1777834960

ბოლო მანეჟი - 83 წლის თელაველი კლოუნის ისტორია

ახლა 83 წლისაა. ოდესღაც ცირკის ვარსკვლავი, დღეს ოთხკვადრატულ სახელოსნოში ზის და გაცვეთილ ფეხსაცმელებს ახალ სიცოცხლეს აძლევს.საქართველოს დამსახურებული არტისტის, ქართულ ცირკში პირველი მიმი კლოუნის, თელაველი ბესო ყალამაშვილის ისტორია, თითქოს ორ, სრულიად განსხვავებულ სამყაროს, ხმაურიან, ფერად არენასა და ცირკის ფოტოებით სავსე პატარა ჯიხურში უხმაურო ყოველდღიურობას აერთიანებს.ყველაფერი მაშინ დაიწყო, როცა ხანდაზმულმა, შეჭირვებულმა ბებიამ, მშობლების გარეშე დარჩენილი 11 წლის შვილიშვილი ბეთანიის ბავშვთა სახლს მიაბარა.„ჩემი მშობლები ადრე დაშორდნენ და ასაკიანი ბებია მზრდიდა. უკიდურესად გვიჭირდა. ზამთრის ცივ დღეებში, შეშა რომ არ გვქონდა, ფეხების შუაგულში მაწვენდა და ისე მათბობდა.იძულებული გახდა, ბავშვთა სახლში მიმაბარა. ერთხელაც იქიდან ცირკში წაგვიყვანეს. ისეთი შთაბეჭდილება მოახდინა ჩემზე, მაშინვე დავიწყე ცირკზე ფიქრი. ჯარში რომ წამიყვანეს, გერმანიაში, იქ მოვამზადე პირველი ნომერი და გადავწყვიტე, რომ ამ გზას გავყვებოდი", - ჰყვება მსახიობი.სანამ ბესო ყალამაშვილი კლოუნის წითელ ცხვირს გაიკეთებდა და მის ცხოვრებაში ტაში მოვიდოდა, ბევრი იშრომა. თავად დგამდა და აუქმებდა სცენებს, შედიოდა სხვადასხვა როლში და ემზადებოდა ფიზიკურად.„მინდოდა ყველასთვის სიცილი მესწავლებინა, მიმეცა ის სითბო, რაც მე სულ მაკლდა. ამიტომ ეს არ იყო მხოლოდ როლები, სულსა და გულს ვდებდი. ადვილი არ გეგონოთ, შენ ხმა არ ამოიღო, ადამიანმა გიყუროს და მხოლოდ მოქმედებებზე გულით იცინოდეს. გავაკეთებდი ნომერს, ავაწყობდი, მერე არ მომეწონებოდა და გადავაგდებდი ურნაში. თვითონ ვისწავლე თოკზე გასვლა, ფანარზე წოლა, სიმაღლეებზე დგომა. მოკლედ, დიდი შრომა უნდოდა ამ ყველაფერს“.ასე მოხვდა თბილისის და შემდეგ საბჭოთა ქვეყნების ცირკების ერთ გაერთიანებულ კოლექტივში, საიდანაც მოგზაურობდა ქვეყნიდან ქვეყანაში, ქალაქიდან ქალაქში და ერთ ადგილას არასოდეს ჩერდებოდა.„თვითონ იური ნიკულინმა შემარჩია, კონკურსი ჩაატარეს. პირველი მიმი კლოუნი ვიყავი საქართველოში. საოცარ სამყაროში მოვხვდი, ერთი წუთით არ ვჩერდებოდით. მახსოვს, იტალიაში ჩავედით და მაყურებელი არ მოდის. ვუთხარი, ესენი რუსებად გვთვლიან, აფიშა შეცვალეთ-მეთქი. როგორც კი საქართველო დააწერეს, სამი თვე ანშლაგით მიდიოდა წარმოდგენები. ნამდვილი ვარსკვლავი რომ გავხდი, დამსახურებული არტისტის წოდება მომანიჭეს. რომ იცოდეთ, როგორ მიხაროდა“.თავად მსახიობი ამბობს, რომ დაუსრულებელმა საცირკო მოგზაურობებმა მას ბევრი რამ ასწავლა - ადამიანების სიყვარული, სევდის, სიხარულის თანაარსებობა და ყველაზე მთავარი- სამშობლოს მონატრება.„სადღაც ოც წელზე მეტი წელი მივუძღვენი ცირკს. სავსე ცხოვრება მქონდა, ლამის მსოფლიო მოვიარე, უამრავ ადამიანს შევხვდი. რა აღარ იყო- გულიანი სიცილი, მქუხარე ტაში, წითელი შუქი და დროსტარება, მაგრამ ჩემი ქვეყანა და ქალაქი თავს მირჩევია. არ შემიძლია ჩემი მიწა-წყლის გარეშე. ვიარე, ვიარე და ისევ აქ დავბრუნდი".მშობლიურ ქალაქში დაბრუნების შემდეგ, ბესო ყალამაშვილმა კლოუნის ფერადი კოსტიუმი დაკეცა და პაპისგან ნასწავლი ხელობის გამოყენება გადაწყვიტა.„ფეხსაცმელების შეკეთება პაპაჩემის ხელობა იყო. ვზივარ და ჩემთვის ვმუშაობ. ოღონდ, ძალიან ხშირად ცირკი და სცენა მესიზმრება. მგონია, რომ ისევ უნდა გამოვიდე და ვერ ვასწრებ, ხან მაყურებელი არ არის, ხან მაგვიანდება. ამ პატარა ოთახში თითქოს ისევ მანეჟი ცხოვრობს, მაგრამ სადღაა ტაში? ასეთი ყოფილა ცხოვრება, ცვლილებებსა და ასაკს უნდა შეეგუოს კაცი"- ამბობს ყოფილი კლოუნი.

