დაასკუპდა. მან ისევ მოუქნია ხელი, კოღო ისევ უვნებელი გაფრინდა. კოღო მესამედაც ზუსტად იმ ადგილზე დააჯდა. ხელი მოსაკლავად რომ მოუქნიეს, სხარტად გაფრინდა. უწმინდესმა საუბარი შეწყვიტა, ბიჭს მიუბრუნდა და უთხრა: - რა იყო, ერთი წვეთი სისხლი დაგენანაო? ეს ისე წარმოთქვა, რომ ყველას გაგვეცინა...თითქოს მაშინ აღმოვაჩინეთ, რომ კოღოს, დიდი-დიდი, ერთი წვეთი სისხლი წაერთმია იმ ბიჭისთვის!..

1774043132

„ექიმმა მითხრა, აღარ არის შენი შვილი, გარდაიცვალა...“ - სასწაული, რომელიც მამა გაბრიელს უკავშირდება

მამა გაბრიელის სახელს უამრავი სასწაული უკავშირდება, ის ჩვენს გაოცებას დღემდე არ წყვეტს.2014 წელს, მაშინ როცა სამთავროს დედათა მონასტერში დასაფლავებული მამა გაბრიელის საფლავი გაიხსნა, მისი წმინდა ნაწილები უხრწნელი იყო.ჭილობი და მანტია, რაშიც მამა გაბრიელი იყო გახვეული, უხრწნელი იყო, ასევე დაუზიანებელი იყო მისი ფეხსაცმელიც.ფერიცვალების დედათა მონასტრის მონაზონმა ალისიამ, რომელიც საფლავის გახსნას ესწრებოდა, მამა გაბრიელის უხრწნელი სხეული მუხლამდე დაინახა, რომლის ფერიც ყავისფერი იყო, ხოლო ხორცი კი ისევ ჩვეულებრივი ჰქონდა.მორწმუნეები სვეტიცხოვლის საკათედრო ტაძარში, სადაც მამა გაბრიელის წმინდა ნაწილებია დასვენებული, დღემდე სასწაულის მოხდენის იმედით მიდიან.გადაცემა „ღამის პრაიმტაიმში“ მოქალაქემ საკუთარი ისტორია გაიხსენა, რომელიც მამა გაბრიელს უკავშირდება.მისი თქმით, სალოსმა მას შვილი გაუცოცხლა.„ექიმმა მითხრა- აღარ არის შენი შვილი, გარდაიცვალა... ეს იყო საშინელება, მაგრამ მე არ მჯეროდა. იქ იყო მარტყოფის მონასტრიდან ჩამობრძანებული მოძღვარი. პირველად ცხოვრებაში, შემეშინდა მოძღვრის დანახვის. მე ვიცოდი რისთვისაც ემზადებოდა ეს მამაო...მამა გაბრიელს ძალიან შევთხოვე - „გამიცოცხლე შვილი“ჩემი მეუღლე მომიტრიალდა და მითხრა - ხუთ დღეში მარიამი გეყოლება გვერდით. შევიდა ბავშვთან მამაო, შევიდა ჩემი მეუღლე. არ ვიცი იქ რა ჩაატარეს, ბავშვი გაცოცხლდა. მანამდე არც გული, არცერთი ორგანო არ მუშაობდა.გაოცებულმა მამაომ თქვა: მე პირველად ვნახე მსგავსი სასწაული.

