ლოცვა

სოციალურ ქსელში ვრცელდება ამონარიდი პატრიარქის ერთ-ერთი ქადაგებიდან, სადაც ის ბრძანებს და მრევლს მოუწოდებს, ილოცონ და ელაპარაკონ გარდაცვლილი მშობლებს.„ვისაც მშობლები გარდაცვლილი გყავთ, უნდა გქონდეთ მათი სურათები, სურათებთან საკურთხი უნდა დაუდგათ და ელაპარაკოთ როგორც ცოცხლებს. მათ ესმით თქვენი, ისინი შეისმენენ თქვენს საუბარს. ლოცვა კურთხევა მშობელთა იყოს თქვენზე და ყოველ ადამიანზე",- ბრძანებს პატრიარქი.

საზოგადოება • 1770666622

ლოცვა, რომელიც მიცვალებულთა ხსენების დღეს უნდა წაიკითხოთ

აღდგომის მარხვა ყველაზე მნიშვნელოვან და მკაცრ მარხვად ითვლება, როგორც მართლმადიდებელ ქრისტიანებს, ასევე კათოლიკეებს შორის. მომარხულე ერთ–ერთი უმთავრესი ქრისტიანული დღესასწაულისთვის, აღდგომისთვის ემზადება.აღდგომის წინა დიდი დიდმარხვა წელს 7 კვირა გრძელდება. მთელი მარხვის პერიოდში იკითხება ეფრემ ასურის ლოცვა.დიდ მარხვაში მიცვალებულთა ხსენების დღე სამჯერ აღენიშნება: ყველა ეკლესიაში აღესრულება დიდი პანაშვიდი, ამ დღეს განსაკუთრებით ელოდებიან გარდაცვლილთა სულები საკუთარი ოჯახის წევრების მხრიდან შემწეობას და მოხსენებას.ლოცვა მიცვალებულთათვისსანატრელსა შინა დაძინებასა, საუკუნო განსვენება მიჰმადლე უფალო, სულთა მიცვალებულთა, მონათა და მხევალთა ღვთისა, ყოველთა მართლმადიდებლობით აღსრულებულთა ქრისტიანეთა და მიეც მათ საუკუნო ხსენება. საუკუნოდ იყოს ხსენება და კურთხევა მათი!

საზოგადოება • 1770628117

ვრცელდება პატრიარქის მიმართვა

საზოგადოება • 1770533746

დღეს დავით აღმაშენებლის ხსენების დღეა

დღეს მართლმადიდებელი ეკლესია დავით აღმაშენებლის ხსენების დღეს აღნიშნავს. ამასთან დაკავშირებით ტაძრებში საზეიმო წირვა-ლოცვა ჩატარდებადავით აღმაშენებელი 1089 წელს, 16 წლის ასაკში გამეფდა და 36 წელი მეფობდა, რის შემდეგაც 53 წლის ასაკში აღესრულა. ანდერძის მიხედვით, დავით აღმაშენებელი გელათის მონასტრის შესასვლელშია დაკრძალული. ქვეყნისა და ერის წინაშე უდიდესი დამსახურებისათვის, საქართველოს მართლმადიდებელმა ეკლესიამ დავით აღმაშენებელი წმინდანად შერაცხა და მისი ხსენების დღედ 8 თებერვალი დააწესა.

ტაბლოიდი • 1770496383

„მიყვარხარ უსაზღვროდ“ – ლიზა ჩიჩუას ემოციური მიმართვა დედას

ენდოკრინოლოგი ქეთი ასათიანი 6 თებერვალს იუბილარია. ქეთი დაბადების დღეზე სოციალურ ქსელში უამრავ მილოცვას იღებს, მათ შორის არის ქეთი შვილი ლიზა ჩიჩუა„დე, გილოცავ დაბადების დღეს! მიყვარხარ უსაზღვროდ!“, – წერს ლიზა ჩიჩუა და მისი უფროსი შვილისა და დედის ერთობლივ ფოტოს გვიზიარებს.