1777408590

„ტიტანიკზე“ დაღუპული მამა-შვილის ნეშტი ოჯახს „ორი პატარა ყუთით“ დაუბრუნდა - ქვრივისა და დედის პირველი ინტერვიუ The Guardian-თან

„ტიტანის“ კატასტროფის დროს დაღუპული ბრიტანელი მამა-შვილის ნეშტი მათ ოჯახებს „ორ პატარა ყუთში არეულად“ დაუბრუნდათ, - განაცხადეს მათმა მგლოვიარე მეუღლემ და დედამ, კრისტინ დავუდმა.48 წლის ბიზნესმენი შაჰზად დავუდი 19 წლის სულეიმანთან და კიდევ სამ მამაკაცთან ერთად დაიღუპა OceanGate-ის გემზე, როდესაც ის ტიტანიკთან ჩაყვინთვას ცდილობდა 2023 წლის 18 ივნისს.წყალქვეშა ნავი აფეთქდა ტიტანიკისკენ მიმავალ გზაზე, რის შედეგადაც ხუთივე მგზავრი, მათ შორის OceanGate-ის აღმასრულებელი დირექტორი, დაიღუპა.ტრაგედიიდან თითქმის სამი წლის შემდეგ, ქალბატონმა დავუდმა გაიხსენა, თუ როგორ ელოდა საყვარელი ადამიანების ნეშტს.„ცხრა თვე დასჭირდა“, - განუცხადა მან The Guardian-ს. ისინი ორი პატარა ყუთით, ტალახის მასასავით  ჩამოვიდნენ, ფეხსაცმლის ყუთების მსგავსად“.„ტალახი“, როგორც ის უწოდებს მას, ზღვის ფსკერიდან ამოღებული ნეშტია, რომელიც აშშ-ის სანაპირო დაცვამ ფრთხილად გამოყო და დნმ-ის ანალიზი ჩაუტარა.„მათ ბევრი ვერაფერი იპოვეს“, ამბობს ის. „მათ ჰქონდათ ტალახში არეული დნმ-ის უზარმაზარი გროვა, რომელიც ვერ გამოაცალკევეს, ყველაფერი ერთმანეთში არეული იყო და მკითხეს, მინდოდა თუ არა მისი ნაწილი. მაგრამ მე ვუთხარი - არა“.სამზარეულოში ქალბატონი დავუდი დღემდე ინახავს ტიტანიკის გიგანტურ 9090 ნაწილიან ლეგოს მოდელს, რომელიც მისმა კოლეჯის ასაკის შვილმა ორი კვირის განმავლობაში ააგო.„ხალხი ყოველთვის ცოტათი შოკირებულია, როდესაც მას ხედავენ“, ამბობს ის. „მაგრამ რა შემეძლო გამეკეთებინა? დამეშალა? დამემალა? სულეიმანმა ამდენი დრო დახარჯა მასზე. ის „ტიტანიკით“ მოხიბლული იყო მას შემდეგ, რაც სინგაპურში ცხოვრებისას უზარმაზარ გამოფენას ვესტუმრეთ“.„ტიტანი“, რომელზედაც 5 მგზავრი იყო, ცდილობდა ზღვის ფსკერზე ჩასვლას, რათა ენახა ტიტანიკის ჩაძირული გემი ჩრდილო ატლანტის ოკეანეში, კანადის ნიუფაუნდლენდის სანაპიროსთან.თუმცა, ტრაგიკული შემთხვევის დროს, ხომალდი დანიშნულების ადგილიდან 500 მეტრის სიმაღლეზე დაიშალა, რამაც მთელი მსოფლიოს ყურადღება მიიპყრო.ქალბატონმა დავუდმა სურეიდან, რომელსაც 20 წლის ქალიშვილი დარჩა, პირველად ისაუბრა კატასტროფის შესახებ.სამძებრო-სამაშველო ოპერაციის გარკვეულ მომენტში ოპერატორებმა გააცნობიერეს, რომ წყალქვეშა ნავი წამის მეასედში ჩაინგრა და ბორტზე მყოფი ხუთივე ადამიანი მყისიერად დაიღუპა.ფსიქოლოგმა, რომელმაც წიგნი დაწერა მისი გამოცდილების შესახებ, The Guardian-ს განუცხადა: „პირველი, რაც გავიფიქრე, იყო „ღმერთს მადლობა“.შაჰზადამ და სულეიმანმა ვერც კი იგრძნეს, ერთ წამს ისინი იქ იყვნენ, მეორე წამს კი - წავიდნენ.„იმის ცოდნა, რომ არ იტანჯებოდნენ, წარმოუდგენლად ძლიერია. ისინი წავიდნენ, მაგრამ მათი წასვლის გზა რატომღაც ტკივილს ამსუბუქებს“.

1777392791

მშობლებს წლინახევრის ვაჟი კლდიდან გადაუვარდათ (უცხოეთი)

არგენტინაში,  მამას, შემთხვევით, წლინახევრის ვაჟი კლდიდან გადაუვარდა. ბავშვი სასწაულებრივად გადარჩა. SHOT-ის ცნობით, შემთხვევა საბავშვო ზურგჩანთის შესაკრავის გაწყვეტის გამო მოხდა.ბავშვს, რომელიც სპეციალურ სალაშქრო ზურგჩანთაში იჯდა, ორივე მშობელი ზურგით მორიგეობით ატარებდა.  გაუმართაობა მაშინ მოხდა, როდესაც ბავშვი მამის ზურგზე იჯდა - შესაკრავი გაწყდა და ბიჭი 15 მეტრის სიმაღლიდან გადმოვარდა.მიწასთან შეჯახება საბედისწერო უნდა ყოფილიყო, მაგრამ, იმავე ზურგჩანთამ ბალიშის როლი შეასრულა და დარტყმის სიმძიმე შეასუსტა.მაშველები ადგილზე მოგვიანებით მივიდნენ, როგორც მათ თქვეს, ბავშვს ცხვირიდან სისხლი სდიოდა. საავადმყოფოში, ბავშვის თავზე ფართო ჰემატომები აღმოაჩინეს. ადგილობრივმა პოლიციამ დედისა და მამის წინააღმდეგ სისხლის სამართლის საქმე აღძრა. სამართალდამცველებმა შემთხვევის ადგილიდან დაზიანებული ზურგჩანთა ამოიღეს და ტექნიკური ანალიზისთვის გადაგზავნეს.SHOT-ის ცნობით, რუსი წყვილი არგენტინაში ცოტა ხნის წინ დასახლდა. 