1774041297

„ყინულის ქვეშ მოქცეული, განწირული ვფართხალებდი... ჩემმა მფარველმა ანგელოზმა დახრჩობას გადამარჩინა“ - კიდევ ერთი სასწაულის ამბავი

"უფალი და მფარველი ანგელოზი რომ მართლაც არსებობენ, ბევრ ჩემს სეხნიას დაუჯერებლად ეჩვენებოდა, რადგან ყველანი კომუნისტურ ეპოქაში გავიზარდეთო, - ამბობდა ხოლმე თევდორე პაპა, ახოვანი, ჭაღარა და ძალზე კეთილი მოხუცებული, - იმ დროს, ხომ იცით, სკოლებსა და უმაღლეს სასწავლებლებში ჩაგვჩიჩინებდნენ, არც ღმერთი არსებობს და არც არავითარი ანგელოზიო. თუ ვინმეს ყოყმანს შეატყობდნენ, გონებასუსტად ან ხალხის მტრად ნათლავდნენ და ხშირად სიცოცხლით აზღვევინებდნენ.თავად თქვენი მონა-მორჩილი მფარველი ანგელოზის არსებობაში მაშინ დავრწმუნდი, როცა მან ყინულიან წყალში დახრჩობას გადამარჩინა...ერთხელ, ძალიან ცივ ზამთარს, გზის შესამოკლებლად ჩვენი სოფლის პატარა, გაყინული ტბის ფეხით გადავლა მოვინდომე. გვიანი საღამო იყო, უკვე ბინდდებოდა. ცოტა ხანში ისე ჩამობნელდა, აღარც ჩანდა, საით მივდიოდი... ტბის შუაგულს რომ მივაღწიე, ყინული გაირღვა და წყალში აღმოვჩნდი... გამწარებული ვებრძოდი ცალკე წყალს, ცალკე სიცივეს და ცალკე ბნელეთს... ის ადგილი, ტბის სიმცირის მიუხედავად, ისეთი ღრმა იყო, მყვინთავები ზაფხულშიც კი ერიდებოდნენ...ყინულქვეშეთში უკუნეთი იდგა... განწირული ვფართხალებდი, ძალა ნელ-ნელა მელეოდა, ამაოდ ვცდილობდი, ტბის ზედაპირზე ამომეყვინთა... ბოლოს, როგორც იქნა, მოვახერხე, მაგრამ ყინულჭრილში ვერ მოვხვდი და ყინულს თავით დავეჯახე... სასოწარკვეთილმა აღარ ვიცოდი, საით გამეცურა. ვიგრძენი, ვიძირებოდი...სანამ ფსკერამდე დავეშვებოდი, მფარველ ანგელოზს მთელი ძალით შევღაღადე: - თუ არსებობ, მიხსენი-მეთქი. სიტყვით ვერა, რადგან ჰაერი აღარ მყოფნიდა, მხოლოდ გონებით შევთხოვდი შველას, მთელი არსებით ზედაპირისკენ მივიწევდი...უეცრად ყინულქვეშეთი უცნაური შუქით განათდა... შუქის გარდა ვერაფერს ვხედავდი... ეს ნათელი ნელ-ნელა მომიახლოვდა, არ ვიცი, ვინ ან როგორ, მაგრამ ვიღაცამ თითქოს თმაში ჩამავლო ხელი და ზუსტად ყინულჭრილის კიდეზე ამომაგდო... გული გრძნობდა, ვინც იყო ჩემი მხსნელი, მაგრამ ამის გარდა აღარაფერი მინახავს... როგორც ჩანს, შეისმინა ღმერთმა ჩემი ლოცვა.ყინულზე ძლივს გავხოხდი, შემდეგ როგორღაც ფეხზეც წამოვდექი და შინისკენ წავლასლასდი... ვიდრე საბოლოოდ გავითოშებოდი, ღვთის შეწევნით, შინ მისვლა მოვასწარი.ასევე ნახეთ:„ეს ისეთი საშინელება იყო, გახსენებაც კი მზარავს... დასუსტებული ქალი ცხრა კაცმა ძლივს მიმიყვანა წმინდა ბარძიმთან...“- დაუჯერებელი სასწაული„პიროტექნიკა არ აქვს აფეთქებული პირში! არასწორი ინფორმაცია აღარ გაავრცელოთ! ძაღლი არის ნაცემი“ - ტასო ლოსაბერიძე მიმართვას ავრცელებს