საზოგადოება • 1770494873

დღეს დავითობაა - ლოცვა, რომელიც მრევლმა ამ დღეს უნდა წაიკითხოს

საქართველოს მართლმადიდებელი ეკლესია 8 თებერვალს წმინდა კეთილმორწმუნე მეფის, დავით აღმაშენებლის ხსენების დღეს აღნიშნავს. ამასთან დაკავშირებით ტაძრებში საზეიმო წირვა-ლოცვა ჩატარდება.წმინდა მეფე დავით აღმაშენებელი 1089 წელს, 16 წლის ასაკში გამეფდა და 36 წელი მეფობდა.წმინდა დავით აღმაშენებელმა დიდი თურქობის დროს გაქცეული და მიუვალ ადგილებს შეხიზნული ქართველები ძველ ნამოსახლარებზე დააბრუნა. მოიწვია საეკლესიო კრება, რომელიც რუის-ურბნისის კრების სახელწოდებით არის ცნობილი. კრებამ ქართული ქრისტიანული ეკლესიის ავტორიტეტი გააძლიერა და თავგადასულ ფეოდალთა და უღირს სასულიერო პირთა თავნებობა აღკვეთა. კრებამ ასევე ერისა და პიროვნების გადარჩენის საქმეში მართლმადიდებლური სარწმუნოების სასიცოცხლო მნიშვნელობა კიდევ ერთხელ დაამტკიცა."არა გეცრუვნეთ შენ სიწმიდით, მშობელო ჩუენო კათოლიკე ეკლესიაო, არცა განგცეთ შენ, სიქადულო ჩვენო მართლმადიდებლობაო, რომლისა არცა განცემულ ქმნილ ვართ, ვინაჲდგან შემეცნებასა შენსა ღირს ქმნილ ვართ, მოწამე არს ჭეშმარიტება", - ნათქვამია კრების ძეგლისწერაში.შემდგომ წმინდა მეფე საქართველოს გაერთიანებას შეუდგა და ქვეყანა თურქთაგან გაათავისუფლა. მუდმივმოქმედი ჯარის შესაქმნელად კი ყივჩაღეთიდან 40 ათასი მეომარი ჩამოიყვანა, რომელსაც 5 ათასი ქართველი მიემატა.1121 წელს წმინდა მეფე დავითმა დავითმა დიდგორზე არაბთა 600 ათასიანი არმია დაამარცხა. 1122 წელს კი 400 წლიანი არაბთა ტყვეობის შემდეგ დედაქალაქი თბილისი სამშობლოს დაუბრუნა. წმინდა მეფე საქართველოში და მის ფარგლებს გარეთ ქართულ ეკლესია-მონასტრებსაც შეეწეოდა. მისი მეფობის დროს აშენდა გელათის მონასტერი და დაარსდა გელათის აკადემია, სადაც იოანე პეტრიწი, არსენ იყალთოელი და სხვები მოღვაწეობდნენ.წმინდა მეფე 53 წლის ასაკში 1125 წელს აღესრულა. მანამდე მან ჰიმნოგრაფიული ნაწარმოები "გალობანი სინანულისანი" დაწერა, სადაც მეფემ მის მიერ ნებსით და უნებლიეთ ჩადენილი ცოდვებისთვის უფალს შეწყალება სთხოვა.ანდერძის თანახმად, დავით აღმაშენებელი გელათის მონასტრის შესასვლელშია დაკრძალული.ამ დღეს წასაკითხი ლოცვა:ტროპარი: საკვირველება, რომელი ქმენ, უფალო, წმიდისა შენისა შორის კეთილმორწმუნისა მეფისა დავითისა, ზესთა აღხდების გონებასა სიტყვის მოქმედთასა რამეთუ ადიდე იგი სახელისათვის შენისა, ვიდრე დახსნამდე სარკინოზთა ბრწყინვალეთა მიერ ძლევათა ყოველად საკვირველთა, ხოლო შემდგომად დაზსნისა სარკინოზთასა დიდებულ ჰყავ ნიშთა მიერ საკვირველთა, რომლისა ოხითა მოეც სულთა ჩუენთა დიდი წყალობა.კონდაკი: ზესთა მბრძოლისა უძლეველსა დავითს და შემწესა ურცხვენელსა კეთილ-მსახურებისასა, ვითარცა მის მიერ განათლებულნი სამწყსოისა მისისა ერნი და ქალაქნი, შორის ხმისა, გვირგვინსა შეუთხზვიდეთ, განმათავისუფლებელსა მას ჩუენსა ყოველთაგან ვნებათა და ვიტყოდეთ მისდამი სიხარულით: გიხაროდენ, კმაო, მფარველო ჩუენო.

საზოგადოება • 1770484328

ღვთისმშობლის სასწაულთმოქმედი ხატი „დაშრიტე მწუხარება ჩემი“ - ლოცვა, რომელიც მრევლმა დღეს უნდა წაიკითხოს

7 თებერვალს ღვთისმშობლის სასწაულთმოქმედი ხატისა – ,,დაშრიტე მწუხარება ჩემი” ხსენების დღეა.მართლმადიდებლები ამ ხატს ევედრებიან ავადმყოფობის და მწუხარების დროს, ასევე მძიმე სნეულების და განსაცდელის ჟამს.შეგვეწიოს ყველას ყოვლადწმინდა ღვთისმშობლის სასწაულმოქმედი ხატი და განკურნოს ჩვენი სულის და ხორცის სნეულებანი.ლოცვა, რომელიც მრევლმა დღეს უნდა წაიკითხოს:ტროპარი, ხმა 3დააცხრენ ვნებანი მრავალცოდუილისა სულისა ჩემისანი, რომელმანმცა პირისაგან ქუეყანისა ყოველნი მწუხარებანი აღხოცენ, რომელი კაცთა სნეულებასა აოტებ და ცოდუილთა ჭმუნვასა განუქარვებ, რამეთუ შენ ხარ ყოველთა ტვირთმძიმეთა სიმტკიცეჲ და სასოებაჲ, ყოვლადწმიდაო დედა და ქალწულო.ხატის ისტორია ასეთია:ერთი ქალბატონი დიდი ხანი ორგანიზმის საშინელი დაუძლურებით იტანჯებოდა. ექიმების მცდელობა ტანჯვას არ უმსუბუქებდა, ძალა ელეოდა და გამუდმებით სიკვდილს ელოდა. ერთხელ, როცა ამ უნუგეშო მდგომარეობაში უგონოდ იწვა, იხილა ღვთისმშობლის ხატი და მოესმა ხმა:“მოითხოვე, მოსკოვში წაგიყვანონ. იქ პუპიშჩევოზე, წმინდა ნიკოლოზის ეკლესიაში, არის ღვთისმშობლის ხატი “დაშრიტე მწუხარება ჩემი”. მის წინაშე ილოცე და განიკურნები”.ხილვა დასრულდა. სნეული გონს მოვიდა და საკუთარ თავში ახალი სიცოცხლე შეიგრძნო, შინაურებს ხილვის შესახებ მოუთხრო და სთხოვა, მოსკოვში წაეყვანათ.წმინდა ნიკოლოზ სასწაულმოქმედის ტაძარში, ავადმყოფმა ყველა ხატი დაათვალიერა, მაგრამ ის, რომელიც ხილვაში გამოეცხადა, ვერ იპოვა. მისმა ახლობლებმა მომხდარი ღვთისმსახურს უამბეს, რომელმაც მორჩილებს უბრძანა, სამრეკლოდან ღვთისმშობლის ყველა ხატი ჩამოეტანათ. ხატი “დაშრიტე მწუხარება ჩემი” მათ შორის აღმოჩნდა. მტვრით ისე იყო დაფარული, რომ ღვთისმშობლის სახეს ძნელად თუ გაარჩევდით, მაგრამ ავადმყოფმა, რომელიც სისუსტის გამო ვეღარ ლაპარაკობდა და ვერც ხელებსა და ფეხებს ფლობდა, მოულოდნელად იყვირა: “ისაა, ის!” – და პირჯვარი გადაიწერა, ხოლო როცა პარაკლისის შემდეგ ხატს მიემთხვია, ძალის ისეთი მოზღვავება იგრძნო, რომ დაუხმარებლად გავიდა ეკლესიიდან და შინ სრულიად ჯანმრთელი დაბრუნდა.ამ ხატის წინაშე დღემდე უამრავი სასწაული აღესრულება.

