Exclusive: რისი ჩუქება გადაწყვიტა ზაზას სიკვდილის შემდეგ ოჯახისთვის ჟანრი ლოლაშვილმა

01:40 12-13-2019
3842

მსახიობმა ჟანრი ლოლაშვილმა, ისევე როგორც უამრავმა კინემატოგრაფისტმა და არტისტმა, 12 დეკემბერს, უკანასკნელ გზაზე გააცილა საინტერესო რეჟისორი და არაჩვეულებრივი ადამიანი - ზაზა ურუშაძე.

ზაზასთან პროფესიულის გარდა, მსახიობს თურმე ახლობლობაც აკავშირებდა. ლოლაშვილმა რეჟისორთან ითანამშრომლა ტელესერიალში „ცხელი ძაღლი“ და მხატვრულ ფილმში „სამი სახლი“. ამ უკანასკნელს საინტერესო სინოფსისი აქვს. ნახატი მოგზაურობს სამ სხვადასხვა დროში, აღმოჩნდება სამ სახლში. ჟანრი კოლექციონერის როლშია. სინამდვილეში კი ძალზედ საინტერესო პრე ისტორია უძღვის ფილმს.

შეიძლება ბევრმა არც იცოდეს, რომ მსახიობი ჟანრი ლოლაშვილი შესანიშნავად ხატავს. ზაზამ მისი „ბუები“ რომ ნახა, იმდენად აღფრთოვანდა ტილოთი, რომ მასზე სცენარი დაწერა. ნახატის ინსპირაციით ასე შეიქმნა ფილმი „სამი სახლი.“

ეს საინტერესო ისტორია ჟანრი ლოლაშვილმა „პრაიმტაიმს“ უამბო.

ჟანრი ლოლაშვილი: - იუსტიციის სამინისტროში პატარა გამოფენა იყო, ზაზა მოვიდა და მითხრა - ბუების ნახატი რატომ არ მაჩვენეო? იქ არის და ნახე-მეთქი. არა, ადრე რატომ არ მაჩვენეო? და ახლა ხომ ნახე-მეთქი, გავოცდი. ხვალ დაგირეკავო, მითხრა და მეორე დღეს დამირეკა და უკვე ფილმის სინოფსისი წამიკითხა. ამ ჩემს ნახატზე სცენარის დაწერა დაუწყია. ასე შექმნა „სამი სახლის“ სცენარი და შემდეგ 2008 წელს მასზე ფილმიც გადაიღო.

მერე ვუთხარი ჩიტის პორტრეტი მაქვს-მეთქი. ჩიტის პორტრეტის იდეა მოეწონა. რამე სხვა ტილოსაც ხომ არ დახატავო და დიდი, გამოგონილი ჩიტის პორტრეტი გავუკეთე, რომელიც სახლში უკიდია.

- და ის ცნობილი „ბუები“ სად არის ახლა, ბატონო ჟანრი?

- „სამი სახლის“ „ბუები“ ახლა სახლში მაქვს, მაგრამ ვფიქრობ, იქნებ წავიღო ზაზას სახლში და იქ დავკიდო. გაოგნებული ვარ ზაზას წასვლით. მინდა გითხრათ, ძალიან ჩქარა იღებდა ფილმს, დროს არ კარგავდა. მაგრამ დიდი ხნის ნაფიქრს გავდა. წყანარად, მშვიდად, თავისი გარკვეული ესთეტიკით იღებდა. სრულიად ახალი ხელწერა შემოიტანა ქართულ კინოხელოვნებაში, მაგალითად დიალოგის კულტურა, რასაც დიდი მნიშვნელობა აქვს.

დიდი რეჟისორი დააკლდა ქართულ კინოს. ადამიანი, რომელსაც თავისი ხელწერა ჰქონდა, გამოაკლდა ქართულ კინოხელოვნებას.

 

ავტორი: თამარ გონგაძე