1776710154

ნეაპოლში ბანკის მძარცველებმა 12 მეტრიანი გვირაბი გათხარეს და მიწისქვეშ გაუჩინარდნენ

ნეაპოლში ბანკის ძარცვისთვის დამნაშავეებმა 12 მეტრიანი გვირაბი გათხარეს. „ამას რამდენიმე კვირა დასჭირდა. მათ ის ხელით გათხარეს, ტექნიკის გამოყენების გარეშე, რათა ყურადღება არ მიეპყროთ, შესაძლოა, სანგრების გასათხრელი ხელსაწყოებითა და ფოცხებით“, - თქვა სპეციალისტმა. მიწისქვეშა გასასვლელი დაახლოებით 80 სანტიმეტრის დიამეტრის იყო და მიწისქვეშა კომუნალურ სისტემამდე მიდიოდა.„კრედიტ აგრიკოლის“ ფილიალზე თავდასხმა 16 აპრილს მოხდა. ადგილობრივი მედიის ცნობით, ოპერაცია საგულდაგულოდ იყო დაგეგმილი და ფილმის სცენარს ჰგავდა.სამი მძარცველი სამუშაო ტანსაცმელში, ქუდებსა და ნიღბებში მშვიდად შევიდა ბანკში, ცდილობდნენ ყურადღების არ მიპყრობას. მათ გადაკეტეს საავარიო გასასვლელი და 25 ადამიანი - მომხმარებლები და თანამშრომლები - მძევლად აიყვანეს. დაახლოებით ერთი საათის შემდეგ, მძარცველები მიწისქვეშა გასასვლელით გაიქცნენ. ის ფაქტი, რომ ახლომდებარე კანალიზაციის ლუქები შედუღებით იყო დაკეტილი, ასევე მომზადებაზე მიუთითებს.„რესპუბლიკას“ ცნობით, დამნაშავეებმა 40 სეიფის შიგთავსი მოიპარეს. გამომძიებლები არ გამორიცხავენ იმ შესაძლებლობას, რომ მძარცველები ინფორმაციის საფუძველზე მოქმედებდნენ: მათ მხოლოდ დახურული ფილიალის მომხმარებლების კუთვნილი ყუთები გახსნეს, რომლებიც ნაკლებად დაცული იყო. დაზარალებულების თქმით, ამ ყუთების „გახსნა ჩვეულებრივი სახრახნისით შეიძლებოდა“.

1776630992

როცა მას დაინახავთ, მიხვდებით, რატომ ჩამოიშალა ქართველი მის წინაშე... - უმცროსი გია ფერაძე მეუღლეზე

გადაცემაში „ნოესთან“ სტუმრად გია ფერაძის ვაჟი, ასევე გია ფერაძე იყო. უმცროსი ფერაძეც მამის მსგავსად მსახიობია. ნოესთან საუბრის დროს მან ბევრი ემოციური მომენტი გაიხსენა, რომელიც საქართველოს, მამის ნათესავების გაცნობას და „ცეკვავენ ვარსკვლავებში“ მონაწილეობას უკავშირდებოდა.უმცროსმა ფერაძემ მეუღლის შესახებაც ისაუბრა. „ჩვენ ერთმანეთი მეჯლისზე გავიცანით. და ახლა უკვე სამი წელია  სიამაყით ვატარებ ხელზე საქორწინო ბეჭედს. ეს არის ჩემი ერთ-ერთი ყველაზე დიდი მიღწევა, რომ მოვიპოვო ასეთი ქალის სიყვარული. სხვა ყველაფერი წარმავალია, სიყვარულია მარადიული. და ისტორია, რომელიც შეიძლება შექმნა ახლა და ამ დროს, შეიცნო ბედნიერება, შეიცნო ღმერთი და იცხოვრო ყოველი წამი სიყვარულით.. რა თქმა უნდა ამის უკან დგას დიდი შინაგანი შრომა, მაგრამ როცა მას გაგაცნობთ, თქვენ თავად ყველაფერს მიხვდებით/ და როცა მას მთელი თავისი დიდებულებით დაინახავთ, მიხვდებით, რატომ ჩამოიშალა ქართველი მის წინაშე“ - ამბობს უმცროსი ფერაძე გადაცემაში „ნოესთან“.

1776617663

„ნიკოლოზ, შენ სიგიჟესაც დაგაბრალებენ, მრუშობასაც, ხიბლში ყოფნასაც, მაგრამ ბერის ხვედრი ესაა და მოითმინეო...“ - მამა გაბრიელის წინასწარმეტყველება მდუმარე ნარიმანზე

"ნიკოლოზ, შენ სიგიჟესაც დაგაბრალებენ, მრუშობასაც, ხიბლში ყოფნასაც, მაგრამ ბერის ხვედრი ესაა და მოითმინეო. ტრუბაში გაგაძვრენენ, ნიკოლოზო" - ასე არიგებდა ღირსი მამა გაბრიელი ბერ ნიკოლოზ მაქარაშვილს, რომელმაც მის მორჩილებაში სამი წელი გააატარა.მამა გაბრიელის ფოტოებში მის გვერდით მჯდომი შავ წვერიანი ახალგაზრდა ბერი, სწორედ მამა ნიკოლოზია, ერის კაცობაში ნარიმან მაქარაშვილი.მოგვიანებით, ღირსი მამის კურთხევით, მისი სულიერი შვილები მამა ნიკოლოზს აბარებდნენ აღსარებას, რომელიც სვეტიცხოველში ატარებდა წირვა-ლოცვას.თავის სულიერ შვილებთან კი, მამა გაბრიელი, ახალგაზრდა ბერზე სხვადასხვა, ურთიერთგამომრიცხავი კონტექსტით საუბრობდა."ბერებს შორის დირექტორი მე ვარ და ჩემს შემდეგ ნიკოლოზი იქნება. მას მხარზე ეშმაკი აზის. ბერი ნიკოლოზი ბოლო ჟამის უძლიერესი ბერია საქართველოსი. ის გაგიჟდა...""პრაიმტაიმთან" მამა გაბრიელის სულიერი შვილი, მალხაზ ჯინორია, ღირსი მამისა და ბერი ნიკოლოზის ურთიერთობაზე ჰყვება.მალხაზ ჯინორია: - მამა გაბრიელი გვეუბნებოდა (მასთან სულ 30 კაცი დავდიოდით), თქვენზე ახლო ვინ მყავს, ჩვენ ერთი ოჯახი ვართო.ოთხი წელი თითქმის 24 საათს მასთან ვატარებდი. სულ რაღაცებს ვეკითხებოდი, ვაწუხებდი, ამიტომ ერთხელ რომ დამინახა, თქვა - ხალხო, ეშმაკები მოვიშორე, ჯინორია ვერაო. სასწაული იუმორი ჰქონდა.მამა გაბრიელი მამა ნიკოლოზზე ორგვარად საუბრობდა. ცუდსაც ამბობდა და კარგსაც.ბერი ნიკოლოზი მონასტრიდან რომ წავიდა, მამა გაბრიელმა თქვა: ბერს რომ აგდებენ მონასტრიდან, მან უნდა ითხოვოს არ გააგდონ, უნდა ევედრებოდეს და თუ არ აბრუნებენ, უნდა ილოცოს; ეს კიდე კარდაკარ დადის, ეს როგორ შეიძლებაო?ჩვენ მამა ნიკოლოზს ვეხმარებოდით და მამა გაბრიელმა გვითხრა, თქვენ ღუპავთ მას, თქვენ რომ არ ეხმარებოდეთ, მონასტერში მოვიდოდაო. მაგაზე დიდი დემონი მხარზე არავის აზის, დამიჯერეთ, გაგიჟდა, მაგრამ ბოლოს მართალ კაცად აღესრულებაო. მის სულიერ შვილს, მანანა ხორბალაძეს კი უთხრა, მამა ნიკოლოზის მსგავსი ბერი საქართველოს არ ეყოლება. მოვა დრო და როცა ივერის ღვთისმშობლის ხატი ათონის მთას დატოვებს, ხატს საქართველოში სწორედ ბერი ნიკოლოზი შემოუძღვებაო. ვრცლად