მსოფლიო • 1770315203

დონალდ ტრამპმა 17 მაისს ამერიკელები ვაშინგტონში საყოველთაო ლოცვაზე მიიწვია

აშშ-ის პრეზიდენტმა დონალდ ტრამპმა, 2026 წლის 17 მაისს ამერიკელები საყოველთაო ლოცვაზე მიიწვია.როგორც ტრამპმა განაცხადა, 17 მაისს ვაშინგტონში, ეროვნულ მოედანზე, ღონისძიების ჩატარებას გეგმავს, რომლის მიზანიც იქნება „ამერიკის ხელახლა გამოცხადება ღმერთის წინაშე ერთიან ერად.“აღნიშნული ღონისძიება, აშშ-ის დამოუკიდებლობის 250-ე წლისთავისადმი მიძღვნილი ფართომასშტაბიანი საჯარო რელიგიური შეკრება იქნება. აშშ-ის პრეზიდენტმა ასევე აღნიშნა, რომ მან რელიგია და ქრისტიანობა ამერიკული პოლიტიკისა და კულტურის ცენტრში დააბრუნა. ტრამპმა ხაზი გაუსვა ისეთ ნაბიჯებს, როგორიცაა სკოლებში ლოცვის მხარდაჭერა, ტრანსგენდერი ადამიანების წინააღმდეგ მიმართული პოლიტიკა და თეთრ სახლში რწმენის საკითხებზე პასუხისმგებელი ოფისის შექმნა, სხვა ქმედებებთან ერთად. წერს usatoday.

ისტორიები • 1770023460

ეს კვირა მსგეფსია - რა უნდა იცოდეს მორწმუნემ მეზვერისა და ფარისევლის კვირის შესახებ

