რატომ ამბობენ, რომ ბზობის კვირა დუმილისაა - მოძღვრის განმარტება

ერთ მონასტერში, ბზობის კვირამდე ცოტა ხნით ადრ , ახალგაზრდა მონაზონმა ჰკითხა მოძღვარს:

მოძღვარო, რატომ ამბობენ, რომ ეს კვირა დუმილისაა?

მოძღვარმა ის ბაღში წაიყვანა. იქ იდგა ხე, სავსე კვირტებით.

- რას ხედავ? ჰკითხა მას.

- ვხედავ კვირტებს, რომლებიც მზად არის გაყვავებისთვის. მოძღვარმა გაიღიმა.

- გესმის ხმა, როცა ისინი იშლებიან?

- არა.

- და მაინც, იმ წამს ბუნების უდიდესი სასწაული ხდება. ყვავილი დუმილში იბადება.

შემდეგ მოძღვარმა უთხრა: ასეა ეს კვირაც, ბზობის წინ. ეკლესია უფრო მეტად დუმს, რადგან რაღაც დიდი მზად არის გასაყვავებლად.

ახალგაზრდამ ჰკითხა:
- და რა ყვავის? მოძღვარმა უპასუხა:

ადამიანის გული, რომელიც ემზადება ქრისტეს ვნებასა და აღდგომასთან შესახვედრად.

და დაამატა: თუ ამ დღეებს ხმაურით შევავსებთ, ვერაფერს გავიგონებთ. მაგრამ თუ ჩვენს გულში მცირე დუმილს დავტოვებთ, მაშინ გავიგებთ, რატომ მიგვიძღვება ეკლესია ნელ - ნელა ბზობისკენ და დიდ კვირისკენ.

ეს კვირა ჰგავს სუნთქვას დიდი კვირის მოვლენებამდე. ეს არის დრო: მეტი ლოცვისთვის, ნაკლები სიტყვებისთვის, მეტი მონანიებისთვის, მეტი სიმშვიდისთვის გულში სარწმუნოება. 

წყარო