1776606907

,,პატრიარქმა თავისი ხელით გაუმზადა საჭმელი მამა ნიკოლოზს და სთხოვა შეეჭამა...“ - უცნობი ამბავი მდუმარე ნარიმანზე

 დღეს გავრცელდა ინფორმაცია, რომ ბერი ნიკოლოზი (ნარიმან მაქარაშვილი) გარდაიცვალა. მდუმარე ბერის სახლთან პოლიციაა მობილიზებული.„პრაიმტაიმი“ გთავაზობთ სტატიას ბერის შესახებ, რომელიც 2023 წელს გამოქვეყნდა.მიტროპოლიტი იოსები შემოქმედელი ნარიმან მაქარაშვილის, იგივე ბერი ნიკოლოზის შესახებ საუბრობს და იხსენებს ისტორიას, რატომ შეუჩერა მას კათოლიკოს-პატრიარქმა მღვდელმსახურება.„სურს გამოვეხმაურო ბერ მამა ნიკოლოზის, იგივე ნარიმან მაქარაშვილის თემას, რომლის მრევლი აქტიურ პროპაგანდას ეწევა მთელს საქართველოში.მე როგორც გურიის ანუ შემოქმედელი მიტროპოლიტი იოსები, ბერ ნიკოლოზს (ნარიმან მაქარაშვილს) ალბათ ყველა სასულიერო პირზე კარგად ვიცნობ, რამეთუ მე და ის დიდი ხნის მანძილზე ვმსახურობდით სვეტიცხოველში.მსურს გაგიზიაროთ და გავიხსენო ის მცირე მოგონება, წლები, როდესაც მე და ბერი ნიკოლოზი ერთად ვმსახურობდით სვეტიცხოვლის საკათედრო საპატრიარქო ტაძარში.1990 წელს საქართველოს კათოლიკოს-პატრიარქმა მაკურთხა სვეტიცხოვლის საკათედრო ტაძარში მორჩილად, ხოლო წინამძღვრად პატრიარქის მიერ დადგენილ იქნა დეკანოზი მამა დავითი (დათუაშვილი), იგივე ჭიათურისა და საჩხერის მიტროპოლიტი დანიელი.1991 წელს, ერთი წლის შემდეგ ქალაქ ბათუმიდან ჩამოვიდა და ბერ-მონაზვნური ცხოვრების სურვილი გამოთქვა ნარიმან მაქარაშვილმა, იგივე ბერმა ნიკოლოზმა. ჩვენ ბევრჯერ გვისაუბრია სულიერ თუ საერო ცხოვრებაზე, თუმცა ჩემი შეხედულებით ვგრძნობდი და ვხედავდი, რომ მას ძალიან დიდი გავლენა ჰქონდა აღმოსავლური რელიგიებისა; კერძოდ, ბუდიზმის, კრიშნაიზმის და სხვა. მე იმედი მქონდა, რომ გაივლიდა წლები და იგი კარგად განისწავლებოდა ქრისტიანულ მართლმადიდებლურ სარწმუნოებაში, თუმცა, როგორც ჩანს, მან რაღაც ახალი მოძღვრება შექმნა და იგი დღითი დღე ყალიბდება, როგორც ახალი სექტა.იგი ხშირად აცდენდა წირვა-ლოცვებს და მე როგორც წინამძღვარს სვეტიცხოვლისა, მიწევდა მის მაგივრად წირვის ჩატარება. თავიდანვე მამა ნიკოლოზი დიდ ინტერესს იჩენდა ასკეტური ცხოვრებისადმი. ასკეტური ცხოვრება, რა თქმა უნდა, მიღებულია მართლმადიდებლურ სარწმუნოებაში და მე ეს მომწონს, მაგრამ მისი ასკეტიზმი უფრო და უფრო ემსგავსებოდა ფანატიზმს, ხიბლს, რაც გამოიხატებოდა შემდეგში: მსურს გავიხსენო ერთ-ერთი ფაქტი, რის გამოც საქართველოს კათოლიკოს-პატრიარქმა მას შეუჩერა მღვდელმსახურება:მამა ნიკოლოზი ხშირად მიმართავდა უკიდურეს ფორმას ასკეტიზმისა, რომელიც, როგორც ზემოთ ვახსენე, უმეტესად ახასიათებს აღმოსავლურ რელიგიებს: შიმშილი, წყლის არმიღება და სხვა. მე, როგორც იმ დროისთვს არქიმანდრიტი, წინამძღვარი სვეტიცხოვლისა, ვეკითხებოდი მას, თუ რატომ შიმშილობდა იგი. მისი პასუხი იყო შემდეგი შინაარსის: ვინაიდან ვერ ვახდენ სასწაულებს, ვერ ვაცოცხლებ მკვდრებს, ვერ დავდივარ ფეხით წყალზე და ასე შემდეგ, ამიტომაც ვშიმშილობო (რათა სასწაულმოქმედი გავხდეო), ანუ ეძიებდა და ითხოვდა ღმერთისგან სასწაულის კეთების უნარს... ერთ დღეს სვეტიცხოველში ჩამობრძანდა კათოლიკოს- პატრიარქი ილია II, შეწუხებული მამა ნიკოლოზის გამო. პატრიარქმა მამაოს სთხოვა, შეეჭამა მცირეოდენი საჭმელი, რომელიც მისმა უწმინდესობამ თავისი ხელით გაუმზადა.