ეს კვირა მსგეფსია (ოთხშაბათი და პარასკევი – ხსნილი). შვიდეულის დასაწყისში საკვირაო წირვაზე ეკლესია იხსენებს იგავს სახარებიდან მეზვერისა და ფარისევლის შესახებ (ლუკა 14.12-14); თუ როგორ ისმინა ღმერთმა ლოცვა ყოვლად უღირსი ადამიანის – მეზვერისა, შეიწყალა იგი და სინანულის გამო, დააყენა უფრო წინ, ვიდრე ფარისეველი, რომელიც ღმერთის კანონებს გარეგნულად კი ასრულებდა, მაგრამ არ ჰქონდა სინანული, ამ იგავის გახსენებით ეკლესია მოგვიწოდებს სინანულისაკენ.მოძღვრება კვირიაკესა მეზვერისა და ფარისეველისასააწინდელსა კვირიაკესა წმიდამან ეკკლესიამან დააწესა წაკითხვა სახარებაში მეზვერისა და ფარისეველის იგავისა, მისთვის, რათა ჩვენ, მსმენელნი იგავისა ამის, ვეკრძალებოდეთ ფარისევლურს ცოდვასა და ვბაძვიდეთ მეზვერის სიმართლესა და მონანებასა.ფარისევლობა, ძმანო ჩემნო საყვარელნო, არის ერთი უსაშინლესთა და უმძიმესთა ცოდვათაგანი, რომელნი ჰბუდობენ გულსა შინა კაცისასა. იგი მით უმეტესად არის მძიმე და მავნებელ, რომელ თითქმის ძვირად მოიპოვება ქვეყანაზედ კაცი რომლითამე სახითა, ანუ რომელთამე შემთხვევათა შინა არა მოზიარე ამ ცოდვისა. რასა შინა მდგომარეობს ფარისევლობა? იგი მდგომარეობს მას შინა, ოდესაც კაცი გარეგანითა თვისითა, ვითომც წესიერითა და მოსაწონითა ყოფაქცევითა, მხოლოდ დაჰფარავს შინაგანთა თვისთა უმსგავსთა და უშვერთა თვისებათა; ოდეს იგი მოაჩვენებს თავსა თვისსა, ვითარცა კეთილსა და მართალსა, გარნა თვით კი არ არის ესრეთი და მით ატყუებს ქვეყანასა; ერთი სიტყვით, ოდეს იგი მიითვისებს სახესა სათნოებისასა, მაშინ ოდეს ძალი სათნოებისა შორს არს გულისა მისისაგან. გარნა რისთვის ვცდილობთ ჩვენ ფარისევლობის აღწერასა სუსტითა ენითა ჩვენითა? თვით მაცხოვარმან ვრცლად აღწერა შესაძრწუნებელთა სიტყვათა შინა ფარისევლობა და მოქმედება მისი. ფარისეველნი, სიტყვისამებრ მაცხოვრისა, ყოველთა საქმეთა მათთა იქმან საჩვენებლად კაცთა (მათ. 23, 5.); იგინი შესჭამენ სახლთა ქვრივთასა და მერმე გრძლად ილოცვენ (მუხ. 13.); აღასრულებენ მხოლოდ მცირეთა და გარეგანთა მცნებათა და დაუტევებენ უმძიმესსა სჯულისასა, სამართალსა და სიყვარულსა; განსწმედენ გარეგანსა ჭურჭლისასა, ხოლო შინაგანი მისი სავსე არის ნატაცებითა და არა-წმიდებითა. იგინი ემსგავსებიან საფლავთა განგოზილთა, რომელი სჩანედ გარეშე მშვენიერ, ხოლო შინაგან სავსე არიედ ძვალებითა მკვდართათა. ვაი თქვენდა, მწიგნობარნო და ფარისეველნო ორგულნო, რამეთუ მიიღებთ უმეტესსა სასჯელსა; ცოფნო და ბრმანო, გველნო, ნაშობნო იქედნეთანო, ვითარ-მე განერნეთ სასჯელსა მას გეენისასა? აჰა, ვითართა საშინელთა სიტყვათა შინა აყვედრებდა მაცხოვარი ფარისეველთა! რას ნიშნავს ეს, ძმანო ჩემნო? როგორ მოხდა, რომელ ყოვლად მშვიდი იგი და ყოვლად მოწყალე, განხორციელებული ცოდვილთათვის უფალი თითქმის დაივიწყებდა მოთმინებასა და შებრალებასა, ოდეს უბნობდა ფარისეველთა ზედა? ღვთაებრივითა სიბრალულითა აღვსებული იგი, რომელმან შეიწყნარა ცოდვილი ქალი, ღირსი სიკვდილისა, რისთვის აღწერდა ესრეთთა ფიცხელთა და მრისხანეთა სიტყვათა შინა ბოროტებასა ფარისეველთასა? სჩანს, ძმანო ჩემნო საყვარელნო, რომელ საშინელ არს ცოდვა ფარისევლობისა! რისათვის? მისთვის, რომელ ფარისეველი ცხოვრებითა თვისითა თითქმის შეაგინებს თვით სათნოებასა; იგი ზოგჯერ სხვათა კაცთაცა შეაძულებს ღვთისმსახურებასა; იგი განაუქმებს ღვთისმოყვარებასა და მრავალთა კაცთა დაუბრკოლებს სულის ცხონებასა. ვაი თქვენდა, მწიგნობარნო და ფარისეველნო ორგულნო, რამეთუ დაჰხშავთ სასუფეველსა ცათასა წინაშე კაცთა, თქვენ შეარახვალთ და შემავალთა არა უტევებთ შესვლად (მთ. 23. 14). რა სახით? ესრეთ, რომელ კაცი გულწრფელი, მხედველი ფარისევლობითის ყოფაქცევისა, ხშირად უკუნიქცევა ღვთის მსახურებისაგან.ჩვენ ვსთქვით, რომელ თითქმის არ მოიპოვება კაცი, სრულიად უცხო ამ ცოდვისა. ჭეშმარიტად, ძმაო ჩემო! ყოველთვის, ოდესცა შენ ნაცვლად გულის გაწმედისა და ცუდთა ჩვეულებათაგან განშორებისა, ჰმალავ ცოდვასა სიღრმესა შინა გულისა შენისასა და მიიღებ კეთილსა გარეგანსა სახესა, ფარისევლობასა შინა შთავარდები. ფარისევლობ, ოდეს შენ პირისპირ კაცს აქებ და ეფერები და პირიქით ცუდათ ახსენებ მას; ფარისეველი ხარ, ოდეს ელაპარაკები რა შენზედ უფროსს კაცსა, ამბობ არა იმას, რასაც გული გეტყვის, არამედ რაც იამება იმ კაცს; არა სიმართლეს იტყვი, არამედ რასაც მოითხოვს შენი საკუთარი სარგებლობა. ფარისეველი ხარ, ოდეს შენ ერთს კაცს აქებ, არა მისთვის, რომელ იგი ღირსი არის ქებისა, არამედ მისთვის, რომ იგი არს მოყვარე და მეგობარი შენი, ხოლო მეორეს განკითხავ მისთვის, რომელ იმას აქვს შენთან მცირეოდენი უკმაყოფილება; ოდეს ენითა შენითა ამტკიცებ დიდსა სიყვარულსა სიმართლისა და სათნოებისასა, ხოლო საქმით კი უმართლო ხარ. რა არის, თუ არა ფარისევლობა, ოდეს სინიდისი გამხილებს შენ რომელთამე ცოდვათათვის და შენ კი პირმოთნედ იტყვი: ღმერთი მოწყალე არისო, რა ვქმნაო, კაცი სუსტი არისო, სხვანიც ესრეთ სცხოვრობენ, ვინ არის უცოდველი ქვეყანაზედაო, თავის დროზედ მოვინანებო; ყოველთა შინა ესევითართა შემთხვევათა კაცი ცხადად ეზიარება ფარისევლობის ცოდვასა.გარნა აქ, ძმანო ჩემნო საყვარელნო, მე გამოვითხოვ ნებასა, ვითარცა სულიერი თქვენი მოძღვარი და მზრუნველი, გადავსდგა კიდევ ერთი ნაბიჯი და ვაახლო სიტყვა ჩემი თქვენდამი. ვინაიდან სიტყვა ჩვენი არის ფარისევლობასა ზედა, მაშასადამე იგი უნდა იყოს პირუთვნელი და განშორებული ფარისევლობისაგან. და ესრეთ, ვიტყვი პირ-უთვნელად, ჩვენ მცხოვრებთა ამ ქვეყანისათა გვაქვს საკუთარი მიდრეკილება ფარისევლობისადმი. ეს გამოჩნდება უმეტესად მით, რომელ ხშირად სიტყვანი ჩვენნი არიან წინააღმდეგნი საქმეთა ჩვენთა, და გარეშეობა ჩვენი არ ეთანხმება შინაგანსა ჩვენსა. ის მართალია, რომელ ყოველთა მცხოვრებთა ჩვენის ქვეყნისათა, ვიწყოთ დაბალის ხალხისაგან ვიდრე აზნაურთ და თავადთადმდე, აქვსთ და იციან უმეტესი ზრდილობა და თავაზობა, ვიდრე სხვათა კავკასიის მცხოვრებთა, გარნა ისიც უნდა აღვიაროთ, რომელ ამ ზრდილობას და თავაზობასა ხშირად გაერევა ფარისევლობა. ვგონებ, რომ უმჯობესი და ყოვლად საქები ზრდილობა ის არის, როდესაც კაცი იქცევა გულწრფელად.ვიცნოთ, ძმანო, თავნი ჩვენნი; ნუ ვიქნებით პირმოთნენი ნურასოდეს, ნურცა თავთა წინაშე ჩვენთა, ნურცა წინაშე სხვათა, არამედ გულწრფელად აღუაროთ ღმერთსა ნაკლულევანებანი ჩვენნი. ვევედროთ ღმერთსა, რათა მადლითა თვისითა განაქარვოს და აღმოფხვრას ყოველი ფარისევლობა გულთა შინა ჩვენთა და მოგვცეს სული წრფელი და მართალი. ამინ.

