მეცნიერებმა ინსულტის შემდეგ აღდგენის სრულიად მოულოდნელი გზა გამოავლინეს

ინსულტის გადატანის შემდეგ, ადამიანებს ხშირად ექმნებათ ხელებთან დაკავშირებული მნიშვნელოვანი და ხანგრძლივი პრობლემები. ხშირად, ორივე ხელის ფუნქცია ერთად ქვეითდება. როცა ინსულტის მიერ ერთი მკლავი უფრო მძიმედაა დაზიანებული, ხშირად მეორის გამოყენებაც რთულდება.

ჯანმრთელი ადამიანის დომინანტ ხელთან შედარებით, ინსულტგადატანილ ადამიანს თავისი ნაკლებად დაზიანებული ხელით ყოველდღიური ამოცანების შესასრულებლად შეიძლება სამჯერ მეტი დრო დასჭირდეს.

ეს კი იმედგაცრუების მომგვრელ რეალობას ქმნის. ადამიანები, რომლებსაც ერთი ხელის მძიმე დაზიანება აქვთ, თითქმის მთლიანად მეორე ხელით აკეთებენ ყოველდღიურ საქმეს, როგორიცაა ჭამა, ჩაცმა და საყოფაცხოვრებო ამოცანები.

როცა ეს „კარგი“ ხელი ნელა და მოუხერხებლად მუშაობს, მარტივი საქმეც კი დამღლელი და დამთრგუნველი ხდება; ამის გამო, ზოგიერთი ადამიანი ასეთ საქმეებს მთლიანად ანებებს თავს.

თუმცა, „კარგი“ ხელის გაძლიერება შესაძლებელია. პენსილვანიის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ჯგუფმა ახალ კვლევაში დაადგინა, რომ ქრონიკული ინსულტის მქონე ადამიანებში ამ ნაკლებად დაზიანებული მკლავის ვარჯიშმა შეიძლება მნიშვნელოვნად გააუმჯობესოს ხელის ფუნქცია, ზოგიერთ შემთხვევაში იმაზე უკეთესადაც კი, ვიდრე მხოლოდ უფრო დაზიანებულ მკლავზე ფოკუსირებამ.

უკვე დიდი ხანია, ინსულტის შემდეგი რეაბილიტაცია ფოკუსირებულია მკლავზე, რომელიც უფრო აშკარად დაზიანებულია. თუმცა, მრავალ ადამიანს ამ მკლავის სრული ფუნქცია არასოდეს უბრუნდება. ისინი ეგუებიან და დამოკიდებული ხდებიან ნაკლებად დაზიანებულ ხეზე.

თუმცა, „ნაკლებად დაზიანებული“ სულაც არ ნიშნავს დაუზიანებელს. როცა ეს ხელი ერთადერთი რჩება ყოველდღიურ საქმიანობაში, მსუბუქ პრობლემებსაც კი შეიძლება დიდი შედეგები ჰქონდეს დამოუკიდებლობასა და ცხოვრების ხარისხში. ამ ხელის მუშაობის გაუმჯობესება ყოველდღიურ ამოცანათა შესრულებას ასწრაფებს, აადვილებს და ნაკლებად დამთრგუნველს ხდის.

სამომავლო კვლევები ფოკუსირებული იქნება იმაზე, თუ როგორ შევათავსოთ საუკეთესოდ ნაკლებად დაზიანებული ხელის ვარჯიში უფრო დაზიანებული ხელის სტანდარტულ თერაპიასთან და როგორ გამოვიყენოთ ეს მიდგომები სახლში ყოველდღიურ ცხოვრებაში.

მრავალი ინსულტგადატანილისთვის, გამოჯანმრთელება შეიძლება არ ნიშნავდეს დაკარგულის აღდგენას, მაგრამ ნიშნავდეს დარჩენილის განმტკიცებას.

კვლევა JAMA Neurology-ში გამოქვეყნდა.