მამა ნიკოლოზმა კი მტკიცე უარი უთხრა პატრიარქს მის მიწოდებულ დახეხილ სტაფილოზე: არა თქვენო უწმინდესობავ, მე შიმშილით ჭეშმარიტება უნდა გავარღვიოო. ბევრი საუბრის, ბევრი თხოვნის, ბევრი შეგონების მიუხედავად, მამა ნიკოლოზმა მაინც არ შეასრულა კათოლიკოს-პატრიარქის თხოვნა და მუდარა. მახსოვს მისი უწმინდესობის დამწუხრებული, სევდიანი სახე. იგი ვერაფერს გახდა და წავიდა მწუხარე. მეორე დღეს, ალბათ, დიდი ფიქრის შემდეგ, მისმა უწმინდესობამ დამიბარა და მაკურთხა, რომ მამა ნიკოლოზს ჯვარი ჩამოეხსნა. ამის შემდეგ, 1995 წლამდე, სანამ მე შემოქმედელი ეპისკოპოსი გავხდებოდი, ჩვენ ისევ ერთად ვცხოვრობდით. ღრმა პატივისცემის მიუხედავად, მე ალბათ უფრო ვემორჩილებოდი მას, ვიდრე იგი მე. მას აშკარად ეტყობოდა ხიბლი და თავის თავზე დიდი წარმოდგენა. შემდგომ, როდესაც ეპისკოპოსი გავხდი, ხშირად ვნახულობდი მას, ხშირდ ვჩუქნიდი თაფლს და სხვა, ასევე ვთხოვდი, წამოსულიყო ჩემთან ეპარქიაში და მისი სურვილისამებრ გავუშვებდი მონასტერში, მივხედავდი და ყოველმხრივ შევუწყობდი ხელს, თუმცა მან თბილისში დარჩენა არჩია. ერთ დღეს კი, ჩვეულებისამებრ, მე და ოთარ ნიკოლაიშვილი ვესტუმრეთ მას. მან დაიწყო საუბარი წმინდა სამების დოგმატზე და თქვა, რომ თუ იესო ქრისტე განკაცდა, რატომ არ შეიძლება მამა ღმერთი განკაცდესო, ხოდა მე ვარ ის მამა ღმერთიო. ასეთი მკრეხელობა და მწვალებლობა, სიმართლე გითხრათ, ჯერ არავის უთქვამს დედამიწაზე.რამდენიმე წლის უკან მცხეთაში მივედით ისევ ოთარ ნიკოლაიშვილი და მე, მასთან, ნათხოვარ ბინაში. მივართვით თაფლი, თაფლზე მადლობა გადაგვიხადა, მაგრამ ჩვენ სახლში არ შეგვიშვა. ამის შემდეგ მე გადავწყვიტე აღარ მომენახულებია იგი არასოდეს, რადგანაც უფრო და უფრო მძიმე ცოდვაში არ ჩამეგდო. სამწუხარო იყო ჩემთვის კიდევ ის ფაქტი ,რომ მამა გაბრიელის წესის აგებაზე ის არ მოვიდა. მე მახსოვს მამა გაბრიელის სიტყვები მის მიმართ თქმული: მამა ნიკოლოზს ურჩობისთვის ღმერთმა გონება ახადაო. ამას დამემოწმება მამა გაბრიელის მომვლელი, მონაზონი დედა პარასკევა.დიდი პატივისცემის მიუხედავად მინდა მივმართო ყველა მართლმადიდებელ ქრისტიანს, ასევე მამა ნიკოლოზის თაყვანისმცემლებს: ხიბლს და თავისი თავის აღიარებას დიდ სულიერ მამად, ამპარტავნებამდე მივყავართ, რომლითაც ეშმაკი, ნათლის ანგელოზი, დაეცა. ხოლო უფალი ღმერთი იესო ქრისტე ნათელი მაგალითია თავმდაბლობის, მორჩილების და სიყვარულის. ღმერთმა დაგლოცოთ, გაგახაროთ, გაგაძლიეროთ და მოგცეთ ძალა და მადლი ჭეშმარიტი სარწმუნოების, სრულიად საქართველოს, მამა ნიკოლოზს და ყოველ ადამიანს, ამინ“,- იხსენებს იოსები შემოქმედელი.

1776524077

ეს არ იყო მხოლოდ ლოდინი, ეს იყო ყოველდღიური ბრძოლა იმედის შესანარჩუნებლად... - წაჩხურუს ტაძარში სამადლობელ წირვაზე მყოფი კიდევ ერთი ბედნიერი წყვილის ისტორია