საზოგადოება • 1769977176

სასარგებლოა თუ არა ლოცვა, თუკი წაკითხულის შინაარსი არ გვესმის - მოძღვრის განმარტება

სასარგებლოა თუ არა ლოცვა, თუკი წაკითხულის შინაარსი არ გვესმის? - ასეთი კითხვა ხშირად უჩნდებათ ქრისტიანებს, რომლებიც ცდილობენ რა სრულყონ თავიანთი ლოცვა, თავდაპირველ ეტაპზე ხშირად გონებაგაფანტულობით ლოცულობენ. ზოგჯერ ეს კითხვა იბადება მაშინ, როდესაც ქრისტიანები ესწრებიან უცხო ენაზე აღვლენილ ღვთისმსახურებას (მაგ.: სლავურენოვანს ან ბერძნულენოვანს), ენა კი შეიძლება არ ესმოდეთ. ზოგჯერ, სხვადასხვა მიზეზთა გამო შეიძლება საკუთარ ენაზე წარმოთქმული ლოცვაც კი ვერ გაიგოს ადამიანმა. მაგალითად, ყველას როდის ესმის ძველქართული და ტაძარშიც ყოველთვის როდია მოსახერხებელი ლოცვის სიტყვებში წვდომა (თუნდაც ხმაურის ან სხვა მიზეზების გამო). ყველას როდი ესმის "მამაო ჩვენოს", "მეუფეო ზეცათაოს", "ღირს არსის" და სხვა ლოცვათა სიტყვების მნიშვნელობა, თუმცა მაინც დგანან და ლოცულობენ. შეიძლება თუ არა ასეთ დროს ქრისტიანმა მიიღოს რაიმე სარგებელი? ცნობილია რუსი მოღვაწის, რუსეთის ოფიციალური ეკლესიის მიერ წმინდანად შერაცხილი პიროვნების, ბარსონუფი ოპტინელის ასეთი გამონათქვამი კითხვაზე: "მამაო, იესუს ლოცვას ვკითხულობ, მაგრამ რა სარგებელი შეიძლება მივიღო მისგან, თუკი მხოლოდ ბაგეებით წარმოვთქვამ, თვითონ კი არ მესმის რას ვკითხულობ, რადგან გონება გაფანტული მაქვს"?ბარსონუფი ოპტინელმა უპასუხა: "შენ არ გესმის, მაგრამ ეშმაკებს ესმით და ძრწიან კიდეც, - დამშვიდდი ძმაო, და ძალისამებრ გააგრძელე ლოცვა" სხვა ახალმოწესე მღვდელმსახური, აწ გარდაცვლილი დანიელ სისოევი ერთგან ამბობს: "იცით, არსებობს ასეთი აზრი: "იკითხეთ ფსალმუნი, თუნდაც არ გესმოდეთ: თქვენ არ გესმით, მაგრამ ეშმაკებს ესმით" გამომდინარე აქედან მართლმადიდებელთა გარემოში გავრცელდა აზრი, რომ ეშმაკს ეშინია ფსალმუნის სიტყვებისა და გარბის, მიუხედავად იმისა, ესმის თუ არა ადამიანს წაკითხული ფსალმუნის შინაარსი. ამგვარი შეხედულება მთლად კორექტული არ არის და შეიცავს მაგიის ელემენტებს. თუმცა აქ იბადება დამატებითი შეკითხვებიც: რისი შეიძლება შეეშინდეს ეშმაკს - თავისთავად ფსალმუნის სიტყვებისა თუ ფსალმუნით მლოცველი ადამიანის ვედრებისა ღმრთისადმი? თუ ამ უკანასკნელისა, მაშინ რამდენად ეფექტური იქნება ფსალმუნით მლოცველი ადამიანის ვედრება, თუკი მას წაკითხული ლოცვების (რომელ ენაზეც გინდ იყოს) არც აზრი ესმის და არც შინაარსი? თუ ვინმე იტყვის, რომ ასეთ ლოცვას აზრი არა აქვს და მეტიც, ის შეიძლება გადავიდეს მაგიზმში, მაშინ გამოდის, რომ უცხო ქვეყანაში მყოფი ადამიანისთვის იქაურ, ადგილობრივ მართლმადიდებლურ ტაძარში შესვლასაც აზრი არ ჰქონია და უცხოენოვან მსახურებებზე დასწრება ყოფილა არა თუ საქებარი, არამედ საძრახისი და დანაშაულიც კი.საფიქრალია ისიც, რომ ამგვარი ლოცვა მაგიზმი აღმოჩნდება საკუთარ ქვეყანაშიც, თუკი შედიხარ შენს ტაძარში და იქ წაკითხული ძველქართული ლოცვების შინაარსი ან სანახევროდ, ან კიდევ საერთოდ არ გესმის. გამოდის, რომ ამგვარ ლოცვასაც არ ჰქონია არანაირი აზრი და ასე ლოცვა ყოფილა დანაშაული. ყოველივე ზემოთთქმულიდან გამომდინარე, შეიძლება გამოვყოთ ორგვარი მიდგომა იმ ლოცვებისადმი, რომელთა შინაარსი (სხვადასხვა მიზეზთა) გამო არ გვესმის. პირველი მიდგომა ამ საკითხისადმი ასეთია: ზოგ შემთხვევაში დამნაშავენი ვართ ჩვენ, ჩვენივე გონებაგაფანტულობის გამო, მაგრამ ზოგ შემთხვევაში ვართ უდანაშაულონი, რადგან ობიექტური მიზეზებიდან გამომდინარე შეიძლება ლოცვათა შინაარსი ყოველთვის მისაწვდომი არ იყოს ჩვენთვის (ან ენა არ ვიცით კარგად, ან ჩვენი სმენა ვერ წვდება წაკითხულ ლოცვებს, ან კიდევ ჩვენამდე მოღწეული ლოცვებია ბუნდოვნად წარმოთქმული). მეორე მიდგომა კი გულისხმობს ლოცვებისადმი "მექანიკურ" დამოკიდებულებას, მისი შინაარსის წვდომის აუცილებლობის გარეშე. ამგვარი მიდგომა "ამართლებს" გონებაგაფანტულობას და ლოცვის ძალას თვით წარმოთქმული ლოცვის სიტყვებში მოიაზრებს. აი ეს არის მაგიზმი, ანუ ლოცვაში გარკვეული მაგიური ძალის აღიარება, როდესაც ადამიანის მონაწილეობა ლოცვით პროცესში განისაზღვრება მხოლოდ მისი წარმოთქმით, მთელი ძალა კი ენიჭება წარმოთქმულ სიტყვებს, როგორც რამ მაგიურ ფორმულირებებს, რომელიც აფრთხობს ეშმაკთ. ამგვარი მიდგომა ცდომილებაა და სრულიად უშედეგო, სულიერი სარგებლობის თვალსაზრისით. უნდა აღინიშნოს ისიც, რომ ორივე ზემოთაღწერილ მიდგომას აქვს გარეგნული მსგავსება, მაგრამ განსხვავებულია მათი არსი. ვთქვათ მლოცველს არ ესმის წარმოთქმული ლოცვის სიტყვები ან შინაარსი, - პირველ შემთხვევაში მლოცველისთვის ლოცვით პროცესში მონაწილეობა მაინც სარგებლობის მომტანია (თუ რატომ იხ. ქვემოთ განმარტებები), ხოლო მეორე შემთხვევაში - უსარგებლო.ამგვარ შინაგან განსხვავებას ამ გარეგნულ მსგავსებათა შორის წარმოქმნის ადამიანის განზრახვა, მისი დამოკიდებულება კონკრეტული ლოცვისადმი, კონკრეტული საგნისადმი ან საეკლესიო მსახურებისადმი. ეკლესიაში არაფერი ხდება მექანიკურად, მაგიურად, არამედ ყველაფერი უნდა იყოს მკაფიო, გააზრებული და გათვითცნობიერებული. როდესაც ადამიანს გულწრფელად სურს შეუერთდეს საზოგადო ლოცვებს ან ილოცოს საკუთარ სენაკში ფსალმუნითა თუ სხვა კანონიკური ლოცვებით, მიუხედავად იმისა, ზედმიწევნით კარგად ესმის თუ არა მას წარმოთქმული სიტყვების აზრი და შინაარსი, გარკვეულ წყალობას ღვთისგან მაინც მიიღებს. აქ უპრიანია გავიხსენოთ მოციქულ პავლეს სიტყვები: "როცა ენით ვლოცულობ, ჩემი სული ლოცულობს, გონება კი უნაყოფოა. რა ვქნა? თუ სულით ვლოცულობ, გონებითაც ვილოცებ, ხოლო თუ სულით ვგალობ, გონებითაც ვიგალობებ. რადგანაც თუ სულით აკურთხებ, როგორ თქვას უმეცარმა მსმენელმა შენი კურთხევისას "ამინ", თუკი არ ესმის, რას ამბობ? კეთილად სწირავ მადლს, მაგრამ სხვას კი ვერ აშენებ" (1 კორინთ. 14:14-17). ამბროზიასტერის (364-384) თქმით: "ცხადია ჩვენი სული ვერ ხვდება იმას, რაც წარმოითქმის უცხო ენებზე, როგორც ეს რომაელებში ხდება, როდესაც ისინი ბერძნულად გალობენ: სიტყვების წარმოთქმით ტკბებიან, მაგრამ არ იციან რას წარმოთქვამენ; მაგრამ სულმა, ნათლისღებისას რომ გვეძლევა, იცის, რას ამბობს, როდესაც ის შენთვის უცნობ ენაზე მეტყველებს... თუმცა, რა ნაყოფს მიიღებს გონება, თუკი მან არ იცის, რას მეტყველებ?" (კორინთელთა მიმართ ეპისტოლეს განმარტება) წმ. ბასილი დიდის თქმითაც: " როდესაც ლოცვის სიტყვები გაუგებარია დამსწრეთათვის, მაშინ მლოცველის გონება "უნაყოფოა", რადგან ვერავინ იღებს სარგებელს. ხოლო როდესაც დამსწრეთ ლოცვები ესმით, რომელსაც შეუძლია მსმენელთა გამოსწორება, მაშინ მლოცველის გონება ნაყოფიერია, რადგან ასწორებს მსმენელს" (წყარო. იქვე). ამრიგად, მოციქულ პავლეს სწავლებით, ასეთ დროს სული ლოცულობს, მაგრამ გონება უნაყოფოდაა. თუმცა სულისთვის მაინც არის რაღაც სარგებლობა. ადამიანებს, რომლებიც ფსალმუნს კითხულობენ ან ღვთისმსახურებას ესწრებიან, მაგრამ ყველაფერს ვერ იგებენ, ესმით, რომ რაღაც სარგებლობა მაინც არის. ასეთ დროს გონება არ განისწავლება, გონება უცოდინარი რჩება და სწორედ ამის გამოა ის უნაყოფო. არსებობს ასეთი იგავი: ერთი ბერი მივიდა მოძღვართან და უთხრა: "მსახურებაზე ვერ ვიგებ ლოცვების სიტყვებს, იქნებ საერთოდ არ ვიარო მსახურებაზე და რაიმე სხვა სასარგებლო საქმე გავაკეთო?" მოძღვარმა მიუგო: "აიღე ძველი კალათი და მთელი კასრი წყალი ჩაასხი". საღამოს ბერი მივიდა მოძღვართან და ამცნო, რომ შეასრულა მისი დავალება, მთელი დღის განმავლობაში ასხამდა კასრიდან წყალს კალათში, მაგრამ შედეგს ვერ მიხვდა, რაზეც მოძღვარმა უპასუხა: "შეხედე კალათს, რა დაემართა?" "ის გაიწმინდა" - მიუგო ბერმა. მოძღვარმა შეაგონა: "აი ასე განიწმინდება ღვთისმსახურებისას ტაძარში მყოფი სულიც". ღვთისმსახურებაზე დასწრება შეიძლება იყოს სრულყოფილი და არასრულყოფილი. არასრულყოფილია ის მაშინ, როდესაც ლოცვაზე მდგომს, სხვადასხვა მიზეზთა გამო, არ ესმის რას ლოცულობენ, ხოლო სრულყოფილია მაშინ, როდესაც მლოცველს შემეცნებული აქვს ლოცვისა და ღვთისმსახურების შინაარსი. ამიტომაც, არ ვარგა ლოცვაზე დგომა სრულ უმეცრებაში, არამედ გონებამ უნდა გამოიღოს ნაყოფი ლოცვის შინაარსის შემეცნებით. აქ კი უდიდესი როლი აკისრიათ მღვდელმსახურებს, რომლებიც ვალდებულნი არიან ლოცვები და მსახურებები განუმარტონ მორწმუნეებს, რათა ისინი უბრალო დამსწრეებად კი არ იდგნენ ეკლესიაში, არამედ ქმედით მონაწილეობას იღებდნენ ღვთისმსახურებაში, რადგან, როგორც მოციქული პავლე ბრძანებს: "...როგორ თქვას უმეცარმა მსმენელმა შენი კურთხევისას "ამინ", თუკი არ ესმის, რას ამბობ?..." (1 კორინთ. 