მარტვილელი წყვილი რიტა ძიძიგური და გია ცაავა, წელს უკვე მეათედ, 6 თვის შვილთან ერთად სამადლობელ წირვაზე ავიდნენ წაჩხურუს ტაძარში.  ეს იყო წყვილის წაჩხურუს მადლით ასრულებული ოცნება.როგორც ოჯახის ნათესავი ნინო დანელია "პრაიმთაიმთან" ამბობს, ანამარია ცაავა 24 ოქტომბერს დაიბადა, 10 წლიანი ლოდინის შემდეგ.„წყვილი ცხოვრობს მარტვილში, 10- ივე წაჩხურობას იმყოფებოდნენ ტაძარში, მანამდე პარალელურად მოილოცეს ალერტის წმინდა გიორგის ეკლესია, ახლა ქარელში, დირბის ღვთისმშობლის დედათა მონასტრის მოლოცვას ვაპირებთ ანამარიასთან ერთად.ამ სიწმინდეების მოლოცვის და მკურნალობის შედეგად, რიტა დაორსულდა, საკუთარი შვილია, თუმცა,მანამდე იყო მთელი რიგი პრობლემები....ერთ დღეს რომ ტიროდა, მეორე დღეს ისევ იწყებდა ბრძოლას და გაჩნდა ნანატრი გოგო....და ბოლოს ეს იყო სამადლობელი, სადაც ანამარიას დედამ ფეხშიშველმა შვილთან და მეუღლესთან ერთად შემოუარა ტაძარს 7-ჯერ",-ამბობს ნინო დანელია. მისივე თქმით, ათი წელი – ეს არის სამი ათას ექვსას ორმოცდაათი დღე უფლის ვედრებაში გატარებული.„როდესაც ჩემი მულის ოჯახს ვუყურებდი, ვხვდებოდი, რას ნიშნავს ნამდვილი სულიერი სიმტკიცე.ეს არ იყო მხოლოდ ლოდინი, ეს იყო ყოველდღიური ბრძოლა იმედის შესანარჩუნებლად, რასაც ჩვენც, მათი ახლობლები, ყოველდღე ვხედავდით და განვიცდიდით. ისინი არასდროს დანებებულან, პირიქით, წლებთან ერთად მათი რწმენა უფრო მტკიცდებოდა და ეს ძალა ჩვენც გადაგვედებოდა ხოლმე. მათი ცოლ-ქმრობას პატარა ბზარიც კი არ გასჩენია, პირიქით უფრო მყარდებოდა, ბევრი იმედგაცრუების შემდეგ როცა ვუყურებდი რიტას სახეს მეგონა დანებდებოდა, მაგრამ მალევე იწყებდა ახალ ბრძოლას…მათი გზა ყოველ წელს წაჩხურუს ტაძრამდე მიდიოდა. წაჩხურობა ხომ გამორჩეული დღესასწაულია, რომელიც ბრწყინვალე შვიდეულის ხუთშაბათს აღინიშნება. ხალხს სჯერა, რომ ამ დღეს მარტვილში წაჩხურუს მთავარანგელოზთა სახელობის ტაძარში განსაკუთრებული მადლი ტრიალებს, რომელიც უშვილო წყვილებს შეეწევა. ტრადიციისამებრ, მომლოცველები იქ პატარა, სიმბოლური აკვნებითა და ფეხშიშველები ადიან 8 კილომეტრს, რათა თავიანთი თავმდაბლობითა და თავდადებით შესთხოვონ უფალს შვილის გაჩენას. ათი წლის განმავლობაში ისინიც ასე, ფეხშიშველები და გულწრფელი ვედრებით მიუყვებოდნენ ამ გზას. შარშან წაჩხურობასაც ერთად ვიყავით, გადამწყვეტი აღმოჩნდა – სწორედ მაშინ, როცა რიტა მუცლით ატარებდა ნანატრ სიცოცხლეს, მათი ლოცვა შესმენილ იქნა.ეს არ არის მხოლოდ ერთი ოჯახის ისტორია, ეს არის იმის მაგალითი, თუ როგორ შეუძლია მოთმინებასა და რწმენას ყველაზე დიდი ოცნებების ახდენა. ჩვენ კი, ვინც ამ წლების განმავლობაში მათ გვერდით ვიყავით, დღეს მათთან ერთად ვზეიმობთ ამ დიდ სასწაულს.",- ამბობს ნინო.                   1   

1776278321

წაჩხურის მონასტრის სასწაული - „ამბავი, რომელიც, შესაძლოა, ანგელოზის გამოცხადებაზე მიუთითებდეს...“

„აღდგომის შემდგომ ხუთშაბათს, ბრწყინვალე შვიდეულში, მარტვილის მუნიციპალიტეტის სოფელ სალხინოში, წაჩხურუს მთავარანგელოზის სახელობის ტაძარში განსაკუთრებული ხალხმრავლობაა!.. უშვილო წყვილებს ხელშილამაზად მორთული აკვნები მიაქვთ ტაძარში, მათი რიცხვი 10-15 ათასამდეც აღწევს.მომლოცველების უმრავლესობა უშვილო წყვილებია, სწამთ, რომ მათ ლოცვას უფალი შეისმენს და ნანატრ შვილს აჩუქებს. წირვის შემდგომ კი აკვნებს აკურთხებენ და ნაკურთხ აკვანs შინ მიაბრძანებენ, ეს უფრო ძველიტრადიციული რიტუალია, აკვნების კურთხევის ტრადიცია მონასტერში XV-XVI საუკუნიდან არსებობს.ამ უძველეს სალოცავზე ლეგენდა ამბობს: ერთხელ, სოფლის ახლოს, ყანაში, გლეხს ცოლმა სადილი მიუტანა. გლეხმა თავის მწირ ტრაპეზზე უცნობი მგზავრი მიიპატიჟა. ცოტა ხანში მასპინძელმა შეამჩნია, რომ ღვინო და საჭმელი კი არ ილეოდა, მრავლდებოდა. მოულოდნელად მგზავრმა გლეხს სთხოვა, იცეკვეო.ისიც დათანხმდა. ამის შემდეგ უცნობი თვალსა და ხელს შუა გაუჩინარდა. გლეხი მიხვდა, რომ სასწაულებრივი ხილვის ღირსი გახდა…სასულიერო პირების აზრით, ლეგენდა შესაძლოა, ანგელოზის გამოცხადებაზე მიუთითებდეს. იმასაც ამბობენ, სამეგრელოდან სვანეთს მიმავალ ანდრია პირველწოდებულს ამ ადგილას ქვის ჯვარი აღუმართავს, ტაძარი კი მოგვიანებით, მე-7 საუკუნეში აუგიათ. ჩვენამდე განახლებულმა, მე-18 საუკუნის დარბაზულმა ეკლესიამ მოაღწია“.