14:16). წმიდა მამათა განმარტებით, "თუკი ჩვეულებრივ ადამიანს არ ესმის ლოცვის სიტყვები, როგორ გეტყვის "ამინ"? ვინაიდან შენ სიტყვები "უკუნითი უკუნისამდე" ვერ თქვი გასაგებად და მისთვის უცნობ ენაზე წარმოთქვი, მან კი ვერ გაიგო და ამიტომაც სარგებელს ვერ იღებს" (ნეტ. თეოფილაქტე ბულგარელი) (ბიბლია განმარტებებით. ტ. 23. გვ. 171). "თუ შენ უცხო ენებზე დაიწყებ კურთხევას, ისე, რომ არ გეცოდინება რას ამბობ და განმარტება არ გეცოდინება, მაშინ უბრალო ადამიანი "ამინს" ვერ იტყვის" (წმ. იოანე ოქროპირი) (იქვე). "მაშ, რა არის სასარგებლო? და რა არის საჭირო, უფალს რომ ვთხოვოთ?" - ნეტ. თეოფილაქტეს განმარტებით: ""სულით" ლოცვა, ანუ ნიჭით. ასევე "გონებით" ანუ აზრით უნდა შეიმეცნო ლოცვის სიტყვები. მსგავსადვეა გალობაშიც" (იქვე). ისე უნდა გაკეთდეს, რომ უცხო ენაზეც, სულიწმიდის მოქმედებით ილოცო და იგალობო და შემდეგ იგივე გააკეთო უკვე გასაგებ ენაზეც. როგორ უნდა გაკეთდეს ეს? - ეს უკვე მოციქულმა მიანიშნა: ან სხვა ვინმემ განმარტოს, ან თავად ითხოვე, ასეთი ნიჭი მოგეცეს. მართლმადიდებლური ღვთისმსახურებისა და ლოცვების შინაარსი მიუწვდომელი როდია ჩვენთვის. ამიტომ ნებისმიერმა მორწმუნემ უნდა სცადოს მათი შესწავლა. რაც უფრო მეტად ესმის მლოცელს ლოცვის სიტყვები, მით უფრო მეტ სარგებელს პოულობს მისი გონება და მეტი ნაყოფი გამოაქვს. ამიტომაც, ყოველმა მლოცველმა (შინ ილოცებს ის თუ ეკლესიაში) სარგებელი სწორედ ლოცვათა და მსახურებათა შინაარსში წვდომით უნდა მიიღოს და აქ მდგომარეობს მისი ღვაწლი: მექანიკურად კი არ დააკისროს ფსალმუნის (ან ნებისმიერი ლოცვის) სიტყვებს დამოუკიდებელი, მაგიური ძალა, არამედ მისი შემეცნებით გონებას მიაწვდინოს ლოცვის შინაარსი და მით "გაანაყოფიეროს" იგი. სამწუხაროდ, მრავალ ქრისტიანში ფსალმუნის (და საერთოდ ლოცვების) მაგიური ძალისადმი რწმენა იმდენად არის გამჯდარი, რომ თილისმების სახითაც კი ატარებენ და ფიქრობენ, თითქოსდა ფსალმუნი თავისთავად დააფრთხობს ეშმაკთ ან "ავი თვალისგან" დაიცავს ამ თილისმის მფლობელთ. ამგვარი დამოკიდებულება ფსალმუნებისა და წმიდა ნივთებისადმი არის სუფთა ოკულტიზმი და მაგია, რომელსაც მართლმადიდებლურ სარწმუნოებასთან არაფერი აკავშირებს. მეტიც, ამგვარი ქმედება არის უფლის შეურაცხყოფაც კი, რადგან ასეთ შემთხვევაში ადამიანი უფალზე კი არ ამყარებს თავის სასოებას, არამედ ნივთებსა და ლოცვით ფორმულირებებზე (მაგიური შეფუცვების მსგავსად); თუ ადამიანი არ ამყარებს ღმერთთან პირად შინაგან კავშირს ლოცვისა და ღვთისმსახურების მეშვეობით, მისი ყოველი მოქმედება, თუნდაც გარეგნულად ჰგავდეს ლოცვას ან ღვთისმსახურებას, თუნდაც პატივს მიაგებდეს საღმრთო საგნებს, გადავა არაქრისტიანულ, წარმართულ და მაგიურ დამოკიდებულებაში, რაც ცოდვაა და სასჯელის მომტანია ადამიანისთვის. აქედან გამომდინარე, თვით სამკერდე ჯვარიც კი არ არის "დამცავი ამულეტი", არამედ მაცხოვრის ჯვარცმის გახსენებაა, რომელმაც თავისი ვნებით დაგვიხსნა ცოდვის წყევისგან; ის ასევე გახლავთ საკუთარი ჯვრის ტარების მოვალეობის შეხსენება. სწორედ ამ მიზნით ატარებენ ქრისტიანები ამ ნივთს საკუთარი ნათლისღების დღიდან.სწორედ ჩვენი შინაგანი დამოკიდებულება ანიჭებს ლოცვებს და ნივთებს იმ ძალას, რომელიც ღმრთისგან გვეძლევა ჩვენი ასეთი რწმენისა და შინაგანი მიდგომისთვის. სწორედ ღმრთისადმი ჩვენი სულიერი, გულითადი დამოკიდებულება განაპირობებს ჩვენს მადლმოსილებას და არა ოდენ გარეგანი მოქმედებანი, რომლებიც ასეთი მიმართების გარეშე სრულიად უსარგებლოა და ფუჭი. სწორედ ამაზეა ნათქვამი მახარობლის მიერ: "ვაი თქვენდა, ... თვალთმაქცნო, ასე რომ ჰგავხართ შეფეთქილ საფლავებს, რომლებიც გარედან მშვენიერნი ჩანან, ხოლო შიგნით სავსენი არიან მკვდრების ძვლებითა და ყოველგვარი უწმინდურებით" (მათე 23:27). კარგად ჩანს ეს ყოველივე, თუნდაც, აბელისა და კაენის მსხვერპლშეწირვიდან, როდესაც უფალმა ერთის (აბელის) გულითადი მსხვერპლი შეიწირა, ხოლო მეორის (კაენის) გარეგნულად აღსრულებული მსახურება - არა; ან როგორც ამას ვხედავთ ათი ქალწულის იგავში: ხუთი ქალწულის უფლისადმი შინაგანმა დამოკიდებულებამ აცხოვნა ისინი და შეიყვანა ღმრთის სასუფეველში, ხოლო დანარჩენ ხუთ ქალწულს, რომელთაც არ გააჩნდათ ასეთი თვისება და ცხვირწინ მიუხურეს სასუფევლის კარები, ქრისტესგან ესმათ: "არ ვიცი, ვინა ხართ და სადაურნი" (ლუკა 13:25).წყარო:

საზოგადოება • 1769891158

ლოცვა, რომელიც მრევლმა დღეს უნდა წაიკითხოს

1 თებერვალი ღირსი ანტონ მარტყოფელის ხსენების დღეა.ამ დღეს მრევლმა შემდეგი ლოცვა უნდა წაიკითხოს:ტროპარი: ხატად ღმრთისა შექმნილმან, წმიდაო, არა უდებ-ჰყავ პატივი ხატისა ქრისტესი თვინიერ ხელითა კაცთასა გამოსახულისა, რამეთუ იხილე რა ხელთა შინა ურწმუნოთასა განხურვებულმან შურითა საღმრთოთა, იტვირთე მხართა ზედა მტვირთველი ყოველთა და მოუძღუანე ქართველთა ერსა, მოღუაწეთა შუენიერებაო ანტონი, ევედრე ქრისტესა ღმერთსა შეწყალებად სულთა ჩუენთათვის.კონდაკი: მნათობად მზეებრ ბრწყინვალედ მოეცნეს ქართველთა ერსა ათორმეტ რიცხვნი მამანი, მოძღუარნი ყოვლისა სოფლისანი და შუენიერებანი უდაბნოთანი, ხოლო შორის მათსა ბრძენი ანტონი იდიდებოდინ დღესა ჩუენ მიერ, რომელმან მოგვისვენა ხატი წმიდა, ხელითუქმნელი, მფარველად ერისა მორწმუნისა და საცოდ ყოვლისა სოფლისა.

საზოგადოება • 1769887592

როგორ ცვლის ყოველდღიურად დანთებული საკმეველი სახლის ენერგეტიკას

საკმეველს აქვს მადლი და კურნების ძალა. იცოდით, რომ სასიამოვნო სუნის ფრქვევის გარდა, მას განკურნება შეეძლო? ძველი საუკუნეებიდან მოყოლებული საკმევლის დახმარებით ინტენსიურად კურნავდნენ სნეულებს. ბიბლიაშიც ნათქვამია, თუ როგორ კარნახობდა უფალი მოსეს, რომ კეთილსურნელოვანი ფისის გაერთიანებით, სამკურნალო წამალს მიიღებდა.საკმევლის სასიამოვნო სურნელი და არომატი ჩვენ სულიერი ტკივილის დამარცხებაში, სიმშვიდისა და დაცულობის შეგრძნების მოპოვებაში გვეხმარება. გარდა ამისა, ეს სასიამოვნო სურნელი ჰაერში, წყალში და ჩვენს ორგანიზმში მიკრობებსა და მავნე ბაქტერიებს ანადგურებს.***საკმეველი, გუნდრუკი ანუ კეთილსურნელება ფართოდ გამოიყენება ქრისტიანულ ღვთისმსახურებაში. საკმევლის კმევა წარმოადგენდა ღვთის, როგორც უზენაესი არსების აღიარებასა და იმავდროულად, მისდამი მორჩილებისა და ერთგულების სიმბოლოს.საკმეველი მიემსგავსება ლოცვას, რომელიც ღვთის საყდრამდე აღწევს. "წარემართენ ლოცვა ჩემი, ვითარცა საკუმეველი, შენ წინაშე…” (ფს.140,2)***მღვდელი საკმევლის კმევისას ამბობს: “საკმეველსა შევსწირავთ შენდა, ქრისტე ღმერთო ჩვენო, საყნოსელად სუნნელებისა სულიერისა, შეიწირე შენსა ზეცისა საკურთხეველსა და ნაცვლად გარდამოგვივლინე ჩვენ მადლი სულისა შენისა წმიდისა”. ანუ კეთილსურნელების შეწირვით უფლისაგან სულიწმინდისეული მადლის მონიჭებას ვითხოვთ. ამიტომაც, როდესაც სასულიერო პირი აკმევს მორწმუნეებს, უკანასკნელნი ღვთისადმი მორჩილების, ერთგულებისა და სულიწმინდის მადლის მიღების ნიშნად ქედს იხრიან.