1776149040

„ივერიის ღვთისმშობლის ხატმა მადლი საქართველოში წაიღო და ათონის მთაზე წყაროც ამიტომ დაშრაო...“ - რომელ ტაძარშია ეს ხატი

დღეს ივერიის ყოვლადწმინდა ღვთისმშობლის ხატის ხსენების დღეა... ამ კონკრეტული ხატის ხსენების დღე წელიწადში რამდენიმეჯერ აღინიშნება. ხატი ათონის წმინდა მთაზე 999 წლიდანაა დავანებული და მისი სასწაულებრივი ისტორია ყველასთვის ცნობილია. (ისტორიის წასაკითხად გადადით ბმულზე)არსებობს გადმოცემა, რომ სანამ კარიბჭის სასწაულთმოქმედი ხატი ივერთა სავანეში იმყოფება, ათონის მთა მთელს ქვეყნიერებას მოჰფენს მართლმადიდებლობის წმინდა ნათელს და ჯოჯოხეთის ძალები ვერ მოერევიან მას. მაგრამ დადგება დრო და ხატი გაუჩინარდება ისეთივე იდუმალი გზით, როგორც მოვიდა. მაშინ ბერებმა სასწრაფოდ უნდა დატოვონ წმინდა მთა, როგორც ქრისტიანებმა მიატოვეს იერუსალიმი ტიტუსის დროს. სოფლის აღსასრულისა და უფლის მეორედ მოსვლის ერთ-ერთი ნიშანი სწორედ ეს იქნება.ივერიის ღვთისმშობლის ხატის ასლები საქართველოს სხვადასხვა კუთხეშია.ამ სასწაულმოქმედი ხატის მოლოცვის შესაძლებლობა გაქვთ სიონშიც. ივერიის მიწაზე სტუმრად მყოფი ათონელი ბერებისთვის საქართველოს კათოლიკოს-პატრიარქს ილია მეორეს თხოვნით მიუმართავს, რათა საქარველოსთვის გადაეღოთ ასლი კარიბჭის ხატიდან. ორიოდ წელიწადში ბერძენმა მამებმა დაასრულეს ასლის შექმნა. ასლის გადაღების შემდეგ, ხატი ორმოცი დღის განმავლობაში მიდებული ჰქონდათ თავადპირველ ხატთან, რათა მისგან მიეღო მადლი და ნიჭი. ხატის კურთხევა შესრულდა ივერიის ღვთისმშობლის ტაძარში: დედა ხატი აკურთხებდა თავის ასლს და უხილავად გადასცემდა ლოცვა-კურთხევას თავისი წილხვედრი ქვეყნისთვის - საქართველოსთვის.ივერიის ხატი თბილისში ჩამობრძანდა 1989 წლის 9 ოქტომბერს, წმინდა მოციქულისა და მახარებლის იოანე ღვთისმეტყველის ხსენების დღეს. ათეულობით ათასი ადამიანი შეხვდა სიწმინდეს და აეროპორტიდან ფეხით მიაცილა იგი სიონის ღვთისმშობლის მიძინების საკათედრო ტაძრამდე. ეს იყო მართლმადიდებლობის ნამდვილი დღესასწაული ივერიის მიწაზე.არც ეს უდიდესი მოვლენა „დატოვა“ სასწაულთმოქმედმა ხატმა სასწაულის გარეშე. ასლის საქართველოში ჩამობრძანებისას ის წყარო, რომელიც ათასი წლის წინათ სასწაულებრივად ამოჩქეფდა წმინდა გაბრიელ ქართველის მიერ ზღვიდან ხატის გამოსვენების ადგილას, თითქმის მთლიანად დაშრა. ათონელი ბერების განმარტებით, ხატმა მთელი მადლი საქართველოში წაიღო და წყაროც ამიტომ დაშრაო...2000 წლის შობის მარხვის მიწურულს კი, თბილისის სიონში დაბრძანებულმა ივერიის ღვთისმშობლის ხატმა,  სარწმუნოებაში, კვლავ ახალი სასწაულით განამტკიცა თავისი მორწმუნენი. უწმინდესისა და უნეტარესის სრულიად საქართველოს კათოლიკოს-პატრიარქის ილია II ლოცვა-კურთხევით ივერიის ღვთისმშობლის ხატის მოოქროვილი პერანგით შემოსვა გადაწყდა. როდესაც ივერიის ღვთისმშობლის ხატი ანალოღიიდან გადმოაბრძანეს, მინაზე, რომლის მიღმაც ხატი იმყოფებოდა, ღვთისმშობლის ყრმით გამოსახულება აღმოჩნდა აღბეჭდილი. ანაბეჭდი საკმაოდ მკაფიოდაა გამოსახული. ამჟამად მინაზე გადასული გამოსახულებაც სიონის საკათედრო ტაძარშია დასვენებული... სრულად

1775939626

„აღდგომის სასწაული“ – ორი წლის ბიჭი აპარატიდან გამორთეს და აი, რა მოხდა შემდეგ

ეს ამბავი ბრიტანულ ოჯახს გადახდა, რასაც ისინი მათ პირად სააღდგომო სასწაულს უწოდებენ. ამიტომ, ყოველი წლის აღდგომა მათთვის სწორედ ამ სასწაულთან ასოცირდება. ამბავი რამდენიმე წლის წინ მოხდა.გამოცემა nypost-ის ცნობით, 2016 წლის აღდგომის დილას, 2 წლის დილან ასკინმა კომიდან სასწაულებრივად გაიღვიძა, ეს მოხდა მეორე დღეს, მას მერე, რაც ის ექიმებმა აპარატიდან მოხსნეს.,,მე არ ვარ ღრმად მორწმუნე და რელიგიური ადამიანი, თუმცა ვფიქრობ, რაც მოხდა, ნამდვილი სასწაულია“ – ამბობს დილანის დედა, კერი ასკინი.ბავშვი ფაქტობრივად განწირული იყო, როცა ის ქალაქ დერბის საავადმყოფოში, სუნთქვის პრობლემების გამო მოხვდა.ექიმებმა მას Langerhans cell histiocytosis (LCH სასუნთქი გზების პრობლემები) დიაგნოზი დაუსვეს, თუმცა ბავშვის მდგომარეობა კიდევ უფრო მას შემდეგ დამძიმდა, რაც მას პნევმონია დაემართა და კომაში ჩავარდა.აღდგომის მძიმე კვირის, წითელი პარასკევი იყო, როცა მშობლები შეეგუენ იმ აზრს, რომ შვილს სამუდამოდ უნდა გამომშვიდობებოდნენ.ექიმებმა ოჯახი დაარწმუნეს, რომ მდგომარეობა არ გაუმჯობესდებოდა და სჯობდა ბიჭი აპარატიდან გამოერთოთ. გამორთვის შემდეგ, მათ ნახეს, რომ ბიჭს გულისცემა ნორმალური იყო.,,მაშინ ვთქვით, რომ შეუძლებელია! ჩვენ უნდა ვიბრძოლოთ! ნელ-ნელა ბიჭის მდგომარეობა უკეთესდებოდა.აღდგომის დღეს კი თითქმის სტაბილური გახდა. მე დღეს სრულიად დარწმუნებული, ვარ რომ ეს იყო ნამდვილად ჩვენი სააღდგომო სასწაული“, – ჰყვება კერი ასკინი.ბიჭმა მას მერე, კიდევ ერთი თვე დაჰყო საავადმყოფოში და სახლში სრულიად ჯანმრთელი გაწერეს.

1775936410

რამდენი ცრემლიც ჩამომვარდებოდა იმდენს ყლაპავდა. ჭიკჭიკებდა და მივხვდი, რომ ეს ჩიტი ჩემი შვილისგან იყო გამოგზავნილი - ბათუმში, აღდგომას მომხდარი სასწაული

რამდენიმე წლის წინათ, ბათუმში გარდაცვლილი მელანო ფუტკარაძის ამბავმა სრულიად საქართველო შეძრა. გოგონას გარდაცვალებიდან მეორმოცე დღე აღდგომას დაემთხვა. იმ ღამით, გამთენიისას, სასწაული მოხდა, რის შესახებაც მელანოს დედა ნარგიზა ქათამაძემ თავად მოჰყვა:„ადამიანი მოდიან, ხედავენ ამ სასწაულს და გაოგნებულები არიან. ყოველ ღამით მესიზმრებოდა ჩემი შვილი. მელანო არ იყო მონათლული, ქორწილის შემდეგ აპირებდა. მისი ჯანმრთელობის მდგომარეობა რომ დამძიმდა, რეანიმაციაში მოვნათლეთ... აღდგომას მისი გარდაცვალებიდან ორმოცი დღე შესრულდა და აღდგომის ღამეს სიზმარი ვნახე. ძალიან ცხადი სიზმარი იყო. გადმოვიდა ფანჯრიდან და თავის გარდერობში ტანსაცმელს ეძებდა. ძალიან უყვარდა ჩაცმა და ბევრი ტანსაცმელი ჰქონდა. ერთ-ერთი კაბა, რომელიც ცისფერ და თეთრ ფერებშია, გასულ წელს მეგობრის ქორწილისთვის შეიკერა.სიზმარში გადმოიღო ეს კაბა და წინ დამიდო. ვეკითხებოდი, დედიკო, მაჩვენე, ჭრილობა როგორ გაქვს-მეთქი. - არა, უნდა წავიდეო-მითხრა. - არ წახვიდე, მენატრები-მეთქი, ვუთხარი. - თუ გენატრები, მოდი ამ დილით ჩემთან სასაფლაოზე, ოღონდ სანამ მოხვალ ხმა არავის გასცე და მე იქ დაგხვდებიო.საერთოდ, რაც ჩემი შვილი გარდაიცვალა, ყოველდღე დავდივარ სასაფლაოზე, აქვეა ახლოს ჩვენთან. შუაღამეს რომ მომენატრებოდა და ვერ ვიძინებდი, გავიპარებოდი ხოლმე სასაფლაოზე და იქ ვტიროდი. ჩემს მეუღლეს, მაზლებსა და ძმისშვილებს ეშინოდათ, რამე არ მომსვლოდა ნერვიულობისგან და მარტო არ მიშვებდნენ, სულ უკან მომყვებოდნენ. ამ აღდგომის დილას მაზლებიც ჩვენს სახლში იყვნენ. ჯერ ბნელოდა, გამთენია იყო. ტაქსით წავედი, ტელეფონზე დავწერე რა ადგილას მივდიოდი და ფულიც მივაწოდე. ჩემს მეუღლეს დავუნახივარ და მეძახდა, მაგრამ უკან არ მომიხედავს. ჩემი ერთ-ერთი მაზლი სასაფლაოსთან ახლოს ცხოვრობს და მისთვის დაურეკავთ, ნარგიზა წამოვიდაო. მივედი და ისიც იქ დამხვდა, საუბარი დამიწყო - რატომ გამოიპარე ნარგიზი, ხომ იცი, რომ მარტო არ გიშვებთო. შიშიც არაფრის მქონდა. მეგონა, ალბათ, სასაფლაო დამხვდებოდა გათხრილი და ჩემს შვილს მკვდარს კიდევ ერთხელ დავინახავდი და მოვეფერებოდი...მაზლისთვის ხმა არ გამიცია, დავჯექი სასაფლაოზე მელანოს სურათთან და ვტიროდი. ამ დროს მოვიდა ჩემი ქმარი და ძმისშვილიც. საფლავის ქვის უკანა მხრიდან დაინახეს თუთიყუში, მელანოს კაბის ფერებში, ძმისშვილმა იყვირა: ნახე ბიძია, რა ლამაზი ჩიტიაო. ჩემმა მეუღლემ უპასუხა, ეს ჩიტი კი არა, მელანოს სულია მოსულიო. გამოფრინდა ეს ჩიტი, ჩემი მაზლის ხელებში ჩაფრინდა და ყვიროდა, ფართხალებდა. მერე მე მომცა მაზლმა, რომ ვტიროდი, მთელი სამი საათის განმავლობაში მეჯდა მხარზე და ცრემლებს მწმენდდა, რამდენი ცრემლიც ჩამომვარდებოდა იმდენს ყლაპავდა. ჭიკჭიკებდა და მივხვდი, რომ ეს ჩიტი ჩემი შვილისგან იყო გამოგზავნილი.ბექაც იქვე იყო, ჩემი შვილის საქმრო. მერე იმასთან მიფრინდა, კოცნა დაუწყო... ზუსტად იმ კაბის ფერებში იყო, რომელიც სიზმარში ჩემმა შვილმა გარდერობიდან გადმოიღო. ამ ჩიტის მოფრენით ისეთი შვება ვიგრძენი გულში, თითქოს ჩემი შვილი გაცოცხლდა."